| |
|
|
| |
|
|
Pedro Almodovar urodził się 24 września 1951 roku w La Manczy, w wiosce Calzada de Calatrava. Jego ojciec trudnił się poganianiem mułów, zajmował się także obwoźnym handlem oliwy i wina. Zmarł wcześnie - nie doczekał czasów, kiedy jego syn został słynnym reżyserem.
W wieku ośmiu lat Pedro przeprowadził się z rodziną do Madrigalejo - tu uczęszczał do szkoły dla chłopców prowadzonej przez zakonników. Lata spędzone w szkole nie są zbyt dobrze wspominane przez reżysera, a co więcej - zaowocowały jego ambiwalentnym stosunkiem do religii i duchownych.
Przed ukończeniem 17 roku życia Almodovar wyjechał do Madrytu - początkowo utrzymywał się z handlu na madryckim pchlim targu El Rastro. Już wówczas marzył o karierze filmowca.
Na początku lat 70-tych dostał pracę w przedsiębiorstwie telekomunikacyjnym - pracował w nim 10 lat. Jednocześnie kręcił swoje pierwsze filmy krótkometrażowe na taśmie super-8. W tym okresie związany był z alternatywną grupą artystyczną "Los Bardos", współtworzył także pisma undergroundowe "Star" i "Vibraciones", występował w sztukach teatralnych, rysował komiksy. Udzielał się również na scenie, występując w zespole punkowym "Almodovar-McNamara", którego był liderem oraz wokalistą.
Pełnometrażowym debiutem Almodovara jest film "Pepi, Luci, Bom i inne laski z naszej paki" (1980) - właśnie ten film reżysera jako pierwszy można było zobaczyć w normalnej dystrybucji kinowej. Bardzo szybko Pedro został jednym z najsłynniejszych reżyserów hiszpańskich. Jego filmy wielokrotnie nominowane były do nagrody Goi - hiszpańskiego odpowiednika Oscara. Wielki sukces przyniósł mu film "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego", który zdobył wiele nagród na europejskich festiwalach - był także nominowany do Oscara.
| |
| |
|
|
| |
|
|
Almodovar w 1995 roku wziął ślub ze słynnym transseksualistą - teraz już aktorką, Bibi Andersen, która w filmie "Kika" gra rolę Susany.
Reżyser nazywany jest często "Bunuelem w stylu punk" czy "Andy Warholem z La Manczy".
Dużą popularność przyniosła mu publikacja wyznań fikcyjnej gwiazdy filmów pornograficznych - Patty Diphusa.
Almodovar przyznaje, że istotny wpływ na jego twórczość miały filmy Johna Watersa, Pier Paolo Pasoliniego oraz popularne kino amerykańskie.
"Prawo pożądania" jest pierwszym filmem zrealizowanym przez "El Deseo" - spółkę produkcyjną, którą Almodovar założył ze swoim bratem Agustinem.
Matka reżysera zagrała epizodyczne role w kilku jego filmach (m.in. "Kika", "Czym sobie na to zasłużyłam?", "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego", "Zwiąż mnie!").
| |
| |
|
|
| |
|
|
1988 - "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego" - Nagroda za najlepszy scenariusz na MFF w Wenecji
1988 - "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego" - Nominacja do Oscara w kategorii:
najlepszy film zagraniczny
1988 - "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego" - Felix dla najlepszego debiutu i
najlepszej aktorki (Carmen Maura)
1988 - "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego" - Nagroda Publiczności na festiwalu w Toronto
1993 - "Wysokie obcasy" - Cesar dla najlepszego filmu zagranicznego
1993 - "Wysokie obcasy" - Nominacja do Oscara w kategorii: najlepszy film zagraniczny
1998 - "Drżące ciało" - Nagroda Publiczności na MFF w Sao Paulo
1999 - "Wszystko o mojej matce" - Nagroda za reżyserię na MFF w Cannes, nominacja do Złotej Palmy
1999 - "Wszystko o mojej matce" - Felix dla najlepszego filmu europejskiego
2000 - "Wszystko o mojej matce" - Cesar dla najlepszego filmu zagranicznego
2000 - "Wszystko o mojej matce" - Złoty Glob i Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego
2000 - "Wszystko o mojej matce" - BAFTA dla najlepszego reżysera
i najlepszego filmu nieanglojęzycznego
2002 - "Porozmawiaj z nią" - Felix dla najlepszego reżysera, najlepszego filmu europejskiego
oraz za
najlepszy scenariusz
2003 - "Porozmawiaj z nią" - Złoty Glob dla najlepszego filmu obcojęzycznego
2003 - "Porozmawiaj z nią" - BAFTA dla najlepszego filmu obcojęzycznego i w kategorii:
najlepszy scenariusz oryginalny
2003 - "Porozmawiaj z nią" - Cesar dla najlepszego filmu i Oscar w kategorii: najlepszy
scenariusz
| |
| |
|
|
| |
|
|
W filmach Almodovara znaleźć można wiele "elementów bunuelowskich": skłonność do szokowania widzów, posługiwanie się prowokacją jako głównym motywem dramaturgiczno-stylistycznym, odwoływanie się do hiszpańskich obsesji związanych z rodziną, religią, relacjami damsko-męskimi.
Najpopularniejszymi motywami, stosowanymi przez reżysera są: motyw wojny, rozgrywki między mężczyzną a kobietą ("Kwiat mego sekretu", "Kika", "Zwiąż mnie"), rodziny ("Wysokie obcasy", "Kwiat mego sekretu"), relacji uczuciowych z matką ("Wszystko o mojej matce", "Wysokie obcasy").
Almodovar bardziej zainteresowany jest kobiecymi postaciami, charakterami. Jak sam mówi - "kobiety wydają mi się bardziej aktywne, mają większe poczucie absurdu niż mężczyźni, więcej możliwości zaskakiwania". Fascynacja światem kobiet widoczna jest niemal we wszystkich jego filmach.
Reżyser bawi się kiczem, przesadną i agresywną estetyką - w jego dziełach pełno jest absurdalnego humoru i obyczajowej śmiałości. Często posługuje się parodią, pastiszem, uwielbia mieszać gatunki filmowe tworząc niezwykłą mozaikę sytuacji i postaci. Przewijają się tu homoseksualiści, transwestyci, nimfomanki, sfrustrowani 'macho', a każdy z tych bohaterów przeżywa swój własny dramat. W jego filmach można znaleźć elementy melodramatu, komedii, kryminału, thrillera, dramatu społecznego, komiksu, groteski, sitcomu, soap opery, teledysku, reklamy, reportażu, programów publicystycznych (eklektyzm gatunkowy).
Bardzo istotne są w jego filmach kolory - często krzykliwe, ostre. Do ulubionych należy czerwień - np. w "Matadorze" symbolizowała intensywne życie prowadzone przez bohaterów, krew, śmierć.
Cechą filmów tego reżysera jest zamierzona sztuczność i podkreślanie dystansu w stosunku do opowiadanej historii - niemal wszystkie jego filmy rozgrywają się we wnętrzach, które wyglądają jak plan filmowy - niedokończony, zagracony. Wiele tu ulubionych gadżetów Almodovara - mamy więc telefon, telewizor ("Wysokie obcasy", "Kika"), magnetowid ("Matador", "Zwiąż mnie!"), wiele także fetyszyzowanych przedmiotów, jak szpilka do włosów ("Matador"), wzorzysta koszula ("Prawo pożądania"), kolczyki i obcasy ("Wysokie obcasy").
Almodovar często stosuje formułę "filmu w filmie", co podkreślać ma umowny charakter świata przedstawionego.
| |
| |
|
|
| |
|
|
Filmy krótkometrażowe i średniometrażowe:
1974 - "Film politico"
1974 - "Dos putas, o historia de amor que termina en boda"
1975 - "Sueno, o la estrella"
1975 - "Homenaje"
1975 - "La Caida de Sodoma"
1975 - "Blancor"
1976 - "Sea caritativo"
1976 - "Muerte en la carretera"
1977 - "Sexo va, sexo viene"
1978 - "Salome"
1985 - "Trailer para amantes de lo prohibido" (TV)
Filmy długometrażowe:
1978 - "Folle...folle...folleme Tim!"
1980 - "Pepi, Luci, Bom i inne laski z naszej paki" ("Pepi, Luci, Bom y otras chicas del monton")
1982 - "Labirynt namiętności" ("Laberinto de pasiones")
1983 - "Pośród ciemności" ("Entre tinieblas")
1984 - "Czym sobie na to zasłużyłam?" ("Que he hecho yo para merecer esto?!!")
1986 - "Matador"
[recenzja]
1987 - "Prawo pożądania" ("La ley del deseo")
1988 - "Kobiety na krawędzi załamania nerwowego" ("Mujeres al borde de un ataque de nervios")
1990 - "Zwiąż mnie!" ("Atame!")
1991 - "Wysokie obcasy" ("Tacones lejanos")
1993 - "Kika"
1995 - "Kwiat mego sekretu" ("La flor de mi secreto")
1997 - "Drżące ciało" ("Carne tremula")
1999 - "Wszystko o mojej matce" ("Todo sobre mi madre")
[recenzja]
2002 - "Porozmawiaj z nią" ("Hable con ella")
[recenzja]
2004 - "Złe wychowanie" ("La mala educacion")
[recenzja]
[recenzja]
2006 - "Volver"
[recenzja]
| |
| |
|
|
| |
|
|
Kosecka B., Piotrowska A., Kocołowski W.: "Panorama kina najnowszego - 1980-1995".
Wydawnictwo Znak. Kraków, 1997.
"Almodovar - Rozmowy". Wydawnictwo Świat Literacki. Izabelin, 2003.
Magazyn FILM, nr 2/1996
| |
| |
|
POWRÓT DO WYBORU
|
STRONA GŁÓWNA KMF
Autor opracowania:
Aleksandra Krupińska - MIA
|
E-MAIL
|
