Na przełomie lat 80 i 90, gdy rynek był pod władzą wszechobecnego i potężnego VHS, zwanego po prostu video, powstawała masa filmów, czysto rozrywkowych oraz obrazów spod znaku kina "kopanego". Nie miały może one zbyt bogatej i głębokiej treści, jednakże oferowały widzowi sporą dawkę bezmózgiej kopaniny, gdzie ciosy zadawane z półobrotu i wyskoku nie robiły na przeciwnikach zbyt dużego wrażenia:) Do dziś miło wspominam niezliczone części "Amerykańskiego Wojownika". W owym okresie pojawił się film, który nie dość, że oferował całkiem niezłe walki, posiadał także niezłą treść i realizację. Jedną z gwiazd filmu był Eric Roberts – brat znanej Julii. W przeciągu paru lat powstały w sumie 4 części filmu – jednak w ostatnich dwóch występował już tylko Philip Rhee – odtwarzający rolę Tommy'ego Lee. Zajmował się także reżyserią. Teraz, w dobie czasów, gdy wiele starszych i klasycznych filmów zostaje wydanych na DVD, doczekaliśmy się także "Najlepszych z Najlepszych". Niestety ich jakość jest bardzo słaba, o czym więcej w pozostałych działach, poniżej w skrócie o poszczególnych częściach.
 

"Najlepsi z Najlepszych (Best of the Best)" – pierwsza i chyba najlepsza część z całości. Do narodowej kadry karate powołana zostaje grupa nie znających się mężczyzn, w przeciągu kilku miesięcy muszą zostać przygotowaniu do starcia z koreańską grupą. Wśród znajduję się między innymi Alex Grady (Eric Roberts), który musiał się wycofać z uprawiania sportu walk po poważnej kontuzji prawego barku. Szybko zaprzyjaźnia się z Tommym Lee (Phillip Rhee), który ćwiczy walki od czwartego roku życia. Dla Tommy'ego to nie tylko zawody – jeden z zawodników drużyny przeciwnej związany jest z jego bolesną młodością. Prosta treść oraz ciekawi bohaterowie – całość ogląda się dobrze, choć teraz, po wielu latach i tym wszystkim, co ostatnio można oglądać w filmach (choreografie walk przechodzą same siebie), walki w "Best of the Best" mogą już się tak nie podobać, jak miało to miejsce kilka lat wstecz. O ile mi wiadomo Eric Roberts nie ma przeszkolenia w sztukach walki, jednak jego sceny wypadają całkiem realistycznie, choć prawdziwą gwiazdą jest tu Phillip Rhee – jego sprawność i szybkie kopnięcia wzbudzają podziw. W filmie, jako trener pojawia się także James Earl Jones – znany głównie ze swojego głębokiego głosu (Darth Vader).
"Najlepsi z Najlepszych 2 (Best of the Best 2)" – kontynuacja przygód naszych dzielnych karateków – pojawia się tu spora część oryginalnej obsady. Tym razem znany z pierwszej części Travis (nie żyjący już Chris Penn), bierze udział w nielegalnych walkach w Coloseum. Walki pozbawione są jakichkolwiek zasad, a w walce z mistrzem i właścicielem klubu – Brakus (potężny Ralf Moeller) nasz bohater ginie. Dzieje się to na oczach syna Alexa, który informuje o wszystkim ojca. Od tego czasu Alex i Tommy muszą uciekać przed najemnikami, których wynajął Brakus. W końcu Tommy zostaje pojmany i musi sprawdzić się na ringu Coloseum. I w tej części główne skrzypce gra Phillip Rhee prezentując niesamowitą sprawność fizyczną oraz kapitalną sylwetkę. O wiele więcej tu walk niż w oryginale. Sequel trzyma poziom pierwszej części.
 

"Najlepsi z Najlepszych 3: Bez Odwrotu (Best of the Best 3: No Turning Back)" – niestety od tej części zaczynają się już schody. Z oryginalnej obsady został tylko Phillip Rhee odtwarzający Tommy'ego Lee (i także awansując na stanowisko reżysera). Gdyby nie postać Tommy'ego ten film nie miałby nic wspólnego z poprzednimi częściami, i może tak należało to zrobić. W skrócie – Tommy przybywa do małej mieściny odwiedzić swoją siostrę. Od jakiegoś czasu miasteczko nachodzone jest przez grupę rasistów, którzy nie cofną się nawet przed morderstwem. W całość zamieszany zostaje oczywiście nasz bohater Tommy. Ta część już niestety nie cieszy tak jak pozostałe, średnia treść, to samo tyczy realizacji. W części drugiej Tommy nie miał sobie równych, a tu, chyba dla urozmaicenia akcji ma trudności ze zwykłym czarnym charakterem, który nawet nie potrafi walczyć. Mało scen walki i brak bohaterów z poprzednich części i dość słaba reżyseria Phillipa – to główne mankamenty tego filmu. A czym dalej, tym gorzej…
"Najlepsi z Najlepszych 4: Bez Ostrzeżenia (Best of the Best 4: Without Warning)" – taka sama konfiguracja jak w przypadku części 3. Tylko Tommy, także jako reżyser. Tym razem, Tommy, pomagający policji w szkoleniu kadetów, zostaje przypadkiem wmieszany w akcję kradzieży papieru do produkcji pieniędzy. Tommy wchodzi w posiadanie dysku, na którym znajduje się matryca do wydruku pieniędzy. Oczywiście nie chce jej oddać. Gangsterzy próbują złapać Tommy'ego i jego córkę. W jednej z ról Tobin Bell, który od 3 lat co roku święci triumfy jako mega zły charakter z filmu "Piła". Sam film to już niestety niemal tragedia, fatalne akcje, fatalne sceny walki, scenariusz, zły bohater – praktycznie wszystko. Trzecia część była jeszcze znośna, ale ta po prostu wywoływała śmiech i pragnienie wyłączenia jej czym prędzej. Wydaje mi się, że w roku 1998 seria "Najlepsi z Najlepszych" została definitywnie zamknięta. Także od tego czasu Phillip Rhee nie zagrał w żadnym filmie – nad czym osobiście ubolewam, bo lubiłem oglądać go w akcji. Może jeszcze kiedyś powróci.
Podsumowując – dwie pierwsze części nadal cieszą, jednakże pozostałe dwie nie powinny powstać, ewentualnie jako inne całkiem filmy.