Johnny Przystojniak - tak dla żartu nazywany jest Johnny (Mikey Rourke), który od urodzenia ma zeszpeconą twarz na skutek genetycznej wady - prawdopodobnie dlatego, iż jego matka była narkomanką. Wiedzie on żywot drobnego gangstera, organizuje napady, załatwia "fuchy". Pewnego dnia, jego stary przyjaciel - będący dla niego jak starszy brat - Mike, prosi go o pomoc w większym skoku, który ma mu pomóc utrzymać się w interesie (Mike prowadzi klub). W skoku uczestniczy także Sunny (Ellen Barkin) oraz narwany Rafe (Lance Hendriksen). Ta dwójka ma jednak inne plany co do skoku - podczas ucieczki zabija Mikeya oraz próbuje tego samego z Johnnym, ten jednak uchodzi z życiem, jednak trafia za kratki. Gdy już przebywając w więzieniu Przystojniak zostaje niemal zabity przez współwięźniów (nasłanych przez Rafe) trafia do więzienia. Tam interesuje się nim Dr Fisher (Forest Whitaker) - spec od operacji plastycznych dla ludzi zeszpeconych. Proponuje Johnnemu powrót do normalnego życia. Ten przystaje na propozycje. Operacja się w pełni udaje - Przystojniak jest nie do poznania. Podejmuje prace w fabryce, tam poznaje Donnę (Elizabeth McGovern), miedzy nimi rodzi się uczucie. Jednak przeszłość szybko dogania Johnnego - w jego głowie nadal krąży myśl o zemście za Mike. Pod przykrywką wspólnego skoku zbliża się do Rafe i Sunny - którzy Johnnego nie poznają. Nadchodzi czas zemsty...
"Przystojniak" to raczej męskie i mocne kino sensacyjne zrealizowane przez Waltera Hilla (48 godzin, Ostatni Sprawiedliwy) z całkiem przyzwoitą grą aktorską Mikeya Rourke. W obsadzie filmu znajduje się wiele znanych nazwisk (policjanta, który depcze Przystojniakowi po piętach gra Morgan Freeman). Mocna rozrywka dla ludzi lubiących mocne, choć nie najwyższych lotów kino.

Film został zapisany w aspekcie panoramicznym (transfer anamorficzny) w proporcjach 1,85:1 (16:9). Przez cały seans filmu towarzyszy nam ziarno, które cały czas widoczne jest na różnego rodzaju tle, niezależnie od oświetlenia danej sceny. Kolorystyka także nie zachwyca, ostrość w miarę poprawna, jednak to wszystko to za mało, jak na obraz, którego oczekujemy po płycie DVD. Film w chwili obecnej ma 15 lat i nie należał do obrazów opatrzonych dużym budżetem - więc siłą rzeczy obraz źródłowy zapewne nie był najlepszej jakości. Jednak film daje się obejrzeć - choć kilka niedociągnięć widać, można się przyzwyczaić.

Do dyspozycji dostajemy dwie ścieżki dźwiękowe - Dolby Digital 5.1 - angielską (448 kbps) oraz Dolby Digital 5.1 - z polskim lektorem wgranym w kanał centralny. Dźwięk idzie niestety w parze z obrazem - brzmi dość płasko, nie oferuje zbyt wielu przejść między kanałowych skupiając swoje kanały efektowne na przekazywaniu muzyki. Lektor poprawny - nagrany na nieco przyciszoną ścieżkę oryginalną. Biorąc pod uwagę małą atrakcyjność dźwięku - spokojnie można sobie puścić film z lektorem (choć ja osobiście tego unikam). Trzeba także zauważyć, iż tył to głównie kopia wydarzeń z kanałów przednich - jedynie przyciszona i z odpowiednim echem. Niestety - bez atrakcji.

Na płycie, poza standardową porcją zwiastunów ze stajni QDVD znajdziemy jedynie (odnośnie samego filmu) filmografię głównych osób zaangażowanych w projekt (Mikey Rourke, Ellen Barkin, Morgan Freeman oraz reżysera Waltera Hilla). Do tego samotny zwiastun, trwający jedną minutę i 24 sekundy. Jest to kolejne, jednopłytowe, praktycznie pozbawione wydanie z serii QDVD (których dość sporo), a jakość tych pojedynczych dodatków jest po prostu słaba. Jedyne co nadrabia, to kolejny raz ciekawa szata graficzna całości, oczywiście, standardowo na początek wita nas seria reklam, których nie możemy ominąć (dzięki wielkie, że niektóre odtwarzacze wyposażone są w opcje wznawiania płyty od ostatniego miejsca). Podsumowując - jeszcze jedno wydanie z "dolnej półki" zapychacz, który pojawia się od czasu do czasu. Sam film jest dość ciekawy, choć bez rewelacji, ot taki na jeden raz.