Wojna między ludźmi a maszynami zbliża się nieuchronnie. Maszyny rozpoczęły już kopanie tuneli prowadzących do jedynego podziemnego miasta ludzi - Zionu. Ich szanse są coraz mniejsze, garstka ludzi liczy na to, że Neo będzie w stanie uratować ich wszystkich. A wybraniec na swej drodze spotyka 3 nowiutkich agentów (Agenci 2.0), pogłębia swoje uczucie względem Trinity, stacza walkę z setką sklonowanych agentów Smithów, a także spotyka tajemniczego Klucznika oraz samego twórcę Matrixa.
Film, z którym wielu wiązało wielkie nadzieje, okazał się raczej produkcją średnią. Średnią pod względem treści, która zbyt często zmienia się po prostu w ciężkostrawny bełkot. Film jest przegadany, jest wiele dłużyzn.
Nie zawodzi natomiast strona wizualna filmu, która w wielu scenach zapiera dech w piersiach. Jest pokazem niezwykłych efektów specjalnych i ujęć niespotykanych dotąd w kinie. Kulminacją wszystkiego jest długa, niesamowita scena pościgu na autostradzie, gdzie realizacja stoi na najwyższym poziomie i nie pozwala ani przez sekundę się nudzić. Gdyby cały film posiadał tempo tejże sekwencji, albo choć jej znaczną część, byłby to film na pewno niezapomniany. Tak mamy niestety przeciętną kontynuację, rewelacyjną wizualnie, a średnią pod względem treści. Niemniej jednak Reaktywacja to rozrywka na wysokim poziomie, i choć dla samej wizualno-dźwiękowej strony film należy zobaczyć, oczywiście na DVD.

Obraz został zapisany panoramicznie w proporcjach 2:40:1 (transfer anamorficzny). Jego jakość zasługuje na słowa uznania, obraz jest krystalicznie czysty, barwy oddane są bardzo dobrze, mroczna kolorystyka Zionu jak i techniczna czystość i kolory świata Matrix zostały oddane w sposób bliski ideałowi. Obraz jest bardzo szczegółowy, widać najdrobniejsze szczegóły na ubraniach agentów, i na (niestety) cyfrowej twarzy Neo podczas spektakularnej walki Wybrańca z sklonowanym Smithem. Zanieczyszczenia pochodzące z taśmy filmowej nie istnieją, a jeśli tak, to w takiej ilości, że nie byłem w stanie ich zauważyć.
Jak przystało na tego typu produkcje - obraz stoi na rewelacyjnym (żeby nie pokusić się o referencyjny) poziomie, uczta dla oka.

Na film składają się dwie ścieżki dźwiękowe - Dolby Digital 5.1 angielska, oraz D.D. 5.1 z lektorem wgranym w kanał centralny, obie ścieżki nagrane są z częstotliwością 384 kbps, oczywiście polecam ścieżkę bez lektora, która niewiele odbiega od oryginału (oczywiście pomijając zagłuszający głos lektora), lecz mnie osobiście wydała się nieco płaska i zniekształcona w odniesieniu do angielskiej ścieżki.
Dźwięk stoi na wręcz szczytowym poziomie, oferując olbrzymią szczegółowość, potężny, głęboki i soczysty bas, ogromną ilość efektownych przejść między kanałami (czasem można uznać, że realizatorzy na siłę wciskali te przejścia, byle uzyskać jak najefektowniejszą ścieżkę), do tego dochodzi jeszcze świetna muzyka, oraz wyraziste i krystalicznie czyste dialogi. Świst przelatujących kul, wybuchy, oraz rozwałka na autostradzie usatysfakcjonują nawet najbardziej wymagającego miłośnika wielo głośnikowego systemu kina domowego. Uwaga: nie oglądać w nocy!! ;)