Francuski aktor filmowy, najbardziej znany z drugoplanowych ról terrorystów i psychopatów. Nie znosił swojego wyglądu jako, że jego twarz często bowiem warunkowała postaci, które kreował na dużym ekranie: zimnych, wyrachowanych drani i socjopatów. Przez swój charakterystyczny wygląd bandyty - łajdaka nie otrzymywał takich propozycji filmowych, na jakie z pewnością zasługiwał. Był to bowiem aktor zdolny, wymagający, skuteczny, przekonywujący. Perfekcjonista w każdym calu. Odmawiał występowania w produkcjach jego zdaniem słabych i przeciętnych. Po zdaniu matury i otrzymaniu dyplomu Uniwersytetu Paryskiego (Université Sorbonne Nouvelle III) trzykrotnie i bezskutecznie próbował dostać się do paryskiego Konserwatorium (Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique CNSD). Nie rezygnując jednak ze swojej pasji, jaką było kino zapisał się do szkoły Roberta Hosseina. Zanim rozpoczął karierę filmową imał się różnych zajęć: był stróżem nocnym, nauczycielem, robotnikiem w fabryce. Zadebiutował w wieku 25 lat. Współpracował z Romanem Polańskim "Lokator" (Le Locataire 1976 r.), Claude'em Lelouchem "Coup de tete" (1978 r.), Jeanem- Jacques'em Annaud "Judith Therpauve" (1978 r.). Powszechne uznanie zdobył jako inspektor Farges w "Zawodowcu" (Le Professionnel, 1981 r.), występując u boku Jeana-Paula Belmondo oraz rolą Martina Guerre w "Le retour de Martin Guerre" (1982 r.), grając razem z Gérardem Depardieu. Natomiast za rolę niebezpiecznego przestępcy w filmie "Ulica barbarzyńców" (Rue Barbare, 1983 r.) w reżyserii Gilles'a Béchat otrzymał nominację do nagrody Cezar w kategorii najlepsza drugoplanowa rola męska. W ten sposób przylgnął do niego wizerunek brutalnego kryminalisty potwierdzony jeszcze kreacjami aktorskimi w takich filmach jak: "L'indic" (1983 r.), Urgence" (1984 r.), "Les Loups entre eux" (1985 r.), "L'Homme qui voulait savoir" (Nagroda na festiwalu w Madrycie, 1989 r.). Pozostanie również zapamiętany dzięki występom w filmach: "Beatrice" (La Passion Béatrice, 1987 r.), "Tete d'Or de Claudel" (1988 r.) oraz "Agaguk" (1993 r.), "Szwadron" (1993 r.), "Druidzi" (Vercingétorix, 2001 r.), "Antonio Vivaldi, un prince a Venise" (2007 r.). Po raz ostatni pojawił się na dużym ekranie w filmie "Paryż 36" (Faubourg 36, 2008 r.). Swoją karierę z dużym powodzeniem kontynuował także w teatrze i telewizji. Często występował w produkcjach Yves'a Boisseta: "L'Affaire Dreyfus" (1995 r.), "Le Pantalon" (1997 r.), "Dormir avec le diable" (2001 r.), "L'Affaire Salengro" (2009 r.). Grał repertuar znacznie lżejszy od tego kinowego, wcielał się głównie postaci historyczne - Charlemagne'a, Napoleona, Mirabeau, Jeana Monneta. Za film "Jusqu'au bout" (2005 r.) i "A droite toute" (2008 r.) otrzymał nagrodę FIPA d'Or (Festival International des Programmes Audiovisuels w Biarritz) dla najlepszego aktora. Użyczał swojego głosu postaciom kreskówek: "Cars", "Chicken Little", "Bee Movie". Zmarł na raka w wieku 61 lat.

Autor wspomnienia: Kinga Kubicka - Kubeczek