Rodowita Szkotka, córka wojskowego, który zginął na froncie Wielkiej Wojny. W dzieciństwie nieśmiała i zakompleksiona, aktorstwo wybrała jako drogę do tego, by jednocześnie wyrażać siebie i ukryć się przed światem. Już jako nastolatka występowała na scenie. Pierwszą rolę na dużym ekranie zagrała w 1941 w filmie "Major Barbara". Bardzo szybko stała się sławna. Pojawiła się w "Życiu i śmierci pułkownika Blimpa" (Life and death of Colonel Blimp, 1943) i "Czarnym Narcyzie" (Black Narcissus, 1947). Od 1947 związała się ze studiem MGM, uświetniając takie produkcje jak "Handlarze" (The Hucksters, 1947), "Mój syn Edward" (Edward, My Son, 1949), "Kopalnie Króla Salomona" (King Solomon's Mines, 1950) i oczywiście "Quo vadis" (1951). Wielkie uznanie przyniosła jej rola w "Stąd do wieczności" (From Here to Eternity, 1953). Pamiętana również z "Król i ja"(The King and I, 1956), "Pamiętnego romansu" (An Affair to Remember, 1957), "Nocy Iguany" (Night of the Iguana, 1964). Od 1968 roku pojawiała się na dużym ekranie sporadycznie, wyrażając tym samym protest wobec eskalacji przemocy w kinie. W 1986 wycofała się całkowicie z życia publicznego. Deborah Kerr otrzymała sześć nominacji do Oskara i żadnej statuetki, aż do 1994 roku, kiedy wręczono jej nagrodę honorową. Cierpiała na chorobę Parkinsona, która ostatecznie doprowadziła do jej śmierci. Miała 86 lat.