Zbigniew Zapasiewicz cieszył się opinią jednego z najwybitniejszych powojennych aktorów polskich. Był również reżyserem i wykładowcą, a także dziekanem wydziału reżyserii na warszawskiej PWST. Chociaż pochodził z rodziny o tradycjach aktorskich, w młodości przez cały rok bronił się przed związkami z teatrem, studiując chemię na Politechnice Warszawskiej. Ostatecznie jednak wstąpił do szkoły teatralnej i ukończył ją w 1956 roku. Po studiach związał się z Teatrem Młodej Warszawy (obecnie Studio), Współczesnym i Dramatycznym; potem również Polskim i Powszechnym. Jego pierwszą rolą teatralną była rola Ewarysta Galois w "Ostatniej nocy", pierwszą rolą filmową - ksiądz w "Wianie". Na dużym ekranie pojawił się również w filmach "Ziemia obiecana", "Mazepa", "Dzieje grzechu", "Barwy ochronne", "Lalka", "Bez znieczulenia", "Panny z wilka", "Przypadek", "Demony wojny wg Goi", "Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową". Odnosił również ogromne sukcesy w Teatrze Telewizji. Zbigniew Zapasiewicz został pośmiertnie odnaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Miał 75 lat.