Urodzony jako Jean-Marie Maurice Schérer, był jednym z najsłynniejszych twórców kina francuskiego i wybitnym przedstawicielem Nowej Fali. Zaczynał karierę jako wykładowca literatury i dziennikarz, spróbował również swoich sił jako pisarz, a następnie krytyk filmowy - co wśród późniejszych przedstawicieli Nowej Fali było dosyć modne. W 1956 roku ta grupa wspólnie powołała do życia -Cahiers du Cinema-, czasopismo, którego Rohmer przez czas dłuższy był redaktorem naczelnym. Kręcił również filmy krótkometrażowe, ale filmem fabularnym zadebiutował dopiero w 1959 roku (był to -Znak lwa- - -Le signe du lion-), czyli jak na standardy Nowej Fali dosyć późno. Ogólnie był jednak nonkomformistą i kierował się wyłącznie własną wizją artystyczną. Swoje filmy chętnie układał w cykle. Do najsłynniejszych jego dzieł należą -Moja noc u Maud- (Ma nuit chez Maud, 1969), -Kolano Klary- (Le Genou de Claire, 1970), -Paulina na plaży- (Pauline a' la plage, 1983), -Noce pełni księżyca- (Les Nuits de la pleine lune, 1984) oraz cykl filmów inspirowanych porami roku: -Opowieść wiosenna- (Conte de printemps, 1990), -Opowieść zimowa- (Conte d'hiver, 1992), -Opowieść letnia- (Conte d'ete, 1996) i -Jesienna opowieść- (Conte d'automne, 1998). Czynną karierę zakończył w 2007 roku, a zmarł w pięknym wieku 90 lat.