Dwóch przyjaciół, Maniek (Bolec) i Paweł (Paweł Kukiz) mając trochę pieniędzy których nie oddali lokalnemu kanciarzowi postanawiają rozkręcić własny, w pełni legalny interes. Po dłuższym namyśle kupują w swoim rodzinnym mieście starą stodołę, remontują ją i zakładają w niej nocny klub (ze striptizem) o nazwie "Eden". Cała działalność mimo stanowczego sprzeciwu żony Mańka (w tej roli Małgorzata Kożuchowska) prosperuje całkiem nieźle... do czasu pojawienia się gangsterów chcących pobierać pieniądze za "ochronę" klubu.
Niezbyt udana kontynuacja "Poniedziałku" (1998), filmu będącego debiutem reżyserskim operatora Witolda Adamka (autor zdjęć m.in. do "Yesterday"). "Wtorek", który w samym zamyśle miał być podobny do poprzednich przygód Mańka i Pawła, został niestety pozbawiony dobrego scenariusza, Adamek za to stworzył błachą komedię obyczajową nie mająca dużo, albo nawet nie mającą nic wspólnego z polską rzeczywistością. Podobnie jak Juliusz Machulski w "Pieniądze to nie wszystko", reżyser daje nam obraz który niby demaskuje pewną grupę społeczeństwa, tak naprawdę tylko tworzy jej pseudo karykaturę. Szkoda, że Adamek nie miał trochę większych ambicji i nie pokusił się o coś bardziej oryginalnego i wyszukanego. Pozostało oczekiwać tylko dalszej kontynuacji ("Środa"?), której pewnie ktoś wcześniej czy później się podejmie.

Jakość obrazu w filmie jest, że tak powiem typowo polska. Zapisany w telewizyjnym formacie 1.33:1 obfituje w liczne błędy, które skutecznie potrafią zniechęcić do oglądania filmu. Odpowiedzialne za taki stan rzeczy są głównie osoby pracujące nad stroną techniczną produkcji, tutaj dodam, że autorem zdjęć do jest sam reżyser który popełnił liczne błędy w swojej pracy. Olbrzymia ilość scen niedostatecznie oświetlonych oraz częsty brak jakiegokolwiek sensu w sposobie pokazywania akcji, tworzy duży chaos w stronie wizualnej filmu. To wszystko przedostało się na płytę, która potem trafiła w moje ręce. Transfer jest słaby; rozmycie szczegółów, skaczące w każdą stronę kontury nie zachowujące swoich kształtów, nienaturalne kolory (niebo wygląda jak jedna wielka niebieska plama pokryta pikselami). Stężenie paprochów i kropek na jeden centymetr kwadratowy ekranu również jest imponujące, mogą aż oczy zaboleć.

Strona audio filmu jest nieco lepsza od wizualnej (co wcale nie znaczy że jest dobra). Zapisana została aż w trzech systemach: Dolby Digital 5.1, DTS 5.1 oraz Stereo. Tym razem jednak nie będę się specjalnie zachwycał DTS-em, który momentami nie potrafił dobrze przestrzennie zagrać (podobnie zresztą jak Dolby Digital), natomiast po Stereo niczego szczególnego się nie spodziewałem (chociaż nie mam nic przeciwko zamieszczeniu tego starszego systemu na płycie). Wszystkie kanały pracują bardzo nierównomiernie, surround odzywa się kiedy tylko ma na to ochotę, przód czasami fałszuje, a subwoofer rzadko kiedy daje znać o swoim istnieniu. Szczegółowość odgłosów jest raczej nikła. Ścieżka dźwiękowa "Wtorku" opiera się przede wszystkim na dialogach (obfitujących czasami w mocno słyszalne echo) i muzyce, której jest naprawdę dużo. Soundtrack zapełniony jest utworami hip - hopowymi i disco - takich twórców jak Dynamid, Agressiv, czy Corozone; możemy również usłyszeć kilka kawałków samego Bolca.

Najbardziej interesująco przedstawia się materiał dokumentalny (około 10 minut) przedstawiający proces kręcenia jednej sceny w "Edenie". Obserwujemy pracę reżysera, który ustawia statystów, daje wskazówki aktorom oraz zarządza jak ma wyglądać scenografia. W skład reszty dodatków wchodzą sceny usunięte (w sumie kilka minut dodatkowego filmu), informacje tekstowe (filmografie aktorów i twórców, notes produkcyjny, wywiady z aktorami, spis nagród i wyróżnień) oraz zestaw zwiastunów kinowych ("Wtorek", "Igraszki losu", "Klątwa skorpiona", "Asterix i Obelix: Misja Kleopatra"); przydałby się jeszcze trailer "Poniedziałku".