Reżyser i scenarzysta, ale także artysta plastyk, pisarz i scenograf. Kręcił zarówno filmy fabularne, jak i animowane, tak krótko- jak i pełnometrażowe. Absolwent warszawskiej ASP. Karierę artystyczną rozpoczynał jako plakacista i autor satyrycznych grafik dla "Szpilek". W 1957, we współpracy z Janem Lenicą, zrealizował animowany film "Był sobie raz", który zdobył sobie spore uznanie na całym świecie. Nakręcił takich filmów jeszcze kilka (w tym "Dom" i "Pan Głowa", wspólnie z Lenicą), z czego samodzielnie jeden: "Szkoła", po czym wyjechał na stałe do Francji. Od 1959 mieszkał poza granicami kraju. Jest najlepiej kojarzony z tak zwanym artystycznym kinem erotycznym. Laureat wielu nagród, zarówno za twórczość plastyczną i filmową, jak i honorowych odznaczeń: Złotego Medalu Prezydenta Włoch i nagrody Maxa Ernsta za całokształt twórczości w dziedzinie filmu animowanego. Jeden z czołowych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu z czasów jej największej świetności, i wreszcie - pisarz, twórca znanego zbioru opowiadań "Anatomia diabła" (1992). Erotyka zawsze leżała w centrum artystycznych zainteresowań Borowczyka. Najsłynniejsze z jego fabularnych filmów pełnometrażowych są "Dzieje grzechu" z 1975 i pochodząca z tego samego roku "Bestia" (która polską premierę miała dopiero w 1992). Nakręcone w 1974 roku "Opowieści niemoralne" wywołały skandal i zostały we Francji zakazane. Borowczyk adaptował dla potrzeb swoich filmów klasykę literatury, jak "Mazepa" Słowackiego ("Blanche" - 1971), "Przechadzki po Rzymie" Stendhala ("Za murami klasztoru" - 1977) czy "Doktor Jekyll i Mr Hyde" Stevensona ("Dr Jekyll i kobiety", 1982). W 1986 współreżyserował "Emanuelle V", kolejną część kultowej serii filmów erotycznych. Zmarł w podparyskim szpitalu w wyniku komplikacji sercowych. Miał 83 lata.