Naukowiec Seth Brundle prowadzi pracę nad nowym środkiem transportu - teleportacją. Postanawia pokazać swój wynalazek dziennikarce pisma naukowego Veronice, która będzie miała za zadanie dokumentować postępy jego badań. Niestety, Brundle pochopnie postanawia wypróbować swój wynalazek na samym sobie, a poprzez niedopatrzenie, do komory teleportacyjnej dostaje się mucha, w wyniku czego komputer łączy DNA muchy z kodem genetycznym Setha.
Wstrząsający film Davida Cronenberga, którego celem nie było straszenie widza, ale przekonanie go, że zabawa z kodem genetycznym jest niebezpieczna i że są granice których nie należy przekraczać. Znany ze specyficznego stylu swoich poprzednich filmów, Cronenberg nie przebiera w środkach, pokazuje wszystko dosłownie, co prowadzi czasami do makabrycznych scen. Opowiada również historię tragicznej miłości, a tym samym próbuje wyznaczyć granicę poświęcenia między dwojgiem ludzi. Osobnym tematem jest strona techniczna filmu, która wypada wspaniale, nawet dziś - piętnaście lat po premierze. Charakteryzacja Chrisa Walasa jest prawdziwym dziełem sztuki, każdy szczegół został dopracowany do perfekcji (za swoją pracę otrzymał Oscara). "Mucha" była biletem do sławy i wielkiej kariery dla Jeffa Goldbluma i Geeny Davis, którzy spisali się bardzo dobrze w głównych rolach.

Film zapisany został na płycie z obrazem anamorficznym 1.85:1. Są sceny, w których niezwykle wyraźne stają się artefakty graficzne spowodowane silną kompresją. Jednolite tła ulegają przebarwieniom, uwidacznia się ziarno i inne zakłócenia obrazu. Bardzo często pojawiają się duże paprochy i różnego rodzaju zadrapania, które w dużym stopniu przeszkadzają w oglądaniu filmu. Kolorystyka jest generalnie nieco ciemna i przytłumiona, barwy nie są dobrze nasycone, a czerń sprawia złudzenie mocno rozmytej. Na dokładniejszą uwagę zasługują zdjęcia, które jeszcze bardziej potęgują mroczność całej opowieści. Znakomicie wygląda scena w której Jeff Goldblum w wyniku przeobrażenia w muchę chodzi po ścianach i suficie.

Ścieżka audio zapisana jest w formacie Dolby Digital 5.1 Nie jest to oczywiście pełnowartościowe DD, ale trudno było uzyskać coś lepszego ponieważ oryginalnie film jest zapisany w Stereo. Przednie kanały pracują prawidłowo, dobrze oddają wszystkie odgłosy, chociaż nie urzekają nas szczegółowością. Pozostałe tylne kolumny mało się odzywają, praktycznie tylko robią cichutkie tło frontalnym głośnikom. Na szczęście w czasie całego filmu było kilka momentów (głównie w ostatnich scenach) kiedy słyszeliśmy dynamiczny i odpowiednio głośny dźwięk, wtedy właśnie ścieżka audio przypominała Dolby Digital. Niskie tony w wykonaniu subwoofera usłyszymy sporadycznie i jest to raczej łomot, niż głęboki bas. Trochę szkoda, że nie możemy się w pełni delektować "Muchą" na dvd, bo ani dźwięk, ani obraz mnie nie usatysfakcjonował. Z dodatkami również nie jest lepiej.

W dziale z bonusami znajdziemy 15 minutowy dokument który jest zlepkiem wypowiedzi twórców oraz kilku ujęć z poza planu, a to wszystko jest wypełnione krótkimi fragmentami samego filmu. Najciekawszą rzeczą w tym dokumencie jest wytłumaczenie przez reżysera sposobu w jaki zrealizowano scenę chodzenia po ścianach. Na dysku umieszczone są również wywiady z aktorami, reżyserem, autorem zdjęć oraz charakteryzatorem. Większość z wypowiedzi była już przedstawiona we wcześniejszym dokumencie, tylko niektóre zagadnienie są minimalnie dłużej omówione, a każdy z wywiadów trwa około 4 minut. Dochodzi do tego oryginalny zwiastun kinowy. Materiały dodatkowe nie są opatrzone polskimi napisami.