Universal Pictures / Jersey Films
Steven Soderbergh – reżyseria
Scott Frank – scenariusz (na podstawie powieści Elmore’a Leonarda)
Elliot Davis – zdjęcia
David Holmes – muzyka
Anne V. Coates – montaż
Z kim, z czym?
|

|
George Clooney |
|
 |
Jennifer Lopez |
|
 |
Ving Rhames |
|
 |
Steve Zahn |
|
 |
Don Cheadle |
|
 |
Albert Brooks |
|
 |
Dennis Farina |
|
 |
Luis Guzmán |
|
 |
Catherine Keener |
|
 |
Isaiah Washington |
|
 |
Nancy Allen |
|
 |
Michael Keaton |
O kim, o czym?
Jack Foley ucieka z paki i już na wstępie obrabia kolejny bank w swojej
karierze, co prowadzi go z powrotem do pudła. Tak – bardzo w skrócie – można
streścić początek filmu. Początek, który nie jest początkiem historii. Otwarcie
jest jednak na tyle sprawne i przykuwające uwagę, że zanim się obejrzymy, Foley
znowu pryska z paki, w dodatku biorąc za zakładniczkę piękną agentkę FBI Karen
Sisco, w której zakochuje się z wzajemnością. Ale nie jest to znowuż komedia
romantyczna, więc po drodze jest jeszcze sporo więziennych plenerów, strzelania,
potajemnych rozrachunków i skrzętnego planowania finału, czyli końcowego skoku
na dom milionera, w którym wszystko się rozstrzygnie.
Już zapomniałeś?
W Stanach film bliski kultu – u nas generalnie znany, ale i tak to ostatni
tytuł, jaki przychodzi ludziom na myśl, kiedy słyszą nazwisko Sodenbergh,
Clooney czy Lopez.
Obejrzyj, bo:
Bo aktorzy grają dobrze lub bardzo dobrze (Jennifer Lopez także) i panuje między
nimi niekłamana chemia. Bo akcja wartko sunie do przodu, a jak nie sunie, to
mamy masę świetnie rozpisanych dialogów, wyrazistą intrygę i naprawdę ładne
zdjęcia, które tworzą niezapomnianą atmosferę. W dodatku film stanowi
odpowiednią dawkę inteligentnej rozrywki, tak że jest się przy czym pośmiać,
jest się przy czym rozmarzyć i jest co oglądać, bez wyłączania poszczególnych
komórek mózgowych. Słuchać też jest czego, bo Soderbergh dobrał naprawdę
interesującą ścieżkę dźwiękową, a Holmes napisał ciekawe fragmenty ilustracji.
Poza tym widać, że film zrobiono z sercem (polski tytuł jest więc trafny pod tym
względem ;), a z ekranu bije niezaprzeczalny urok. No i każdy powinien znaleźć
tu coś dla siebie.
Co za scena!
- zdecydowanie scena spotkania Jacka i Karen w hotelu – za oknem prószy śnieg,
wokół lekki półmrok, w tle delikatna muzyka, oboje udają kogoś innego, rozmowa
niby bez sensu, a i tak wszystko co najważniejsze odbywa się bez słów;
- ucieczka Foleya z więzienia i następująca po nim scena w bagażniku – proste,
ale stylowe i pozostające w pamięci na dłużej;
- obława na Jacka i Buddy’ego, zwieńczona magicznym w swej prostocie gestem;
- no i finałowy skok – długi, nieco zagmatwany, ale wszystko dopięte jest w nim
na ostatni guzik i nie przechodzi bez echa.
 |
|
 |
Mają gadane!
Glenn Michaels: You know what? If I wasn't stoned there is no way
that you would have talked me into this! (Wiesz co? Gdybym nie był na haju, to w
życiu byś mnie na to nie namówiła!)
Maurice "Snoopy" Miller: Well, the man don't just have to die,
Foley. I mean, he could accidentally hurt himself falling down on something real
hard, you know? Like a shiv, or my dick? (Koleś nie musi od razu umrzeć, Foley.
Mógłby się przypadkowo zranić, spadając na coś twardego, jak nóż. Albo mój
kutas.)
Glenn Michaels: I'm not stealing the fucking car.
(Nie kradnę tego
pieprzonego auta.)
Karen Sisco: You're not? (Nie?)
Glenn Michaels: I already stole it. Last week or whenever it
was, in West Palm. I can't be stealing it again, can I? (Już je ukradłem. W
zeszłym tygodniu, czy kiedy to tam było, w West Palm. Więc nie mogę znowu go
ukraść, co nie?)
Maurice "Snoopy" Miller: You know, in a situation like this,
there's a high potentiality for the common motherfucker to bitch out.
(W takiej
sytuacji istnieje spore prawdopodobieństwo, że pierwszy lepszy skurwiel
stchórzy.)
Fajne Fakty:
Słynna scena w bagażniku kręcona była aż 45 razy. Jednak żadne ujęcie nie
dostało się do gotowego filmu (możemy je zobaczyć jedynie na dvd w scenach
usuniętych). To, co ostatecznie możemy oglądać, jest efektem późniejszych
dokrętek.
Połowa tej sceny została także zaimprowizowana przez aktorów – Clooney na
poczekaniu wymyślił m.in. dialog o filmie „Network”.
Śnieg padający za oknem w scenie spotkania Jacka i Karen w hotelu, to efekt
komputerowy. Za to we wszystkich scenach przedstawiających więzienie Glades,
jako statystów użyto autentycznych skazańców więzienia Angola w Louisianie.
Zdjęcie Jacka Foleya, widoczne na pierwszej stronie gazety, którą czyta ojciec
Karen, to fota Clooneya wzięta z „From Dusk Till Dawn”. Natomiast zdjęcie, które
Adele pokazuje Karen, zostało zrobione na planie, tuż obok przyczepy aktora.
Postać Karen Sisco tak spodobała się twórcom (i publiczności, czego wynikiem
różnego rodzaju rankingi i plebiscyty, w których zajmuje wysokie miejsca), że
postanowili stworzyć o niej serial. Mimo dobrej obsady – Carla Gugino jako Karen
oraz m.in. Robert Forster i Danny DeVito – pomysł upadł po 10 odcinkach.
Grający szeryfa Sisco (ojciec Karen) Dennis Farina był kiedyś oficerem policji
Chicagowskiej.
Narzeczony Karen – Ray Nicolette – to postać, która wcześniej pojawiła się w „Jackie
Brown” Quentina Tarantino, także na podstawie książki Elmore’a Leonarda.
„Out of Sight” to film, na którego planie spotkali się dwaj aktorzy odtwarzający
wcześniej postać Batmana. Michael Keaton grał go w dwóch filmach Burtona, a
George Clooney miał tę (nie)przyjemność wcielić się weń w najgorszej odsłonie
serii – „Batman & Robin”.
 |
|
 |
Wszystkie zewnętrzne widoki posesji Ripleya to rzeczywisty budynek. Wnętrza są
już dekoracjami, zbudowanymi niemal od podstaw – właścicielom tak się one
spodobały, że poprosili filmowców o plany budowy.
Człowiek zagadywany przez Clooneya w początkowej scenie w banku, to Mike Malone
– prywatnie przyjaciel Stevena Soderbergha i odtwórca głównej roli w jego
wcześniejszym filmie: „Schizopolis”. Trzeba przyznać, że panowie są do siebie
trochę podobni.
Pojawiający się w końcówce Samuel L. Jackson zgodził się zagrać za darmo.
U naszych południowych sąsiadów film przetłumaczono na „Zakazane Ovoce”,
natomiast „Dalec od oci” to tytuł, z jakim spotkać się możemy na Słowenii.
Inne Info:
Film otrzymał całkiem sporo nagród. Z ważniejszych należy wymienić 2 nominacje
do Oscara – za najlepszy montaż i scenariusz adaptowany. Za to drugie film
otrzymał także nagrodę od WGA. Był też nominowany do MTV Movie Award, za
najlepszą rolę żeńską i najlepszy pocałunek.
Jednak nagrody oraz sporo przychylnych recenzji nie pomogły w promocji i film
ledwo się zwrócił. Przy budżecie 48 milionów zielonych, w USA zarobił ich tylko
37 – potem doszły do tego jeszcze zyski z reszty świata oraz ze sprzedaży dvd i
video, a także emisje w tv, co dało mniej więcej kwotę wyjściową.
Film kręcono głównie w Kaliforni i na Florydzie, ale ekipa odwiedziła też
Louisianę i Michigan.
 |
|
 |