Obi-Wan Kenobi mówił, że to "elegancka broń, na bardziej cywilizowane czasy". Cytat może i nie ma nic wspólnego z tytułem plebiscytu, ale jest na tyle reprezentatywny, że szkoda go było tu nie przytoczyć. Pomysł na broń jest świetny - ograniczonej długości wiązka energii działająca jak ostrze, ale bez własnej masy, która może przeciąć niemal wszystko, a używa się jej jak broni białej. Oprócz majestatycznego wyglądu i kapitalnego udźwiękowienia (zobacz poprzedni plebiscyt) miecz świetlny posiada również inne praktyczne zastosowania: co sprytniejszy użytkownik, w którym Moc jest wystarczająco silna, jest w stanie odbijać w stronę przeciwników dopiero co wystrzelone wiązki z blasterów, a czasem nawet rzucić nim (mieczem, nie przeciwnikiem) jak bumerangiem, nie tracąc dłoni w "drodze powrotnej". Prawdziwe cacko, świetny gadżet, obiekt kultu - jak by go nie nazywać, jest to najciekawsza broń w historii kina. [CIUNIEK]

W tym miejscu możnaby napisać tylko dwa słowa: "Monty Python", i dalej nie mówić już nic. Samo działanie broni może i nie jest zatrważająco zaskakujące, bo święty Granat, jak to granat, po prostu... wybucha. Za to wszystko, co następuje przed eksplozją, czyli uroczysta procesja ze śpiewami, odczytywanie wersetów Pisma i w końcu użycie broni do zabicia morderczego królika - to już od normy lekko odbiega. Niezwykła broń na niezwykłego przeciwnika. [CIUNIEK]

Piła łańcuchowa zamiast ręki? Co za kretynizm... Piła łańcuchowa zamiast ręki Bruce'a Campbella? Gdzie dostać ten film!? Już sam aktor jest na tyle kultowy, że nawet gdyby jego postać z "Evil Dead" była anatomicznie kompletna, zostałby gdzieś w tym (i w każdym innym) rankingu umieszczony. Bo tak. Do diaska, facet ma słowo "camp" już w nazwisku! (Co to znaczy? Zobacz na stronie artykuł "100 filmów campowych"). Jeśli ktoś nie jest jeszcze przekonany o kultowości tej pozycji, niech po prostu spojrzy na plakat "Armii Ciemności", jeśli to nie pomoże, to dla tego człowieka nie ma już nadziei... [CIUNIEK]

Tytułowi pogromcy duchów, niczym klasyczni superbohaterowie, ratują Nowy Jork przed złośliwymi zjawami, które z dnia na dzień paraliżują miasto. Trójka nieustraszonych naukowców niestety nie posiada, jakby się mogło zrazu wydawać, żadnych nadprzyrodzonych mocy ani niezwykłych zdolności, nie potrafi też odprawiać egzorcyzmów. Do spirytualnego problemu podchodzi za to z iście naukowym zacięciem, jako swój oręż wykorzystując cyklotron. Pod tą precyzyjną nazwą kryję się miotacz cząsteczek (przypominający podróżny plecak), który z łatwością obezwładnia nieszczęsne duchy. Ale, co najlepsze, cała machina jest równie spektakularna i dziwaczna, jak jej ofiary i jak samo gromienie, wywołuje u nas mimowolny uśmiech. [HANESKA]

Broni protetycznych ciąg dalszy. Sam w sobie, amerykański karabin szturmowy M4 z zamontowanym pod lufą granatnikiem, nie jest nie wiadomo jakim przykładem inwencji filmowców w kategorii "zaskakujący sposób eksterminacji zombie". Jeśli jednak powyższa broń zostanie umieszczona w miejsce utraconej (i najprawdopodobniej już dawno zjedzonej) nogi pewnej tancerki go-go po przejściach, wtedy zaczyna się robić ciekawie. Może jako proteza kończyny sprawdza się średnio, a chód bohaterki jest nieco koślawy, ale za to rozwałka jest efektowna, klimat jej towarzyszący - rozbrajający, a ulepszenie w postaci wielolufowego działka, widziane w epilogu filmu, jeszcze bardziej zakręcone. I jeszcze na koniec: umiejętność prowadzenia ognia bez wciskania spustu zasługuje na najgłębsze uznanie! [CIUNIEK]

W chińskiej restauracji na stół zostaje podany talerz z jedzeniem. Dokładniej - z ugotowanymi płazami i gadami. Jeszcze dokładniej - ze zmutowanymi ugotowanymi płazami i gadami. Bohater, Jude Law, zaczyna odważnie jeść, a odpadki z jedzenia okazują się być częściami składowymi... broni biologicznej nowej generacji. Powstaje niecodzienna giwera, której nabojami są... zęby. Broń mniejszego kalibru, o ile ktoś zgłosi zapotrzebowanie na taką, strzela zębami małych dzieci. W taki to sposób stomatologia stała się częścią przemysłu zbrojeniowego. Najważniejsze jednak, że pistolet z ciała i kości oszuka każdy detektor metali i tworzyw sztucznych. W grze eXistenZ wszystko może być potrzebne. [DESJUDI]

Twórcy "Hot Shots 2" samodzielnie nadali swojemu dziełu miano "Najkrwawszego filmu w historii kina", dlatego nic dziwnego, że podczas rozróby w bazie, zajmującej większość seansu, podziwiamy najróżniejsze rodzaje broni. Bazooka z rękawicą bokserską, broń robiąca z przeciwnika mokrą plamę, broń z nieskończenie wielką liczbą nabojów po których łuski sięgają głownemu bohaterowi aż do pasa... W pewnym momencie w akcję ruszają także zwycięskie w naszym plebiscycie miecze świetlne. Ale nic nie przebija sceny użycia do zniszczenia wroga... przedstawiciela drobiu hodowlanego. Gdy głównemu bohaterowi Topperowi w skutek niezbyt celnego strzelania do wroga kończą się strzały do łuku, musi zdecydować się na użycie tego co ma pod ręką, czyli kury. Wyraz jej twarzy w tej scenie nie świadczy o specjalnie pozytywnym nastawieniu do tego niekonwencjonlanego pomysłu. Ale efekt jest zabójczo skuteczny. Wystrzelona z łuku w efektownym ujęciu a'la Kevin Costner w "Robin Hoodzie: Księciu Złodziei", leci w powietrzu z niesmowitą prędkością, okrzykiem przerażenia i dosłownie wbija się w brzuch przeciwnika. A jeżeli ktoś obawia się, że pierzasty pocisk nie przetrwał tej akcji, nie ma się co martwić - po wykonanej eksterminacji przeciwnika, kura jak to kura... znosi jajko. Po prostu jaja jak berety. [PEGAZ]

Peter Jackson ma duszę artysty i wystarczy uważnie obejrzeć "Martwicę mózgu", aby się o tym przekonać - to jeden z tych rzadkich filmów, w których reżyser, dysponując rewelacyjnym materiałem wyjściowym (w tym przypadku jest to skrzyżowanie opery mydlanej z parodią "Psychozy") nie poprzestaje na nim, a idzie dalej, co rusz zaskakując widza kolejnymi koncepcjami. "Martwica" dosłownie ocieka(!) radością tworzenia coraz bardziej groteskowych sytuacji - ostatni akt filmu, atak zombiaków w domu Lionela, jest ciągiem wydarzeń tak dziwacznych, że w czasie oglądania trudno sobie wyobrazić ich kulminację, tzn. coś jeszcze śmieszniejszego i bardziej brutalnego. Peter Jackson postanowił rozprawić się z watahą żywych trupów podobnie jak później ze złośliwą głową wrzuconą do sokowirówki - za pomocą obracającego się w szaleńczym tempie ostrza, mogącego pokroić makabryczne istoty na małe kawałki. Lionel przychodzi z odsieczą swojej ukochanej, stając w niebieskiej poświacie z kosiarką w dłoniach i ogłasza koniec zabawy. Kosiarka okazuje się jednak bronią bynajmniej nie łatwą w użyciu; ciężka i nieporęczna, oblepiona strzępami mięsa, raczej nie sprzyja metodycznej eksterminacji. Lionel, otoczony przez tryskające we wszystkie strony fontanny krwi, wymachuje nią na oślep, instynktownie, ledwo utrzymując równowagę na upaćkanej czerwoną mazią posadzce. Jackson pokazuje kosiarkę jako broń totalną - wszechogarniający chaos i zniszczenie. A my oglądamy to z dziką fascynacją i równie dziką radością. [ARTEMIS]

Bracia Coen udowodnili już niejednokrotnie, że mają bardzo nietuzinkowe pomysły na wyróżnienie i ubarwienie swoich bohaterów. W filmie "To nie jest kraj dla starych ludzi" jedną z głównych postaci jest niejaki Anton Chigurh, w którego brawurowo wcielił się Javier Bardem. Jest to postać płatnego mordercy, który za główne narzędzie zbrodni obrał tzw. "captive bolt" czyli "pistolet bolcowy", urządzenie zaprojektowane do uboju bydła. Zasada działania jest prosta. W lufie aparatu znajduje się bolec, który za pomocą sprężonego powietrza wstrzeliwuje się w łeb zwierzęcia. Pocisk przebija czaszkę i wbija sie w mózg. Szybko, czysto i humanitarnie. Urządzenie to, prócz swego morderczego zastosowania, w filmie pełni też rolę nieodłącznego atrybutu Chigurha, ponieważ wręcz idealnie pasuje do jego osobowości. Osobowości mrocznego psychopaty, zabijającego swe ofiary w sposób tyle bezwględny i nonszlancki, co precyzyjny, szybki i skuteczny. [PIWON]

Jak pokazuje Robert Rodriguez, futerał od gitary może służyć nie tylko jako walizka do przenoszenia broni, ale też jako broń. Pomocnicy Antonio Banderasa sprawnie posługują się futerałem przerobionym na karabin maszynowy (jest nawet specjalny otwór, przez który wylatują łuski) oraz, jakkolwiek abstrakcyjnie by to nie brzmiało, wyrzutnię rakiet. Te niezwykłe bronie niebezpiecznie balansują na granicy kiczu i śmieszności, ale biorąc pod uwagę odrealnioną konwencję "Desperado", kupujemy je z uśmiechem na ustach. [DUX]