Katharine Houghton Hepburn urodziła się w Connecticut jako córka lekarza i sufrażystki. To właśnie matce zawdzięczała upór, wiarę we własne siły, odwagę w wyrażaniu własnego zdania, i zamiłowanie do sportu. Dwanaście razy nominowana do Oskara, zdobyła go czterokrotnie: za "Lwa w zimie", "Morning Glory", "On golden pond" i "Zgadnij, kto przyjdzie na obiad". Tego ostatniego nigdy nie obejrzała, ponieważ był to ostatni film Spencera Tracy. Zmarł kilka tygodni po zakończeniu zdjęć. Byli parą przez 27 lat, nakręcili razem dziewięć filmów. Pozostała wierna temu uczuciu aż do śmierci. Wykreowała postać silnej, niezależnej kobiety, o błyskotliwym, ironicznym poczuciu humoru, świadomej własnej wartości i własnego potencjału. Była przeciwieństwem ekranowych bohaterek - mimoz. Bywała prześladowana przez krytykę, natomiast nieodmiennie kochana przez publiczność. To dzięki uwielbieniu widowni zyskała tytuł Pierwszej Damy Kina, którego nikt jak dotąd nie zdołał jej odebrać. Była równie wymowna i nieprzewidywalna w życiu, jak i na ekranie. Otwarcie drwiła z dziennikarzy. Zresztą kiedyś, uciekając przed reporterami, o mało nie uległa śmiertelnemu wypadkowi. Zapytana, czy boi się śmierci, odpowiedziała "skądże znowu! Po śmierci nie będzie wreszcie wywiadów!". Zaprzeczała, jakoby cierpiała na chorobę Parkinsona, a drżenie głowy, na które zapadła w późnym wieku, tłumaczyła tikiem nerwowym oddziedziczonym po dziadku. Zmarła w sędziwym wieku 96 lat.