Jay i Cichy Bob - dwóch luzaków sprzedających trawkę pod małym sklepikiem w New Jersey - dowiadują się, że ich stary przyjaciel Banky wyjechał do Hollywood by zrobić film "Bluntman & Chronic" w którym główni bohaterowie są wzorowani właśnie na nich. Postanawiają znaleźć Banky'ego i nie dopuścić do realizacji tej haniebnej dla nich produkcji. Po drodze spotykają cztery działaczki ekologiczne które namawiają ich do kradzieży małpy z wielkiej korporacji.
"Jay i Cichy Bob kontratakują" to ostatnia część cyklu "Kroniki New Jersey". Złożyły się na niego takie filmy jak: "Sprzedawcy", "Szczury z supermarketu", "W pogoni za Amy" oraz "Dogma" wszystkie w reżyserii Kevina Smitha. Dotychczas Jay i Cichy Bob byli bohaterami drugoplanowymi (choć zazwyczaj mieli poważny wpływ na rozwój akcji), jednak już po pierwszym filmie stali się swoistą wizytówką obrazów Smitha. Niestety najnowsze jego dzieło nie przypadło mi do gustu. Nie rozumiem dlaczego "Jay i Cichy Bob" przerodził się w kolejną nudnawą parodię filmów w stylu "Strasznych filmów"; również za nieporozumienie uważam obsadzenie w małych rolach znanych aktorów niby naśmiewających się z samych siebie. Smith chciał tym samym odsłonić prawdziwą twarz Hollywood, a tak naprawdę stworzył film ku jego czci.

Panoramiczny i anamorficzny obraz może poszczycić się wysokim poziomem. Najbardziej na pochwałę zasługują kolory będące znakomicie nasyconymi, widza zalewają jaskrawe barwy które nawet przy mocniejszych kontrastach są wciąż żywe i charakteryzują się prawie doskonałą naturalnością. Troszeczkę gorzej wypada czerń która została nieco zmiękczona i rozmyta, ogólnie jednak kolorystyka filmu wymaga wysokiej oceny. Ponarzekać można za to na zbyt dużą ilość szczegółów jakie zostają utracone podczas projekcji, dalszy plan nie zachowuje tak dobrej ostrości w czasie szybciej rozgrywanych scen licznych pościgów i ucieczek głównych bohaterów, przez co momentami można odnieść wrażenie małej stabilności obrazu i nikłej wyrazistości tła. Błędów nie ustrzegły się krawędzie (zbytnio postrzępione), natomiast dużym plusem jest brak analogowych śmieci w postaci zadrapań czy plam.

Ścieżka dźwiękowa dostępna jest w Dolby Digital 5.1 (oryginalna angielska) i Dolby Digital Stereo (polski lektor). Wersji drugiej zdecydowanie nie polecam, nie dosyć że bardzo wiele do życzenia pozostawia jakość DDS (wszystko brzmi płasko i nijako), to jeszcze sposób w jaki zostały przetłumaczone dialogi czytane przez lektora jest co najmniej skandaliczny (prawie każdy 'fuck' został zamieniony na 'kurcze', a każda odzywka Jay sprowadza się do 'niech to szlag'). Na szczęście mamy do dyspozycji napisy które można oglądać wraz w wielokanałowym systemem 5.1 prezentującym wysoki poziom. W filmie jest dużo dialogów przez co najczęściej słyszymy kanały frontowe, jednak nie możemy narzekać na brak dobrego surroundu (nastawionego bardziej na efektowność niż na szczegółowość) mającego za zadanie głównie tworzyć agresywne odgłosy podczas muzyki i scen akcji (wybuchy, pościgi, itp). Całość jest wspomagana przez bardzo dynamiczną pracę głośnika niskotonowego.

Z dość obszernej sekcji z dodatkami najbardziej warte polecenia są sceny wycięte z końcowej wersji filmu których jest aż 41 (można je oglądać wyłącznie w porządku chronologicznym). Niektóre z nich trwają po kilka sekund, ale jest również wiele mających po 5 minut które zazwyczaj wnoszą do fabuły filmu kilka dodatkowych elementów. Ostatnie 5 minut zawiera sceny zepsute (z powodu wygłupów aktorów). W końcowym efekcie daje nam aż 50 minut dodatkowych przygód Jaya i Cichego Boba. Na dysku znajdziemy również materiał zza kulis (około 15 minut) w którym zobaczymy krótkie, lecz ciekawe wywiady z aktorami (mi. z Markiem Hamillem), reżyserem i producentem, ujęcia z poza planu oraz króciutkie sprawozdanie z uroczystej premiery filmu. Na koniec pozostały nam teledyski wykonywane przez "Stroke 9" i "Afromana", dwa różne zwiastuny kinowe oraz klika trailerów promujących inne filmy.