Nowy Jork, lata 40. C.W. Briggs jest jednym z najlepszych inspektorów wykrywających przestępstwa ubezpieczeniowe. Chwali się wszystkim, iż potrafi wniknąć w umysł każdego zbrodniarza i odczytać myśli każdego przestępcy ubezpieczeniowego. Wskutek klątwy sytuacja ulega jednak odwróceniu: od tej chwili przestępca może wejść w umysł Briggsa. Za sprawą zdolnego hipnotyzera Voltana - po usłyszeniu słowa Konstantynopol detektyw staje się złodziejem który gotów jest wykorzystać swoje umiejętności do rabunków klejnotów.
Kolejna lekka i niezobowiązująca komedia mistrza gatunku Woody Allena który już niemal cztery dekady zaskakuje swoimi kolejnymi obrazami. Reżyser tym razem porusza temat hipnozy który jak sam otwarcie przyznaje, swego czasu bardzo go fascynował. Również nie przypadkowy jest czas akcji filmu - Allen pragnął nakręcić pastisz produkcji jakie powstawały w tamtych latach i trzeba przyznać że udało mu się to doskonale. Reżyser do swojego filmu dobrał bardzo trafnie obsadę, zwłaszcza Helen Hunt która w roli rywalki Briggsa daje niezły popis umiejętności. Pojawił się również rzadko ostatnio widziany na dużym ekranie - Dan Aykroyd. Całość dopełnia klimatyczna muzyka jazzowa (na uwagę zasługuje bardzo ciekawy wątek przewodni).

Opis obrazu należy zacząć od podstawowej sprawy - aspektu w jakim został nagrany na płycie. Dystrybutor podaje że jego proporcje wynoszą 1.85:1 z transferem anamorficznym, ale po włożeniu krążka do napędu ujrzymy obraz w formacie 4:3 (telewizyjny). Do tego już na samym początku projekcji naszą uwagę zwrócą nienaturalnie rozciągnięte w pionie postacie oraz czarne pasy otaczające z góry i z dołu ekran. Można z tego wnioskować że podczas produkcji cyfrowego wydania filmu wkradł się mały błąd który stał się najwyraźniej przyczyną nagrania obrazu 1.85:1 w postaci pełnoekranowej. Tą wadę można wyeliminować na telewizorze panoramicznym - trzeba jedynie włączyć inny tryb odtwarzania filmu. Jeżeli chodzi zaś o jakość samego obrazu, to nie można mieć większych zastrzeżeń - dobra ostrość, ładnie odwzorowane kolory, brak analogowych paprochów, szczątkowe pojawianie się drobnego ziarna. Nieco lepiej mogło być z konturami które w mocniej rozświetlonych scenach zaczynają się lekko rozmywać.

Podobnie jak w przypadku obrazu, pewne zastrzeżenia mam do błędnych informacji dostarczanych przez wydawcę filmu - na opakowaniu oznajmione jest że oryginalna ścieżka dźwiękowa zapisana została w Dolby Digital 5.1, jednak tak naprawdę mamy dostęp do dźwięku Mono zrealizowanego w specjalnie dostosowanym systemie Dolby Digital 2.0. Tymczasem wielokanałowa, dobrze wykorzystująca surroundy i mająca dużą dynamikę wersja DD 5.1 jest dostępna, ale tylko i wyłącznie z polskim lektorem. Zresztą to również nie jest najszczęśliwszym rozwiązaniem, ponieważ jak wiemy Woody Allen preferuje tylko i wyłącznie dźwięk monofoniczny, a ponieważ zazwyczaj jego filmy są bardzo subtelne i nastrojowe nikt nie protestuje przecie stosowaniu tego dosyć przestarzałego dźwięku. Tym samym oglądanie "Klątwy Skorpiona" z oryginalnym dźwiękiem Mono nie przyniesie nam żadnych fajerwerków audio, ale za to będziemy mieli okazje odebrać film w takiej postaci jakiej chciał reżyser.

Pomysłowo animowane menu zostało poprawnie spolszczone, niestety lista bonusów jest bardzo skrócona. Możemy zapoznać się jedynie z krótką listą aktorów i twórców (bez jakichkolwiek biografii lub filmografii!) oraz jednym oryginalnym zwiastunem kinowym. Szkoda że większość filmów Allena na dvd traktowana jest w sposób tak odstający od dzisiejszych standardów.