Brytyjski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Syn wyśmienitej pary aktorskiej Cedrica Hardwicke'a i Heleny Pickard. Największą sławę i uznanie zdobył wcielając się w postać Doktora Watsona w serialu telewizyjnym o Sherlocku Holmesie (1986-1994). Razem z Jeremym Brettem stworzyli niezapomniany i doskonały duet w "Powrocie Sherlocka Holmesa", "Aktach Sherlocka Holmesa", "Pamiętnikach Sherlocka Holmesa". Swoją przygodę z filmem zaczął już we wczesnym dzieciństwie. Zadebiutował na dużym ekranie mając 10 lat u boku Spencera Tracy w "A Guy Named Joe" (1943 r.) w reżyserii Victora Fleminga. Potem pojawił się w "Piekle poniżej zera" (Hell Below Zero, 1954 r.) i w "The Men of Sherwood Forest" (1954 r.). Do lat 70 -tych występował przede wszystkim w teatrze i w licznych serialach telewizyjnych. Rozgłos i popularność zyskał kreując postać kapitana Pata Granta w serialu "Colditz" (1972-1973). Ukończył Stowe School w Buckinghamshire i Królewską Akademię Sztuki Teatralnej (The Royal Academy of Dramatic Arts - RADA). Występował na deskach teatrów Old Vic w Bristolu, Oxford Playhouse i Nottingham Playhouse. W 1964 r. stał się członkiem londyńskiego Teatru Narodowego (National Theatre), którego wówczas dyrektorem artystycznym był Laurence Olivier (1963-1973). Razem wystąpili m.in. w sztukach: "Otello" Shakespeare'a (Othello, 1964 r.) i "The Master Builder" Ibsena, (1964 r.). Wśród innych jego ról teatralnych należy wyróżnić: "The Royal Hunt of the Sun", gdzie występował razem z Derekiem Jacobim i Anthonym Hopkinsem. Urozmaiceniem w jego długiej i spokojnej karierze było stosunkowo rzadkie pojawianie się w filmach kinowych: "A Flea in Her Ear" (1968 r.), "Dzień Szakala" (The Day of the Jackal, 1973 r.), "Wiatraki śmierci" (The Black Windmill, 1974 r.), "The Odd Job" (1978 r.), "Venom" (1981 r.), "Baby: Secret of the Lost Legend" (1985 r.), "Cienista dolina" (Shadowlands, 1993 r.), "Ryszard III" (Richard III, 1995 r.), "Szkarłatna litera" (The Scarlet Letter, 1995 r.), "Elizabeth" (1998 r.), "Enigma" (2001 r.), "To właśnie miłość" (Love actually, 2003 r.), "Oliver Twist" (2005 r.). Wykreowany przez niego Doktor Watson uważany jest za najwybitniejsze i najlepsze przedstawienie tej postaci w historii całej filmografii o słynnym detektywie Sherlocku Holmesie. Hardwicke stworzył tego bohatera głównie w opozycji do kreacji Nigela Bruce'a (Basil Rathbone jako Sherlock Holmes). Był zupełnym przeciwieństwem swojego poprzednika Doktora - fajtłapy. Dał swojemu Watsonowi wdzięk, styl, czar, klasę. Subtelność i elegancję. Inteligencję, czułość, serdeczność i pogodność. Sam aktor uważał, że jego bohater reprezentuje publiczność, każdego z nas, że jest pewnego rodzaju odbiorcą idei. Podczas blisko 10 letniej współpracy zawiązała się między nim a Jeremym Brettem, odtwórcą Sherlocka Holmesa, wielka przyjaźń. Hardwicke wspierał i podtrzymywał na duchu Bretta, który pomimo swojej choroby nie stracił radości życia. Wszyscy, którzy pracowali nad serialem, zarówno aktorzy jak i technicy, wspominali często, że nie mieli oni wcześniej pracy tak szczęśliwej i radosnej, jak tej przy "Sherlocku Holmesie". Obydwoje -Hardwicke i Brett byli wielkimi aktorami, którzy pozostawili po sobie niedoścignioną wręcz interpretację bohaterów opowiadań sir Artura Conan Doyle'a. Aktor zmarł w wieku 78 lat.

Autor wspomnienia: Kinga Kubicka - Kubeczek