Co?

W krzywym zwierciadle: Menażeria lub po prostu Menażeria

Jak?

komedia

Kiedy?

1978

Kto? Co?

Universal Pictures

John Landis – reżyseria
Harold Ramis, Douglas Kenney, Chris Miller – scenariusz
Charles Correll– zdjęcia
Elmer Bernstein– muzyka
George Folsey Jr. – montaż

Z kim, z czym?

	John Belushi
	Tim Matheson
	John Vernon
	Verna Bloom
	Karen Allen
	Donald Sutherland

	Tom Hulce
	Mary Louise Weller
	Stephen Furst
	James Daughton
	Bruce McGill
	Kevin Bacon

O kim, o czym?
Rok 1962. Dwóch świeżo upieczonych studentów – Larry Kroger (Thomas Hulce) i Kent Dorfman (Stephen Furst) – pragnie zostać członkami któregoś z bractw działających na terenie szacownego Faber College. Po kilku próbach trafiają wreszcie do domu Delta Fraternity, pełnego oryginałów i stawiających zabawę ponad wszystko młodych ludzi. Członkami Delta Fraternity są między innymi: Eric 'Otter' Stratton (Tim Matheson) – kobieciarz; John 'Bluto' Blutarsky (świetny John Belushi) – niechluj i kompletny obibok; Daniel ‘D-Day’ Simpson Day (Bruce McGill) – nie zaliczył ani jednego przedmiotu, a jego hobby to motory; Robert Hoover (James Widdoes) – przewodniczący bractwa, który stara się utrzymać jako taki porządek w Delta Fraternity House. Tymczasem dziekan Vernon Wormer (John Vernon) najchętniej pozbyłby się kłopotliwego stowarzyszenia, ale nie może tego zrobić przed nadchodzącą sesją. Jeśli członkowie Delty obleją egzaminy, ich bractwo przestanie istnieć, a oni sami zostaną wydaleni z uczelni...

Już zapomniałeś?
W Polsce film jest znany, aczkolwiek nie zdobył wielkiej popularności. Natomiast w USA to prawdziwy obiekt kultu.

Obejrzyj, bo:
Przede wszystkim „Menażeria” jest prekursorem wszelkiego rodzaju komedii młodzieżowych w rodzaju „American Pie” czy „Road Trip”. Twórcy nigdy nie przekroczyli granicy dobrego smaku, choć żarty latają miejscami „bardzo nisko”. Ponadto jest to jedna z pierwszych produkcji, która wprowadziła komików ze znanego „Saturday Night Live” na ekran kinowy – w efekcie właściwie wszystkie późniejsze udane amerykańskie komedie mają swoje korzenie w SNL (czy to poprzez odtwórców głównych ról, czy też przez scenarzystów lub reżyserów). Jednym z powodów ogromnej popularności opisywanego tytułu w Ameryce jest rola Johna Belushiego – kradnie każdą scenę ze swoim udziałem. Aktor ten posiadał ogromny talent komediowy co potwierdził w „1941” Stevena Spielberga oraz „The Blues Brothers” Johna Landisa. Niestety, w 1982 roku Belushi zafundował sobie śmiertelną dawkę narkotyków. I wreszcie ostatni argument za obejrzeniem „Animal House” – to po prostu niesamowicie zabawny, pełen gagów i dobrej muzyki, półtoragodzinny spektakl, gwarantujący dobry humor po seansie.

Co za scena!
- wszystkie z udziałem Johna Belushiego (a w szczególności: wybieranie jedzenia w stołówce, motyw z gitarą oraz mowa zagrzewająca „do boju”),

- finalna parada – bardzo trudno pokazać kompletny chaos na ekranie, ale Landisowi się to udało,

- toga party! – świetna muzyka i garść prześmiesznych epizodów skondensowane do kilkuminutowej sceny,

- koń w biurze dziekana – szalony pomysł i jego zabawne następstwa.


 

Mają gadane!:

Doug Neidermeyer: How does it feel to be an independent, Schoenstein? (Jak to jest nie należeć do żadnego z bractw, Schoenstein?)
Boon: How does it feel to be an asshole, Neidermeyer? (A jak to jest być dupkiem, Neidermeyer?)


Flounder: I can't believe I threw up in front of Dean Wormer. (Nie mogę uwierzyć, że zwymiotowałem na oczach dziekana Wormera)
Boon: Face it, Kent. You threw up ON Dean Wormer. (Spójrzmy prawdzie w oczy. Zwymiotowałeś NA dziekana Wormera.)


Hoover: They confiscated everything, even the stuff we didn't steal! (Skonfiskowali wszystko, nawet to czego nie ukradliśmy!)


Bluto: Kroger, your Delta Tau Chi name is Pinto. (Kroger, twoja ksywka w bractwie brzmi Pinto – w wolnym tłumaczeniu „Plamka”)
Pinto: Why “Pinto”? (Dlaczego “Pinto”)
Bluto: [belches] Why not? ([Beka] Dlaczego nie?)


D-Day: War's over, man. Wormer dropped the big one. (Wszystko skończone. Wormer wygrał)
Bluto: Over? Did you say "over"? Nothing is over until we decide it is! Was it over when the Germans bombed Pearl Harbor? Hell no! (Skończone? Powiedziałeś “skończone”? Nic nie jest skończone dopóki my tak nie powiemy! Czy jak Niemcy zbombardowali Pearl Harbor to był koniec? Nie, kurde!)
Otter: Germans? (Niemcy?)
Boon: Forget it, he's rolling. (Zapomnij, nakręcił się.)

Fajne Fakty:
Pierwotnie film miał być kręcony na terenie University of Missouri, jednak gdy tylko rektor przeczytał scenariusz, natychmiast cofnął pozwolenie na realizację. W efekcie zdjęcia powstały na terenie University of Oregon. Wiąże się z tym zabawna historia – w 1967 roku rektor otrzymał scenariusz do „Absolwenta”. Po przeczytaniu go odmówił zgody na realizację filmu na terenie kampusu. Gdy obejrzał gotową produkcję, tak mu się spodobała, iż obiecał nie przepuścić kolejnej okazji. Po dostaniu skryptu do „Menażerii” od razu dał twórcom zielone światło.

Film kończą krótkie notki, które opisują dalsze losy bohaterów. Niedermeyer został zabity w Wietnamie przez swoich własnych żołnierzy. W „Twilight Zone: The Movie” („Strefa mroku”) z 1983 roku, we fragmencie reżyserowanym przez Johna Landisa, można usłyszeć, jak żołnierze rozmawiają o pozbyciu się Niedermeyera.

Donald Sutherland miał do wyboru: przyjąć gażę oferowaną przez twórców lub poczekać na procent z zysków. Nie wierzył w sukces filmu i zdecydował się na pierwszą opcję. Gdyby wybrał drugą, dostałby wielokrotnie więcej pieniędzy.

Żona Johna Belushiego (Judy Jacklin, obecnie Judith Belushi-Pisano) zagrała w scenie przyjęcia w togach, ale jej nazwisko nie pojawia się na liście płac.

Chevy Chase (miał zagrać Erica 'Ottera' Strattona), Bill Murray (miał zagrać Donalda 'Boona' Schoensteina), Brian Doyle-Murray oraz Dan Aykroyd (miał zagrać Daniela Simpsona Daya) zrezygnowali z udziału w filmie ze względu na wcześniejsze zobowiązania.

Debiut ekranowy Karen Allen i Kevina Bacona.

Zarówno Harold Ramis, jak i Chris Miller, wykorzystali w scenariuszu sceny ze swoich własnych studenckich doświadczeń.

Na bazie popularności filmu powstały trzy seriale telewizyjne: „Delta House” (1979), „Brothers and Sisters” (1979) oraz „Co-ed Fever” (1979). Żaden jednak nie zdobył popularności.

25 rocznicę powstania filmu uczczono formując paradę, w której wzięli udział twórcy obrazu.

Więcej pieniędzy poszło na promocję filmu niż na jego produkcję.

John Belushi jest wykonawcą piosenki „Money (That’s What I Want)”, znajdującej się na soundtracku.

Na DVD z filmem (dostępnym również w Polsce) w sekcji „Dodatki specjalne” można znaleźć zabawny suplement do obrazu: aktorzy po ponad dwudziestu latach ponownie wcielili się w bohaterów „Menażerii” w krótkometrażowej produkcji pod tytułem „Gdzie znajdują się dzisiaj?”.

Inne Info:
Film (poza sukcesem kasowym i uwielbieniem widzów) otrzymał również nagrodę People's Choice Award w kategorii Favorite Non-Musical Motion Picture. Ponadto scenariusz był nominowany do Writers Guild of America.

Budżet filmu szacowany jest na 2,5 miliona dolarów. Natomiast wpływy wyniosły ponad 120 milionów dolarów.

 

Krótka Krytyka: Co wrażliwszych może drażnić klozetowe momentami poczucie humoru.

Jednym zdaniem: Pierwsza naprawdę udana i zabawna komedia młodzieżowa, obecnie już klasyczna.

Koledzy z podwórka: „Road Trip”, seria „American Pie”, „Eurotrip”

Liczba seansu: 109 minut, czyli dwie godziny bez 11 minut

Masz to w Polsce? Tak (DVD)

Ocena filmu:


Stopień zapomnienia:




Sympatyczne Strony:

http://en.wikipedia.org/wiki/Animal_House - opis filmu na wikipedii

http://www.acmewebpages.com/animal/ - bardzo dobra fanowska strona o filmie

http://www.imdb.com/title/tt0077975/ - strona na imdb.com

http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=animalhouse.htm - wpływy finansowe