Jest rok 1965. Andrzej Hoffman (Janusz Gajos) jest wybitnym lekarzem, który mieszka i pracuje w Łodzi. Po wojnie kilka lat spędził w więzieniu. Pewnego dnia podczas obchodu w szpitalu spotyka Piotra (Jan Frycz), którego znał jeszcze z czasów partyzantki. Piotr za wszelką cenę chce wyjechać z Polski, by na Zachodzie rozpocząć nowe, lepsze życie. Jedynym sposobem, by zerwać z "szarą" polską rzeczywistością, jest zdobycie jak największej liczby pieniędzy i paszportu. Jest tylko jedno rozwiązanie tego problemu: napad na bank. Piotr od dawna przygotowywał plan napadu na konwój bankowy, jednakże do jego realizacji potrzebował wspólnika. Teraz pozyskał go w osobie Andrzeja, dla którego wyjazd zagranicę to ostatnia szansa, aby spotkać się z żoną i córką, mieszkającymi w Wielkiej Brytanii.
Nawiązujący do autentycznych wydarzeń kameralny film Wojciecha Wójcika łączy w sobie wątki polityczne i sensacyjne. Reżyser znany głównie ze znakomitego serialu telewizyjnego "Ekstradycja" stworzył udany portret peerelowskiej rzeczywistości. Czasami postacie sprawiają wrażenie zbytnio przerysowanych, jednak dzięki sprawnemu aktorstwu (Gajos, Frycz, Lubaszenko, Baka) losy filmowych bohaterów potrafią zmusić do przemyśleń. "Tam i z powrotem" został uhonorowany Nagrodą Publiczności w Kazimierzu Dolnym, Statuetką Leliwity oraz nagrodami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za reżyserię, kostiumy oraz montaż. Jako ciekawostkę należy zaznaczyć, że Wójcik miał inną wizję zakończenia filmu, ale do głosu doszli producenci którzy nie zgodzili się na zmiany w scenariuszu.

Rodzimi specjaliści coraz lepiej przykładają się do przenoszenia filmów na cyfrowe krążki co jest jak najbardziej pozytywnym zjawiskiem. Największe wrażenie robi oczyszczenie obrazu z rys i plam, które zazwyczaj są prawdziwą zmorą polskich produkcji. Co prawda pozostało kilka drobnych artefaktów pochodzących z błony filmowej, ale w żadnym wypadku nie będą one miały wpływy na odbiór filmu. "Tam i z powrotem" nie zasypie nas lawiną żywych i selektywnych barw - przeważającym kolorem jest głęboki brąz oraz nieźle nasycona czerń. Szkoda jedynie że dobra ostrość przeplata się z miękkością i niestabilnością tła. Brakuje również łagodnych przejść pomiędzy różnymi odcieniami kolorów. Czasami nieco drażnić mogą nienaturalne, zbytnio pomarańczowe odcienie twarzy aktorów; najprawdopodobniej jest to skutek uboczny prób poprawiania wyrazistości obrazu który odbił się na palecie kolorów.

Zapisana w sześciokanałowym Dolby Dogital ścieżka dźwiękowa mieści się w szeroko rozumianych standardach. Jak wspominałem już wcześniej, "Tam i z powrotem" jest filmem kameralnym, nie zawierającym spektakularnych scena akcji - wszystko rozgrywa się na poziomie dialogów, podkreślanych nastrojową, czasami nieco melancholijną muzyką skomponowana przez Krzesimira Dębskiego. Dlatego też aktywność kanałów surround jest bardzo ograniczona, tył odzywa się w nielicznych momentach, scena audio jest poważnie zawężona. Z tego również wynika, że najwięcej do powiedzenia ma głośnik centralny do którego nie można mieć większych zastrzeżeń. Dochodzące z niego odgłosy są czyste i subtelne. Żadnych uwag nie mam do pracy subwoofera - bas jest wystarczająco głęboki i donośny. Niestety niechlubna tradycja polskich filmów został podtrzymana - synchronizacja dialogów z obrazem jest koszmarna.

Na krążku znajdziemy kilka, mało ciekawych bonusików. Wywiady z twórcami to krótki i mało treściwe wypowiedzi (każda po około minutę) Wójcika i jego aktorów którzy opowiadają o swoich rolach i pracy nad filmem. "Ujęcia z planu" (niecałe 5 minut) to jak sama nazwa wskazuje kilka scenek ukazujących realizację "Tam i z powrotem". Materiały tekstowe nie odstają od standardów - kilka ekranów informacji dotyczących fabuły, produkcji, aktorów oraz twórców. Jest również pisemny wywiad z reżyserem. Na koniec pozostał jeden zwiastun kinowy.