Powszechnie znany pod czułym zdrobnieniem imienia Antonio delli Colli urodził się w Rzymie. Pierwsze kroki w przemyśle filmowym stawiał jako szesnastolatek, pracując w charakterze asystenta operatorów Ubaldo Araty i Anchisego Brizzi w wytwórni Cinecitta'. Jego pierwsze samodzielne dzieło operatorskie to "Finalmente si!" z 1943 roku, film węgierskiego reżysera Laszlo Kisha. W 1952 roku nakręcił pierwszy film w kolorze, "Toto' a colori" w reżyserii Steny. Filmografia Tonino delli Colli to praktycznie historia kina włoskiego w pigułce. Współpracował z Pier Paolo Pasolinim, Federico Fellinim, Dino Risim, Mario Monicellim, Giuseppe Tornatore, przede wszystkim zaś był twórcą wspaniałej oprawy wizualnej filmów Sergio Leone. Jego dziełem są także zdjęcia do "Trzech kroków w szaleństwo" (1967) Louisa Malle'a i "Imienia Róży" (1986) Jean Jacquesa Annauda oraz "Gorzkich Godów" (1992) Romana Polańskiego. Ostatnie jego dokonanie to "Życie jest piękne" Roberta Benigniego z 1997 roku. Na kilka miesięcy przed śmiercią został wyróżniony nagrodą za całokształt twórczości przez American Society of Cinematographers. Laureat sześciu Srebrnych Wstęg, nagród przyznawanych filmowcom przez włoskich dziennikarzy, za "Marianna Ucria" (1997), "Imię Róży" (1986), "Dawno temu w Ameryce" (1984), "Storie di ordinaria follia" (1981), "La Cina e' Vicina" (1967) i "Ewangelię według Mateusza" (1964). W przypadku dwóch ostatnich było to wyróżnienie za "najlepsze zdjęcia czarno-białe". Ponadto autor zdjęć do takich filmów jak "Śmierć i dziewczyna", "Ginger i Fred", "Salo, czyli 120 dni Sodomy", "Opowieści kanterberyjskie", "Dekameron", "Dawno temu na Dzikim Zachodzie", "Dobry, zły, brzydki", "Złodziej z Bagdadu" i kilkudziesięciu innych obrazów. Włoskie gazety "La Repubblica" i "Corriere della Sera" napisały po jego śmierci "odszedł jeden z naszych największych". Poeta obrazu i mistrz fotografii, Tonino delli Colli zmarł nagle w nocy z szesnastego na siedemnastego sierpnia. Miał 83 lata.