Max Bialystock - bankrutujący producent sztuk, cwany, przebiegły, wyłudzający pieniądze od staruszek. Leo Bloom - bardzo zdolny księgowy, który pewnego dnia wpada na genialny pomysł "bezkarnego" zarobienia okrągłego miliona dolarów. Bialystock i Bloom łączą zatem siły, a w drodze do sukcesu potrzebnych będzie kilka elementów. Po pierwsze: znalezienie najgorszej sztuki, która przyniesie same straty i okaże się finansową klapą (oczywiście musi być wystawiona na Broadway'u). Po drugie - potrzebni są sponsorzy i inwestorzy, a tutaj Max znów wyrusza na "podbój" staruszek ;) Po trzecie - kilka przekrętów w księdze przychodów, a tym już zajmie się księgowy Leo. Zatem droga do sukcesu wydaje się prosta, łatwa i przyjemna, jednak gdyby tak było - nie mielibyśmy do czynienia z komedią spod ręki Mela Brooksa. Kawał dobrego kina, które mimo tylu lat na karku, nadal ogląda się świetnie. Jest śmiesznie (szczególnie w drugiej połowie), a aktorstwo stoi na bardzo wysokim poziomie - moim zdaniem na ekranie niepodzielnie rządzi Zero Mostel jako Bialystock, jednak kroku dotrzymuje mu Gene Wilder jako Leo (nominacja do Oscara za rolę drugoplanową). Zasłużony Oscar za scenariusz. Ocena końcowa - 4 z kawałkiem.

Anamorficzny obraz zapisany w proporcjach 1,85:1 prezentuje się wyśmienicie. Pięknie odnowiony, w większości ostry, kolory soczyste niczym z filmu kręconego w ciągu ostatniej dekady, należyty kontrast - w wielu momentach nie mogłem się wprost nadziwić, że to wiekowa przecież produkcja z 1968 roku. Dłuższy czas zastanawiałem się, jaką ocenę wystawić (w grę wchodziła czwórka i piątka), ale w decyzji "pomogło" mi kilka wad. I bynajmniej nie mam na myśli "jakiegoś" sporadycznego ziarna, lecz w wielu momentach nagłą utratę ostrości (środek ekranu jak najbardziej w porządku, ale boki zamglone) czy nagłe pogorszenie się jakości taśmy filmowej. To wszystko jest zauważalne w drugiej połowie filmu, szczególnie podczas przedstawienia na Broadway'u i w samej końcówce. Gdyby jednak udało się obraz odrestaurować tak pięknie, jak to jest widoczne przez prawie cały film (choć już z założenia wydaje się to prawie niemożliwe przy tak starej produkcji) - dałbym piątkę bez mrugnięcia okiem. Ale i tak to, co zrobiono z obrazem w przypadku "Producentów", zasługuje na miano dużej pochwały. Czwórka z potężnym plusem.

Z dźwiękiem tak dobrze już nie jest. Do dyspozycji mamy Dolby Digital 5.1 (ścieżka angielska i z polskim lektorem), choć w przypadku tego filmu na dobrą sprawę wystarczyłoby zwykłe Dolby Digital 2.0. Dobrze, że przynajmniej wydawca oszczędził sobie "wstydu" z pakowaniem do "Producentów" formatu DTS... Ale skoro specjaliści porwali się już na odrestaurowanie dźwięku w sposób przestrzenny - można to było zrobić z pewnością znacznie lepiej, przez choć minimalną separację kanałów. W końcowym efekcie otrzymaliśmy sztuczny pogłos w tylnych głośnikach, gdzie słychać prawie wszystko - sytuacja podobna do tej z wydania "Oni Żyją". Wprawdzie sekcja przednia gra ładnie, dość czysto i wyraźnie, ale większej oceny niż 3 wystawić nie mogę.

To już drugie wydanie QDVD, które pod względem jakości menu wydało mi się słabe i bez pomysłu (wcześniej "Oni Żyją"). Szata graficzna pudełka także nie robi pozytywnego wrażenia. A jeśli chodzi o dodatki - tutaj wystarczyłoby skopiować opis z innego wydania tego miesiąca, a mowa o "Drabinie Jakubowa". 2-minutowy zwiastun oraz notki tekstowe dotyczące Zero Mostela, Gene'a Wildera i Mela Brooksa - to zasługuje na najniższą z możliwych ocen. Widać jak na dłoni, że wydawca w październiku skupił swoje siły na mocno nagłośnionym, 2-płytowym wydaniu "Total Recall" (europejska premiera) - szkoda, że kosztem pozostałych wydań tego miesiąca. Na krążku z "Producentami" jest również obowiązkowa sekcja ze zwiastunami QDVD ("Niewygodny Świadek", "Ucieczka z Nowego Jorku", "Pamięć Absolutna", "Cebulowe Pole", "Egzorcysta 3 i 1/3", "Rambo 3" oraz "Drabina Jakubowa"). Ponownie warto kupić tylko i wyłącznie dla samego filmu.