W roku 2000 na Księżycu zostaje odkryty tajemniczy monolit. Emituje on fale radiowe którymi zainteresowują się ludzie. Wysyłają w stronę planety prom kosmiczny Discovery który ma zbadać tajemniczą skałę. Na pokładzie statku zostaje zamontowany nowoczesny komputer HAL 9000, który ma zarządzać całą stacją. Jego pracę nadzorują dwaj kosmonauci którzy próbują traktować komputer jak członka załogi. Szybko się jednak okazuje, że maszyna jest wciąż bezduszną kupą metalu. HAL popełnia błąd, próbując go zatuszować zabija całą załogę. Jedyna ocalała osoba musi zmierzyć się z produktem własnej cywilizacji.
"Poemat kosmiczny" - tak został ochrzczony w 1968 roku najnowszy film Stanleya Kubricka. Dziś, ponad 30 lat po premierze "Odyseję kosmiczną" ogląda się z równie wielką fascynacją. Nadal można interpretować cały obraz na kilka sposobów, dzięki czemu jeszcze wiele pokoleń widzów będzie mogło podziwiać tajemnicę Czarnego Monolitu. Kubrick chciał pokazać przyszłość jako sterylną i uporządkowaną. Pozbył się charakterystycznej na tamte czasy tandety, przez co jego film nabiera formy dokumentu naukowego. Klasyczna muzyka Ryszarda i Jana Straussa miała dać widzowi wolność i uczucie lekkości. Film poraża również od strony efektów specjalnych, które można porównywać do dzisiejszych. Są one jednak bardziej subtelniejsze, przez co możemy je podziwiać i delektować się nimi. Stanley Kubrick swym filmem na stałe zapisał się w historii kina.

Panoramiczny, w formacie 2.21:1 prezentuje się dość dobrze. Jest wolny od jakichkolwiek błędów w transferze, co przy trzydziestoletnim filmie jest pewnym zaskoczeniem. Obraz pozbawiony jest praktycznie wszelkich analogowych śmieci, chociaż czasami pojawiają się delikatne przymglenia, zwłaszcza w scenach statycznych. W filmie przeważają jaskrawe kolory które na dvd wypadają bardzo obiecująco. Olbrzymie statki kosmiczne na tle gwiazd wyglądają naprawdę doskonale. Największym mankamentem obrazu są krawędzie przedmiotów. Widać to zwłaszcza w pokoju w którym stoi duży czarny monolit. Widzimy wtedy dość duże paski które rzucają się w oczy. W scenach w których przeważa czerń, możemy również dostrzec lekkie przebarwienia obrazu. Jednak jak na tak wiekowy film i tak jest nieźle.

Podobnie jak w przypadku obrazu - jest dobrze. Dolby Digital 5.1 w tego typu filmach jest doskonałe, tutaj jednak nie zostało do końca wykorzystane. Najwięcej do życzenia pozostawia rozłożenie dźwięku na poszczególne kanały. Tylne głośniki czasami nie dają śladu życia przez dość długi czas. Przednie za to dają z siebie dużo więcej. Subwoofer działa dość dobrze, dając czyste odgłosy. Dialogi są dobrze słyszalne, a spokojny i wyważony głos komputera HALA prezentuje się rewelacyjnie. Piosenka "Daisy, Daisy" którą śpiewa zrozpaczony komputer w końcowych sekwencjach filmu zapada głęboko w pamięć. Kubrick ograniczył maksymalnie liczbę dialogów (jest ich około 35 min), chcąc w ten sposób wymóc na widzu rozwinięcie wyobraźni. Prawie przez cały film słyszymy klasyczne utwory. Rewelacyjna muzyka Straussów na dvd wypada wspaniale. Przednie głośniki dają dynamiczne brzmienie, a tylne satelity dopiero wtedy dają przestrzenność. Całość tworzy doskonały klimat. Dla paru takich scen można wybaczyć wszelkie niedociągnięcia związane z dźwiękiem.

Oryginalny zwiastun kinowy - jedyny dodatek na płycie. "2001:Odyseja kosmiczna" została wydana w zestawie kolekcjonerskim. Znajdziemy tam 8 filmów Kubricka, oraz dodatkową płytę "Życie w obrazach" która w pełni poświęcona jest twórczości reżysera. Nie miałem okazji przyjrzeć się jej dokładniej, ale wiem że jest tam 137 minutowy dokument, który stara się wytłumaczyć fenomen Kubricka. Śledzimy jego losy od narodzin aż do ostatniego filmu. Cały materiał opatrzony jest nigdy wcześniej niepublikowanymi nagraniami.