| |
|
|
| |
|
|
Marta Meszaros urodziła się w 1931 roku w Kispest (Węgry)
Jej ojciec - Laszlo Meszaros - był wybitnym rzeźbiarzem i działaczem komunistycznym, matka natomiast - nauczycielką niemieckiego
W 1936 roku razem z rodzicami wyemigrowała do ZSRR, gdzie spędziła następnych 10 lat. Początkowo mieszkali w Moskwie, po jakimś czasie przenieśli się
do Kirgizji, gdzie we Frunze jej ojciec miał założyć Akademię Sztuk Pięknych Azji Środkowej. Nie zrealizował jednak swoich planów, gdyż w 1938 roku
na fali represji stalinowskich został aresztowany i ślad po nim zaginął. Wkrótce po nim zmarła matka Marty.
Marta wróciła do ojczyzny po zakończeniu wojny - zaopiekowała się nią węgierska komunistka, która po wojnie - jako wysoka urzędniczka Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych - sprowadziła ją w 1947 roku na Węgry.
W 1956 roku uzyskała dyplom Wszechzwiązkowego Państwowego Instytutu Kinematografii w Moskwie
Początkowo kręciła filmy dokumentalne i dydaktyczne - swój pierwszy film fabularny zrealizowała w 1968 roku ("Dziewczyna") - był to
pierwszy film na Węgrzech nakręcony przez kobietę
Pracowała w studiu kroniki filmowej w Budapeszcie oraz w wytwórni filmów dokumentalnych w Bukareszcie
| |
| |
|
|
| |
|
|
Była związana z Miklosem Jancso, znanym węgierskim reżyserem filmowym ("Desperaci", "Gwiazdy na czapkach", "Cisza i krzyk")
Swojego obecnego partnera- Jana Nowickiego- poznała dzięki Andrzejowi Wajdzie, który zaproponował jej obsadzenie Nowickiego w
jednej z głównych ról w filmie "Dziewięć miesięcy"
Chciała studiować w Wyższej Szkole Filmowej na Węgrzech, ale nie została przyjęta (wyrzucono ją z egzaminu)
Część zdjęć do "Dziennika dla moich ukochanych" nakręcona została w Krakowie
Film "Mała Vilma" jest czwartą, ostatnią częścią "Dzienników" (wcześniejsze to: "Dziennik dla moich dzieci", "Dziennik dla moich ukochanych" i "Dziennik dla moich rodziców")
Jej synowie Zoltan i Nyika są operatorami filmowymi, córka Babus projektuje natomiast kostiumy do filmów matki
Jest pierwszą kobietą, która zdobyła Grand Prix na festiwalu w Berlinie
| |
| |
|
|
| |
|
|
1975 - "Adopcja" - Grand Prix na MFF w Berlinie
1978 - "Jak To w Domu" - Nagroda na MFF w San Sebastian
1984 - "Dziennik Dla Moich Dzieci" - Nagroda Specjalna Jury na MFF w Cannes
1984 - "Dziennik Dla Moich Dzieci" - nagroda za reżyserię
na Festiwalu Węgierskich Filmów Fabularnych w Budapeszcie
1984 - "Dziennik Dla Moich Dzieci" - Nagroda Jury Protestanckiego na MFF w Monachium
1984 - "Dziennik Dla Moich Dzieci" - "Brązowy Hugo" na MFF w Chicago
1985 - "Dziennik Dla Moich Dzieci" - Nagroda Węgierskich Krytyków Filmowych
dla najlepszego filmu węgierskiego
1987 - "Dziennik Dla Moich Ukochanych" - Nagroda Specjalna Jury "Srebrny Niedźwiedź"
na MFF w Berlinie Zach.
1987 - "Dziennik Dla Moich Ukochanych" - Nagroda Specjalna Jury
na Festiwalu Węgierskich Filmów Fabularnych w Budapeszcie
1988 - "Dziennik Dla Moich Ukochanych" - Nominacja do Oscara
| |
| |
|
|
| |
|
|
Głównym punktem zainteresowania jest człowiek-jednostka i wszystko, co z nim związane - jego uczucia, myśli, zachowanie, jego walka,
samotność, wyobcowanie. Postaci przedstawiane w jej filmach są silne, a jednocześnie delikatne, przywiązane do bliskich, ale umiejące
zachować niezależność - walczące o sprawiedliwość, buntujące się przeciwko regułom ograniczającym ich swobodę działania i
podejmowania decyzji.
Dla reżyserki najważniejszy jest realizm - opowiada proste historie, w których na plan pierwszy wysunięte zostają fakty (dużo
tu nawiązań do jej osobistego życia) - pod tą pierwszą warstwą kryją się kolejne, pełne gwałtownych emocji, tłumionych uczuć,
ludzkich dramatów.
Najcześciej głównymi bohaterkami jej filmów są kobiety - żony, matki, kobiety samotne, silne i słabe, mocno stąpające po ziemi,
pełne sprzeczności - kobiety uzależnione od środowiska, w którym przyszło im żyć
O polityce, która także stanowi ważny element składowy fabuły jej filmów, opowiada przez pryzmat małych historii zwykłych ludzi
| |
| |
|
|
| |
|
|
1968 - "Dziewczyna"
1969 - "Halo Księżycowe"
1973 - "Swobodny Oddech"
1974 - "Nie Płaczcie, Piękne Dziewczyny"
1975 - "Adopcja"
1976 - "Dziewięć Miesięcy"
1977 - "One Dwie"
1978 - "Jak To w Domu"
1980 - "Sukcesja"
1981 - "Anna"
1982 - "Dziennik Dla Moich Dzieci"
1983 - "Kraj Mirażów"
1986 - "Ave Maria" (film dokumentalny)
1987 - "Dziennik Dla Moich Ukochanych"
1989 - "Czerwony Kapturek"
1990 - "Dziennik Dla Moich Rodziców"
1993 - "Embrion"
1995 - "Siódmy Pokój"
1999 - "Córy Szczęścia"
2000 - "Mała Vilma"
2001 - "Cudowny mandaryn" (short)
2004 - "Niepochowany"
2009 - "Ostatni raport na temat Anny"
| |
| |
|
|
| |
|
|
Mészáros M.: Ja, Marta. Wydawnictwo Książkowe Twój Styl. Warszawa, 1998.
| |
| |
|
POWRÓT DO WYBORU
|
STRONA GŁÓWNA KMF
Autor opracowania:
Aleksandra Krupińska - MIA
|
E-MAIL
|
