Mało lubiany przez swoich współpracowników, lekko nierozgarnięty księgowy François Pignon (Daniel Auteil) ma wkrótce stracić swoją posadę w fabryce prezerwatyw. Do tego wszystkiego rzuca go ukochana żona. François ma także problemy z siedemnastoletnim synem z którym nie może znaleźć wspólnego języka. W akcie desperacji chwyta się ostatniej deski ratunku i idąc za radą swojego nowego sąsiada, emerytowanego psychologa, zaczyna rozgłaszać plotkę iż jest homoseksualistą. Sztuczka przynosi niespodziewanie dobre rezultaty - François nie tylko nie traci pracy, ale szybko zyskuje w niej całą masę nowych, nieco ekstrawaganckich znajomych.
Film Francisa Vebera to inteligentna komedia opowiadająca w niezobowiązujący sposób o skomplikowanych stosunkach międzyludzkich. Reżyser w bardzo wyrafinowany sposób naśmiewa się z powierzchownego sposobu w jaki spostrzegamy nasze otoczenie. I choć już na początku wiemy że cała historia musi się dobrze skończyć, to śledzenie kolejnych przewrotnych zajść i gagów przynosi dużo rozrywki na wysokim poziomie. Kolejną zaletą filmu są znakomite kreacje aktorskie. Daniel Auteil w roli nieudolnego księgowego sprawdził się doskonale, podobnie zresztą jak Gérard Depardieu który w komediach czuje się jak ryba w wodzie. "Plotka" we Francji okazała się wielkim sukcesem kasowym - zarobiła więcej niż widowiskowe "Braterstwo wilków".

Obraz zapisany został na płycie w aspekcie 2.35:1 z transferem anamorficznym. Generalnie jakość wideo jest bardzo zadawalająca. "Plotka" jak przystało na komedię, obfituje w bardzo zróżnicowane barwy które są żywe i ładnie nasycone. Odcień skóry aktorów jest bardzo naturalny. Żadnych zarzutów nie można mieć do kontrastu. Widoczność detali przeważnie jest wysoka; nawet najmniejsze tła na dalszych planach zostały odwzorowane z dużą precyzją. Paproszki zostały bardzo skutecznie wytępione - mamy zaledwie parę przykładów analogowych zanieczyszczeń. Jedyną wadą są mało stabilne krawędzie które często na siebie nachodzą lub wprowadzane są w drganie. Zjawisko to jest nagminne i przyznam że psuje ostateczną ocenę, bowiem wszelkie niekontrolowane ruchy krawędzi znacznie wpływają ma komfort oglądania filmu.

Zaprezentowano dwie ścieżki dźwiękowe. Jedna zapisana w Dolby Digital 2.0 posiada polskiego lektora. Nie odstaje ona zbytnio od standardów - przednie głośniki są wystarczająco donośne, a głos lektora jest wyraźny. Oryginalna francuska ścieżka Dolby Digital 5.1 choć znacznie nie różni się od tej 2.0, nie przyniesie nikomu zawodu. Na pewno jej przestrzenność jest ograniczona, ale w takich filmach nie wymagana jest bardzo wyszukana selektywność kanałów. Leciutki surround ma miejsce przeważnie podczas muzyki. Reszta sceny dźwiękowej została umiejscowiona w okolicy telewizora. Dobrze rozłożone dźwięki w przednich kolumnach momentami nadają filmowi lekkiego dynamizmu. Narzekać można jedynie na jałowość subwoofera który niemal nigdy nie daje znaku życia. Dialogi umiejscowione w głośniku centralnym są bardzo żywe i donośne - nawet najmniejszy francuski akcencik jest dobrze słyszalny.

Dodatków nie ma dużo. Najlepiej prezentują się przetłumaczone na język polski (lektor) wywiady z reżyserem Francisem Veberem oraz aktorami (Daniel Auteuil, Michele Laroque, Michel Aumont). W sumie mamy około 30 minut wypowiedzi które obejmują szeroko rozumianą pracę nad filmem. Ciekawie wypowiada się Veber, który szczegółowo opowie w jaki sposób napisał scenariusz filmu oraz czym kierował się przy doborze aktorów do poszczególnych ról. Dochodzą do tego dwa oryginalne zwiastuny kinowe (z polskimi napisami i lektorem). Co ciekawe na opakowaniu płyty napisane jest że mamy dostęp do czterech trailerów.