Otrzymujemy obraz w oryginalnym formacie kinowym 2,35:1 (transfer anamorficzny, aspekt panoramiczny). Dostajemy bardzo dobry transfer, pełen soczystych kolorów i ostrości, bardzo dobrze widoczne szczegóły oraz przedmioty w dalszym planie. Brak pikselozy, która powstaje przy nadmiernej bądź nieumiejętnej kompresji. Co prawda obraz to nie klasyczna żyleta, ponieważ momentami sprawia wrażenie lekko rozmytego – ale biorąc pod uwagę wszystkie początkowe zalety prezentuje się świetnie. W kilku momentach dostrzec można zabrudzenia wyskakujące tu i ówdzie na ekranie. W paru ciemniejszych scenach dostrzec można delikatne migotanie ziarna na dużych powierzchniach. To tyle, nie ma tu efektownych ujęć, które mogłyby raczyć nasze oczy, film jest raczej stonowany, spokojny, tylko w paru momentach nabierając tempa.

Do dyspozycji otrzymujemy dwie standardowe ścieżki, obie w formacie Dolby Digital 5.1 – oryginalną angielską oraz Dolby Digital 5.1 – z polskim lektorem. Film to gatunkowo bardziej dramat, niż kino akcji / sensacja, tak więc strefa audio jest przewidywalna. Dźwięk w dużej mierze składa się z dialogów i ścieżki dźwiękowej, rzadko atakując nas jakąś mocniejszą sceną (chociażby początkowy mecz). Tak więc nie ma się co spodziewać efektownych przejść między poszczególnymi kanałami audio. Natomiast to, czego w filmie najwięcej stoi na wysokim poziomie. Wszystkie dialogi są bardzo dobrze słyszalne, dobiegając standardowo z kanału centralnego. Pozostałe głośniki raczą nas muzyką i delikatnymi dźwiękami otoczenia, budując ciekawą i zadowalającą strefę audio dookoła widza. Polska ścieżka wykonana jest w sposób standardowy – głos lektora wkomponowany jest w kanał centralny na przyciszoną całość, zagłuszając nieco dialogi. Obie ścieżki posiadają identyczny bitrate dźwięku (448Kbps), przy czym polski dźwięk traci nieco na dynamiczności i szczegółowości za sprawą delikatnego przyciszenia.

Wydanie "Podwójnej gry" nie wybija się ponad inne wydania z Monolithu. Dość mała porcja dodatków odnośnie samego filmu (względem wydań zagranicznych tracimy między innymi komentarz reżysera i scenarzysty, - tak się składa, że ten drugi to mąż Rene Russo, grającą w filmie żonę Waltera), standardowo możemy zapoznać się ze sporą ilością zapowiedzi kinowych / DVD Monolithu. DODATKI: Wywiady – możemy zapoznać się z wypowiedziami osób zaangażowanych w realizację filmu, wypowiedzi są dość krótkie i pourywane (wyglądają, jakby wycięte zostały z większej całości. Do wyboru mamy wywiady osób takich jak: Al Pacino, Matthew McConaughey, Rene Russo, D.J. Caruso, Dan Gilroy. Zwiastun – znany z innych wydań Monolithu zwiastun "Podwójnej Gry". Dźwięk w formacie Dolby Digital 2.0, obraz to słaby jakościowo aspekt 2,35:1 (nieanamorficzny). Z Planu – to trwający 9 minut i 48 sekund materiał zarejestrowany na planie, w czasie kręcenia kilku ujęć. Surowy materiał, pozbawiony komentarzy / wypowiedzi, nie wnoszący nic ciekawego. Tyle, jeśli chodzi o bonusy do samego filmu, na koniec dostajemy dział z zapowiedziami. Kino: "Maria", "Piekło", "Angel-A". DVD: "Ukryte", "Zakonnica", "Zejście", "Troje Do Pary", "Miasto Gniewu", "Serce Nie Sługa", "Z Pamiętnika Wściekłej Żony", "Sky Fighters", "Trzy Pogrzeby Melquiadesa Estrady", "Oblężeni", "Bezlitosny Morderca", "Godzilla – Ostatnia Wojna", "Ikona". Ciekawy i wciągający film, dobra jakość obrazu oraz dźwięku, i standardowa, dość słaba porcja materiałów dodatkowych – tak przedstawia się wydanie "Podwójnej Gry".