Koniec lat 80-tych. Patrick Bateman (Christian Bale), wiceprezes firmy giełdowej jest człowiekiem sukcesu, ma drogi dom, jada w najdroższych restauracjach, bardzo dba o wygląd zewnętrzny, a wolne chwile spędza wśród swoich równie zamożnych kolegów. Z czasem jednak nie wytrzymuje napięcia, coraz bardziej popada w obłęd, aż w końcu zaczyna z zimną krwią mordować ludzi. Zabija (między innymi) swojego współpracownika, co ściąga na niego uwagę inspektora policji Kimball'a (Willem Dafoe).
"American Psycho" jest luźną ekranizacją bardzo kontrowersyjnej powieści autorstwa Breta Eastona Ellisa. Film został pozbawiony wielu wątków, przede wszystkim reżyserka zrezygnowała z krwawych scen oraz nieco uprościła cała historię. "American Psycho" jest filmem charakterystycznym i klimatycznym; bliżej mu do dramatu niż do klasycznego thrillera, zawiera dużo czarnego humoru. Szkoda że Mary Harron nie zdołała do końca opanować dość obszernego materiału jakiego dostarczyła powieść, i choć niektóre sceny są doskonale zrealizowane, niestety tylko te nieliczne momenty są godne uwagi. Na szczęście jest jeszcze jedna duża zaleta tego obrazu; Christian Bale w roli Patricka jest wprost znakomity (początkowo tą kreacją zainteresowany był Leonardo DiCaprio i Edward Norton).

Film zapisany został na płycie w oryginalnym kinowym aspekcie 2.35:1 i przystosowany do telewizorów panoramicznych. Jakość obrazu jest dobra, ostrość jest niezła, jedynie w kilku scenach pojawiło się ziarno i niewielkie paprochy. Odwzorowanie palety barw jest poprawne, kolorystyka filmu nie jest specjalnie urozmaicana, mamy do czynienia głównie z ciemniejszymi odcieniami. W scenach w których przeważa czerń widzimy przebarwienia i słabą selektywność kolorów. Kontury nie rozmywają się, nawet w ujęciach trochę bardziej oświetlonych, razi jednak momentami zbytnie rozjaśnienie twarzy aktorów. Autorem zdjęć do filmu jest polski operator Andrzej Sekuła; stworzył on ujęcia dobrze oddające klimat filmu.

Ścieżka dźwiękowa została zapisana w systemie Dolby Digital 5.1. Rozłożenie na kanały może pozostawić jednak wiele do życzenia, cała akcja jest przesunięta do przodu, dlatego właśnie przednie głośniki odgrywają większość odgłosów, radzą sobie z tym jednak średnio. Tylne kanały głównie pomagają podczas odtwarzania muzyki (popularne utwory lat 80), czasami również odezwą się w kilku scenach akcji. Subwoofer daje czysty i donośny bas, momentami jednak kompletnie się zapomina. Odwzorowanie poszczególnych dźwięków jest tylko poprawne, dynamika w większości scen została dobrze zachowana, dialogi brzmią czysto i wyraźnie.