Młody chłopak Elliott czuje się bardzo samotny, rodzice się nim mało zajmują, więc szybko zaprzyjaźnia się z niezwykłym stworem z innej planety - E.T. Z typową dziecięcą ufnością wierzy we wszystko, co opowiada mu E.T. Postanawia mu też pomóc w nawiązaniu kontaktu z rodzinną planetą. Niestety o tajemniczym przybyszu przypadkiem dowiadują się naukowcy i tajni agenci rządowi, którzy chcą złapać bezbronnego E.T. i poddać go serii badań. Elliott i jego przyjaciółka Gertie muszą zrobić wszystko, aby E.T. wrócił bezpiecznie do domu.
Film Stevena Spielberga to jeden z czołowych przedstawicieli kina familijnego; "E.T." wyszło jednak poza ramy gatunku i stało się zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych wielkim kultem nawet po wielu latach spędzonych od pierwszego obejrzenia filmu. Reżyser swoim obrazem podkreślił, że potrafi kreować widowiska w których perfekcyjnie łączy wątki przygodowe i fantastyczne. Oczywiście nie zabrakło także morału, oraz chwytających za serce scen które znakomicie odciskają się na emocjach widza. Jak to często bywa z twórczością Spielberga, wiele momentów z jego filmu przeszło do historii kina (m.in. szybowanie rowerów na tle księżyca). "E.T." z okazji dwudziestej rocznicy doczekał się specjalnej jubileuszowej edycji. Spielberg wprowadził do filmu szereg mniejszych lub większych zmian i poprawek takich jak np. zastąpienie broni trzymanej przez dzieci krótkofalówkami, czy też dodanie montażowi większego dynamizmu; dorzucona także parę nowych efektów specjalnych oraz rozszerzono kilka scen. Jak widać więc, mimo iż mamy względem pierwowzoru dość dużo zmian, nowa wersja "E.T." nieprzerwanie pozostaje filmem bardzo sympatycznym, pełnym ciepła i nostalgii. Film zdobył Oscary za muzykę, efekty specjalne i efekty dźwiękowe. Jako ciekawostkę należy powiedzieć że wygląd tytułowego stworka był wzorowany m.in. na Albercie Einsteinie.

Odnowiony obraz (panoramiczny, anamorficzny) zasługuje na pochwały. Podobnie jak w wypadku specjalnego kinowego wydania Trylogii "Gwiezdnych Wojen", "E.T." nabrało bardzo dużo, ale to naprawdę dużo lepszej jakości. Udało się w olbrzymim stopniu pozbyć analogowych paproszków, wyeliminowano przebarwienia niemłodej już błony filmowej, zretuszowano przy pomocy cyfrowej technologii wiele scen. W ten też sposób dzieło Spielberga nabrało nieco więcej kolorów które zawsze podczas seansów z kasety vhs zawodziły. Mamy dużo oranżowych barw, dużo błękitu i czerwieni. Nie ma żadnego wyblakłego fragmentu obrazu, ani przenikających się barw. Oczywiście olbrzymia części akcji filmu dzieje się w mroku - tym większy plus dla transferu płyty, który oddał czernie w co najmniej dobrej jakości. Jedynie krótkimi chwilami przyciemnienie powoduje, że przedmioty zlewają się ze sobą. Zdjęcia autorstwa Allena Daviaua prezentuje bardzo zmiękczony styl; twórcy wydania dvd nie próbowali z tego też powodu na siłę nadawać obrazowi ostrości. Dlatego chwilami można odnieść wrażenia mgiełki i lekkiego zaćmienia rogów ekranów. Występuje także (w dość małych ilościach) ziarno filmowe. Zdarzają się wyostrzenia krawędzi (widoczne jest to zwłaszcza w pierwszych minutach filmu).

Dźwięk, podobnie jak obraz został gruntownie poddany drobiazgowemu remasteringowi. Zapisany w sześciokanałowym Dolby Digital EX powinien zadowolić najwybredniejszych fanów kina domowego. Technika cyfrowa nadała ścieżce bardzo nowoczesnego, chwilami nawet nazbyt agresywnego charakteru. Surround choć nie szaleje nadzwyczajnie, jest dyskretnie słyszalny (lądowanie UFO, finałowe sceny filmu). Znakomicie za to wypełniono przednie kanały czystym i zrównoważonym brzmieniem; tak też jest w wersji z polskim lektorem. Przestrzeń dźwiękowa budowana wokół widza jest spójna i realistyczna; wszystkie dźwięki są bardzo dobrze wyselekcjonowane. Subwoofer pracuje bardzo solidnie, dając głęboki bas. Bardzo ciekawe, pełne emocji i enegrii kompozycje Williamsa także obfitują w tylnie kanały.

Edycja dwupłytowa. Pierwsza płytka zapełniona jest bardzo nietuzinkowym dodatkiem "Premiera w Shrine Auditorium". Jest to alternatywna ścieżka muzyczna zagrana przez orkiestrę pod dowództwem samego Johna Williamsa na jubileuszowym pokazie filmu. W ten też sposób możemy obejrzec film w nieco innej wersji - niektóre utwory grane "na żywo" brzmią bowiem bardzo ciekawie. Bonus ten obfituje dodatkowo w króciutkie wprowadzenia reżysera. Drugi krążek dostarcza równie ciekawych materiałów. Mamy reportaż "Ewolucja i tworzenie E.T." (około 50 minut) który porusza wiele, ale to naprawdę wiele aspektów produkcji filmu. Mamy więc zdjęcia z castingu, wywiady, informacje o scenariuszu, czy chociażby fotki z etapów wykonania stworka. W filmie "Ponowne spotkanie" (15 min) zobaczymy kinanaście osób które snują swoje przemyślenia dwadzieścia lat po premierze "E.T.". Wszelakie wypowiedzi mają bardzo luźny charakter i często dotyczą mniej znanych faktów wiążących się z realizacją filmu. Dowiemy się m.in. o śmiesznym zajściu do jakiego doszło na castingu do roli Indiany Jonesa. Biorący w nim udział Peter Coyote podobno pierwsze co upadł zahaczając o próg scenografii; Spielberg od razu odrzucił jego kandydaturę. Dodatek "Muzyka" opowiada o pracy Johna Williamsa (kompozycje, nagrywanie muzyki, itp.), a "Premiera z okazji 20-lecia filmu" (20 min) to fragmenty koncertu tego kompozytowa który został umieszczony na pierwszym krążku jako dodatkowa ścieżka dźwiękowa. Kolejno mamy "Projekty, fotografie i marketing" - obszerne galerie szkiców, fotosów i posterów. Zostały one bardzo skrupulatnie podzielone na 6 sekcji; w sumie mamy około 250 ekranów z różnorodnymi materiałami. Bardzo ciekawym dodatkiem jest interaktywna gra (niestety tylko po angielsku) "Badanie kosmosu" która pozwala na wysłuchanie komentarza samego E.T. do każdej planety Układu Słonecznego. Do tego mamy zwiastuny (m.in. Trylogii "Powrót do przyszłości"), reklamy gry komputerowej oraz kilka gadżetów dla posiadaczy DVD-ROMów. Wszystkie bonusy (nie licząc "Badania kosmosu") mają polskie napisy.