Urodzony w Londynie jako Peter Alexander Ustinov. Tytuł szlachecki otrzymał w 1990 roku. Znakomity brytyjski aktor charakterystyczny, wspominany przez kolegów jako niezrównany gawędziarz. Miał niezwykły talent lingwistyczny i płynnie władał sześcioma językami. Był ambasadorem dobrej woli UNICEF od 1968 aż do śmierci. O komedii mówił, że to "zabawny sposób bycia poważnym". On też jest autorem słynnej maksymy "wierzenia dzielą ludzi, to co ich łączy, to wątpliwości". Nominowany do Oskara w 1951 za rolę Nerona w "Quo vadis?", ostatecznie zdobył dwie Nagrody Akademii w 1960 i 1964, odpowiednio za "Spartakusa" i "Topkapi". Debiutował jako siedemnastolatek. Mając 24 lata napisał swój pierwszy scenariusz, "The True Glory", a rok później wyreżyserował "School for secrets". Wielokrotnie wcielał się w postać detektywa Herculesa Poirot, odtwarzając postać genialnego Belga między innymi w "Śmierci na Nilu", "Randez - vous ze śmiercią" i "Zło żyje pod słońcem". Kiedy córka Agathy Christie spotkała Petera Ustinova po raz pierwszy, powiedziała "przecież to nie jest Poirot!". Odpowiedział "od dzisiaj już tak". Żartował, że sprawdza się w rolach cudzoziemców, ponieważ płynie w nim mieszanka krwi rosyjskiej, niemieckiej, hiszpańskiej, włoskiej, francuskiej i etiopskiej. Był z tego bardzo dumny. Mawiał, że śmiech jest jego przeznaczeniem. Zmarł w Szwajcarii 28 marca 2004 roku. Miał 83 lata.