Zapraszamy do zapoznania się z wynikami dorocznych nagród Klubu Miłośników Filmu. W tym roku postanowiliśmy dopuścić filmy wydane w Polsce tylko na DVD do kategorii "indywidualnych" - aktorskich i technicznych. Podobnie jak w zeszłym roku, przygotowaliśmy też TOP (mniej więcej 5 ;) najlepszych filmów według poszczególnych członków KMF-u (oraz stałych współpracowników), do którego przejrzenia serdecznie zachęcamy!

ŚCIĄGNIJ TAPETĘ ZE ZŁOTYM KRABEM KMF



Najlepszy
film anglojęzyczny
Incepcja
(Inception)
Nic nie jest równie zaraźliwe, jak idea. Rozrasta się w umyśle szybciej i bardziej skutecznie niż wirus. Zaczęło się od zapowiedzi, drażniącego ciekawość teasera, owianej mgłą tajemnicy realizacji, strzępów wieści z planu. Plus samo nazwisko Nolana - dla wielu z nas dość, by spodziewać się rewelacji. Te drobiazgi podsycały ciekawość, która rosła, osiągając apogeum w dniu premiery. I "Incepcja" nie zawiodła. Nie zawiodła nie tylko dlatego, że okazała się zrealizowanym z rozmachem, pomysłowym, wizualnie powalającym blockbusterem noszącym wyraźne piętno realizacyjnej oryginalności reżysera. Wdarła się w serca kinomanów przebojem przede wszystkim dlatego, że wielu z nas pozwoliła poczuć od nowa niemal dziecięce emocje na sali kinowej. Cofnąć się pamięcią w czasy, kiedy seans kinowy zostawiał nas zafascynowanych, rozradowanych, szczęśliwych, z otwartymi w zdumieniu ustami. Kiedy analiza fabuły i rozważanie szczegółów obsadowych następowały dopiero po tym, jak otrząsnęliśmy się z wrażeń innego świata, z podróży w inny wymiar rozrywki. "Incepcja" otwiera widzów na możliwość stania się po raz kolejny zachwyconym dzieckiem, które po raz pierwszy przekracza próg sali kinowej i po zakończeniu seansu ma ochotę krzyczeć "jeszcze, jeszcze!". [Deina]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Autor Widmo (The Ghost Writer)
Poważny człowiek (A Serious Man)
The Social Network
Wyspa tajemnic (Shutter Island)


Najlepszy film
nieanglojęzyczny
Lourdes
Niezwykłość i mądrość tego filmu kryję się z jednej strony w delikatności z jaką reżyserka opowiada tą niełatwą historię. Z drugiej w starannym i przenikliwym portretowaniu swoich bohaterów, których Hausner jest szczerze ciekawa. Oglądając "Lourdes" czułam, że to film nakręcony z autentycznej wewnętrznej potrzeby, niespieszny i cierpliwy. Nieskrępowany tezą, daleki od prostych, bezpiecznych rozwiązań, do których sięgnąć "wypada", gdy mowa o ludzkiej ułomności i wierze. Zamiast pełnej patosu przypowieści o cudzie oglądamy wyciszony portret, w którego centrum nie stoi Bóg, lecz człowiek, słaby, nieporadny, skazany na pomoc innych w chwilach, w których najpewniej chciałby pozostać sam ze swoim cierpieniem. Za tą odwagę w obserwowaniu, ale też umiar - choć nie obojętność - należą się "Lourdes" głośne brawa. [Haneska]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Bazyl. Człowiek z kulą w głowie (Mirmacs a tire-larigot)
Co wiesz o Elly? (Darbareye Elly)
Prorok (Un prophete)
Sekret jej oczu (El secreto de sus ojos)


Najlepszy film polski
Różyczka
Zazwyczaj polskie filmy, które mają za zadanie opowiedzieć o naszej trudnej historii, są produkcjami charakteryzującymi się brakiem większej oryginalności, papierowymi postaciami, sporą ilością patosu i ogólną zachowawczością. Jednak Jan Kidawa-Błoński zdecydował się w swoim najnowszym filmie połączyć tło historyczne z intrygującą historią miłosną rozgrywającą się pomiędzy trójką głównych bohaterów. Historia Kamili, którą za namową swojego narzeczonego Romana decyduje się podjąć niebezpieczną grę w celu wyciągnięcia informacji od znanego pisarza Adama Warczewskiego, jest filmem niezwykle emocjonującym, koncertowo zagranym i okraszonym znakomitą muzyką Michała Lorenca. Produkcja, którą powinni sobie stawiać za wzór wszyscy planujący mierzyć się w naszym kraju z kinem historycznym. [Pegaz]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Kołysanka
Matka Teresa od kotów
Wenecja
Wszystko co kocham


Najlepszy
film animowany
Fantastyczny Pan Lis
(Fantastic Mr. Fox)
W oparach absurdu i wieloznacznej ironii Wes Anderson znów to zrobił - pozostał geniuszem współczesnej komedii, na której ani razu nikt się nie uśmieje. [Desjudi]
Audiowizualne cudeńko, wypełnione po brzegi znakomitym, ekscentrycznym, jednym słowem charakterystycznym dla Wesa Andersona humorem i klimatem. Pan Lis to pierwszorzędna postać, taki Royal Tenenbaum w świecie zwierząt, wdzięcznie zdubbingowany przez Clooneya. Całość jest opowiedziana z tak zdumiewającą lekkością, polotem i urokiem, że perypetie Pana Lisa ogląda się niczym najlepsze kino familijno-przygodowe. Film formą adresowany jest do najmłodszej publiczności, (aczkolwiek kto tak naprawdę nie zachwyci się futrzastymi kukiełkami i plastycznym pięknem zwierzęcego świata?), ale treścią przemyca parę ciekawych refleksji dla widzów dorosłych. Taka np. afirmacja indywidualizmu i odmienności to akurat standard tematycznego repertuaru Andersona, ale już próba znalezienia recepty na naturalny konflikt chęci poddania się dzikiej naturze z jednej strony oraz obowiązku baczenia na dobro najbliższych z drugiej, wydaje się cokolwiek niecodzienna. Wniosek nasuwa się oczywisty: Fantastyczny Pan Wes powinien częściej sięgać po animację! [Jakuzzi]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Iluzjonista (L'Illusionniste)
Jak wytresować smoka (How to Train Your Dragon)
Mary i Max (Mary and Max)
Toy Story 3


Najlepszy film
prosto na DVD
Gdzie mieszkają dzikie stwory
(Where the Wild Things Are)
Spike Jonze zapuścił sondę w głąb dziecięcego umysłu i nakręcił film raz że niezwykły, dwa, że radykalny. Dzieci na pokazach prasowych podobno albo spały, albo płakały, Box Office westchnął ze smutkiem. Wcale się nie dziwię. Film Jonze'a ma nader osobliwą intrygę (zbudujmy pałac z patyków), skromną scenografię (las jakiś, wydmy jakieś), i dziwacznych bohaterów (są włochaci, agresywni, mają huśtawki nastrojów, kryzysy emocjonalne i mogą cię zjeść). Spójne, epickie narracje fantasy kapitulują wobec wyobraźni małego Maxa. A najzabawniejsze jest uczucie tuż po seansie - że obejrzało się film do bólu realistyczny. Cytując samą siebie: film niefajny, ale wyjątkowy ;) [Artemis]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Funny People
The Hurt Locker. W pułapce wojny (The Hurt Locker)
Ponyo (Ponyo on the Cliff)
Wschodnie obietnice (Eastern Promises)


Najlepszy serial
w polskiej telewizji
The Walking Dead - sezon pierwszy
George A. Romero swoja "Nocą żywych trupów" z 1968 r. trwale odmienił oblicze filmowego horroru. Istoty zombie-ożywienców, które determinują twórczość Romero, stały się, obok wampirów i wilkołaków, symbolami swego gatunku. Przykre, że nadmierna eksploatacja motywu sprowadziła gro zombie movies do poziomu czystej sztampy. I choć wielokrotnie podejmowano próbę zmiany wizerunku, to nie przypominam sobie kiedy zrobiono to przy pomocy serialu. Zwróćmy jednak uwagę, że największą zaletą "The Walking Dead" nie jest oryginalna fabuła (bo ta zawsze taka sama, lub przynajmniej podobna) a sam forma serialu, co wiąże ze sobą m.in. znaczne rozbudowanie modułu postaci i ich losów, a co za tym idzie, większe "wejście" widza w świat dotknięty tajemniczym wirusem. Innymi słowy, serial o zombie jest w stanie zrobić to, co filmowi było trudno - bardziej nas zaangażować . Dodajemy do tego świetna charakteryzacje, rewelacyjnie przyjęty komiks jako podłoże fabuły, i oczywiście osobę Franka Darabonta na czele produkcji, który jak wiemy w stylistyce b-klasowej czuje się co najmniej dobrze... tak, to MUSIAŁO zadziałać! [Piwon]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Mononoke
Pacyfik (The Pacific)
Zagubieni (Lost) - sezon szósty
Żona idealna (The Good Wife) - sezon pierwszy


Najlepsza reżyseria
Christopher Nolan - Incepcja
(Inception)
Nolan to prawdziwy filmowy magik, który wyrósł w lędźwiach brytyjskiego i amerykańskiego kina niezależnego i nawet, gdy kręci w Hollywood, jego filmy mają mocny rys autorski. "Incepcja" nie tylko nie jest wyjątkiem od tej reguły, ale wręcz swoistym "the best of" Nolana, potwierdzeniem wszystkiego tego, za co się go kocha - może to i banał, ale niewielu potrafi tak jak on łączyć konwencję bombastycznego blockbustera za grube miliony dolarów z zacięciem artystycznym, refleksyjnym. Nolan od początku swojej kariery tworzy kino reżyserskie, w jego filmach aktorzy nie są główną atrakcją. Leo Di Caprio jest tylko i aż częścią ekipy, Christian Bale również, nawet Al Pacino nie szarżował, dostosowując się do reżyserskiej wizji (tylko dwukrotnie aktor "ukradł" Nolanowi film - najpierw Pearce, później Ledger). "Incepcja" to kino Christophera Nolana, w każdym calu. Tego stylu nie można pomylić. Akademia go olała, ale KMF nie ma takiego zamiaru. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Roman Polański - Autor Widmo (The Ghost Writer)
Wes Anderson - Fantastyczny Pan Lis (Fantastic Mr. Fox)
David Fincher - The Social Network
Martin Scorsese - Wyspa tajemnic (Shutter Island)


Najlepszy scenariusz
Christopher Nolan - Incepcja
(Inception)
Sen we śnie we śnie we śnie. A to nie wszystko, bo kolejne warstwy snu wciąż się nawarstwiają, wciąż wpływają jeden na drugiego, pochłaniają bohaterów, dezorientują ich. Pieczę nad wszystkim trzyma jednak Nolan, który po mistrzowsku najpierw sprytnie zawiązuje supeł fabularny, a później go zgrabnie rozwiązuje. Nad wszystkim czuwa jednak osławiona niejednoznaczność bączka, która pozwala na ciekawe interpretacje. Fakt pojawienia się analiz snów i ożywiona dyskusja nad sensem całości dowodzi geniuszu scenariusza popełnionego przez Nolana - skryptu tak niestandardowego, wymagającego uwagi, doskonale łączącego mnogość postaci i snów i - w końcu - tak oryginalnego we współczesnym Hollywood, że nie docenić go nie sposób. [Desjudi]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Robert Harris, Roman Polański - Autor Widmo (The Ghost Writer)
Joel Coen, Ethan Coen - Poważny człowiek (A Serious Man)
Aaron Sorkin - The Social Network
Laeta Kalogridis - Wyspa tajemnic (Shutter Island)


Najlepszy aktor
pierwszoplanowy
Colin Firth - Samotny mężczyzna
(A Single Man)
Colin Firth raz po raz udowadnia, że jest aktorem znakomitym. Bez niego film ten byłby tylko produktem. Bladym zaledwie wspomnieniem. To on wnosi cały powab i czar. To jak patrzy znad rogowych okularów, jak się porusza, jak mówi. To dzięki niemu tak naprawdę film ten jest wiarygodny. Tak niesłychanie prawdziwy. To on czyni ten film wielkim. Wielkie, wspaniałe aktorstwo. [Kubeczek]
To jest ten rodzaj oszczędnego, skromnego aktorstwa, które boli. Zdaje się, że traumę można odegrać na dwa skrajne, przeciwstawne sobie sposoby: widowiskowo i w ciszy. Powieść Isherwooda mówi o traumie-stracie i traumie, jaką jest niemożność wyrażenia tej straty. Więc Firth gra milczeniem, gra "nie-graniem". I jest fenomenalny. [Artemis]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Michael Fassbender - Głód (Hunger)
Sam Rockwell - Moon
Jesse Eisenberg - The Social Network
Leonardo DiCaprio - Wyspa tajemnic (Shutter Island)


Najlepszy aktor
drugoplanowy
Stanley Tucci - Nostalgia anioła
(The Lovely Bones)
"Nostalgia anioła" jest filmem do bólu przeciętnym, przede wszystkim dlatego, że Peter Jackson spłycił i tak niezbyt głęboką powieść Alice Sebold. Dotyczy to także postaci George'a Harveya, w którego wcielił się Stanley Tucci. Przy takim rozdaniu w pełni objawia się geniusz aktora, który poturbowaną przez scenariusz postać odgrywa w fantastyczny sposób. Sąsiad Susie w interpretacji Tucciego to pozornie zwyczajny mężczyzna w średnim wieku, oddający się swoim codziennym zajęciom. Patrząc na postawnego wprawdzie, ale sympatycznie wyglądającego samotnika, ciężko nie powiedzieć mu "dzień dobry" czy zamienić kilka słów, choćby o pogodzie. To jednak tylko powierzchowna strona Harveya, w rzeczywistości jest on seryjnym dzieciobójcą i gwałcicielem. Aktor doskonale wcielił się w rolę mordercy, unikając przeszarżowania i maniery potwora. Gra w sposób wyciszony, oszczędny, a mimo to kreuje targanego żądzami szaleńca w sposób niezwykle sugestywny. Przy okazji przybiera na masie i zmienia się fizycznie niemal nie do poznania. Stanley Tucci w roli George'a to bez wątpienia najjaśniejszy punkt ostatniego filmu Jacksona i wzorcowy przykład tego, jak wycisnąć z danej roli więcej niż można. [Anielski Pył]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Joseph Gordon-Levitt - Incepcja (Inception)
Tom Waits - Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Andrew Garfield - The Social Network
Jude Law - Sherlock Holmes


Najlepsza aktorka
pierwszoplanowa
Carey Mulligan - Była sobie dziewczyna
(An Education)
Moją faworytką Mulligan nie była - jednak przyglądam się tej roli z nieukrywaną sympatią. Bo jest dowodem na to, że "dobra dziewczynka" udźwignąć może na barkach cały film, film - w innym wypadku - "przeznaczony dla przeciętności". Bez fenomenalnego czaru Carey Mulligan "An Education" byłoby błahe i pozbawione błysku. Jakkolwiek irytujące porównania do Audrey Hepburn wydobywają jednak jedną ciekawą rzecz: Mulligan odczarowuje wdzięk. Pokazuje wiele twarzy dojrzewającej dziewczyny, traci niewinność, nie tracąc wrażliwości. Przypomina, że życzliwe i delikatne nie musi być banalne. To pierwsza z "dobrych dziewczynek", jaką polubiłam od bardzo, bardzo długiego czasu. No cóż - czaruje. [Artemis]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Gabourey Sidibe - Hej, skarbie (Precious)
Sylvie Testud - Lourdes
Emma Stone - Łatwa dziewczyna (Easy A)
Lotte Verbeek - Nic osobistego (Nothing Personal)


Najlepsza aktorka
drugoplanowa
Olivia Williams - Autor Widmo
(The Ghost Writer)
"Autor widmo" Romana Polańskiego jest wręcz napakowany aktorskimi indywidualnościami. Ewan McGregor, Pierce Brosnan oraz Tom Wilkinson grają na swoim wysokim poziomie, tworząc krwiste i wyraziste kreacje. Całe trio przyćmiewa jednak Olivia Williams, która jako żona Adama Langa kradnie mężczyznom film. Elegancka i inteligentna kobieta, stanowiąca oparcie dla mydłkowatego męża, z sarkastycznym poczuciem humoru, zgorzkniała i świadoma swojej wartości - taka jest właśnie bohaterka Williams. Druga strona medalu to ogromna presja, gra na trzy fronty - Williams daje prawdziwy popis swych aktorskich umiejętności, tworząc złożoną i bardzo niejednoznaczną postać. Przy okazji czyni słuszny użytek ze swojej kobiecości w jednej z najciekawiej zrealizowanych scen łóżkowych ostatnich lat. [Anielski Pył]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Mo'Nique - Hej, skarbie (Precious)
Jacki Weaver - Królestwo zwierząt (Animal Kingdom)
Julianne Moore - Samotny mężczyzna (A Single Man)
Anna Kendrick - W chmurach (Up in the Air)


Najlepszy młody
aktor / aktorka
Chloe Moretz - Kick-Ass
Nie cierpię scen, w których małolaty skopują tyłki dorosłym. Tym bardziej jestem zaskoczony faktem, że Chloe Moretz robi na ekranie to, czego nie lubię, a ja to łykam i proszę o więcej. Nie wiem na ile "zajebistość" Hit-Girl wynika z talentu aktorskiego młodziutkiej aktorki, a na ile z samej konstrukcji małoletniej postaci, która widowiskowo zabija złych ludzi. Wiem jednak na pewno, że Chloe Moretz zagrała zabójczynię tak wiarygodnie i tak przekonująco, że wywróciła mój pogląd na dzieciaki bijące dorosłych do góry nogami i wbiła weń ostrze swojego miecza. [Dux]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Katie Jarvis - Fish Tank
Max Records - Gdzie mieszkają dzikie stwory
(Where the Wild Things Are)
Bora Atlas - Miód (Bal)
Marcin Walewski - Wenecja


Najlepszy
zespół aktorski
Incepcja
(Inception)
Nie oszukujmy się - w "Incepcji" nie ma wybitnych kreakcji aktorskich. Leonardo DiCaprio nie wyszedł jeszcze dobrze ze swojej roli po "Wyspie tajeminic" a wszyscy inni aktorzy grają solidnie, ale też oszczędnie i bez fajerwerków. Kiedy jednak postawimy obok siebie wszystkie postacie można odnieść wrażenie, że wszyscy są na swoich miejscach i nie da się między nich wcisnąć nawet szpilki, a aktorów nie sposób zamienić na innych. Bo przecież zimny i metodyczny Gordon-Levitt coś w sobie ma, i dostojna Marion Cotillard też, i wyluzowany Tom Hardy również, a i DiCaprio u Martina Scorsese był świetny, więc tej roli wyszło to wyłącznie "na zdrowie". [Ciuniek]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Bazyl. Człowiek z kulą w głowie (Micmacs a tire-larigot)
Kick-Ass
Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)
The Social Network
Wyspa tajemnic (Shutter Island)


Najlepsza kwestia
Maczeta
Machete don't text (Machete)
[OBEJRZYJ SCENĘ]
Gdy po raz pierwszy usłyszałem zwycięską już kwestię, od razu wiedziałem, że zapamiętam ją na długo. Scena, w której Maczeta wypowiada ów tekst, wiele mówi nam o samym bohaterze, lecz jest też natury symbolicznej. Nie jest nam przecież obce, zapomnieć poinformować domowników, że dziś "spóźnimy się na kolację". Odczuwamy wtedy minimum zrozumienia do osób, które naraziliśmy na niepotrzebne nerwy. Prawda jest taka, że postać Maczety nie ma w sobie nic z konformizmu a nawet z... ludzkiego współodczuwania. To typowy tough guy, który żyje według własnych twardych zasad, niespecjalnie przejmując się tym co myślą i robią inni. Jak więc ma zareagować, gdy znajoma kobieta karci go za braki w telefonicznej komunikacji? Jego wytłumaczenie się z niezręcznej sytuacji, przejawia czysty konserwatyzm technologiczny, czyli dokładnie to co w danej sytuacji mógł zrobić na przekor zasadom. A przecież my lubimy takich bohaterów i lubimy te cięte jak maczeta one-linery! [Piwon]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Gdzie mieszkają dzikie stwory (Where the Wild Things Are)
Don'y go. I'll eat you up. I love you so.
Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Nothing's permanent. Not even... death.
Pogrzebany (Buried)
- What?
- Donna, I'm very sorry that I yelled at you. I shouldn't have done that.
- I'm gonna ask you one more time to get this number
- and if you don't, I'm gonna die.
- What?
- Please, I don't have time to explain. The number.
- OK, hold on... State Department... 202-134-4750.
- 4750?
- Yeah.
- OK, fuck you.
Policja zastępcza (The Other Guys)
I was so drunk, I thought a tube of toothpaste was astronaut food.
Sekret jej oczu (El secreto de sus ojos)
Powiedz mu, żeby chociaż ze mną rozmawiał.


Najlepsza postać
Pan Lis - Fantastyczny Pan Lis
(Fantastic Mr. Fox)
Poważna głowa rodziny, osobnik respektowany wśród znajomych, biznesmen z głową na karku, który planuje dwa razy, zanim się do czegoś zabierze. Taki mógłby być Pan Lis z filmu Wesa Andersona, gdyby urodził się borsukiem i nie dostał w genach pociągu do niemądrego i nieznanego. Ale że Pan Lis jest tym, kim jest, to robi wszystko co może, by wprowadzić w zastany porządek otaczającego go świata nieco radosnej anarchii, szalonej przygody i nierozważnych decyzji. Ta jego nieprzemyślana brawura, chęć udowodnienia światu, że jest inteligentniejszy od wszystkich oraz efektywny sposób pożywiania się sprawiają, że Pan Lis to postać tak szurnięta, tak uroczo nieodpowiedzialna i diablo kreatywna, że okazuje się być najbardziej pozytywnie jeb... zakręconym bohaterem zeszłego roku. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Hit-Girl - Kick-Ass
Max Jerry Horowitz - Mary i Max (Mary and Max)
GERTY - Moon
Pan Nick - Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)


Najlepsza muzyka
Hans Zimmer - Incepcja
(Inception)
Kompozycja Hansa Zimmera, będąca konglomeratem muzyki orkiestralnej i na wskroś nowoczesnej elektroniki, niesie ze sobą potężny ładunek emocjonalny i niesamowitą głębię. Jest niczym gąbka, z której kompozytor wyciska posępne dźwięki i naładowane niepokojem posępne basy. Gitarowy motyw przewodni stopniowo nabierający tempa, energii i rozmachu, doskonale opisuje dynamikę filmu, ale przede wszystkim charakter i zawziętość głównego bohatera. Utwór "Dream is Collapsing" jawi się niczym rozpędzony pociąg, który, hamowany jakąś potężną siłą, wciąż prze do przodu. "Half Remembered Dream" to z kolei przykład muzycznych spowolnień - Zimmer w genialny sposób używa środka wyrazu kojarzącego się ze starą płytą lub zaciągającym magnetofonem, aby podkreślić spowolnienie czasu we śnie. Nadzwyczaj płynnie przechodzi od utworów spokojnych, wyciszonych, w scenach ukazujących Cobba z żoną, do prawdziwego poweru podczas akcji, nie wychodząc poza ramy jasno określonej, konsekwentnie budowanej, muzycznej rzeczywistości "Incepcji". [Dux]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Alexandre Desplat - Autor Widmo (The Ghost Writer)
John Powell - Jak wytresować smoka (How to Train Your Dragon)
Clint Mansell - Moon
Abel Korzeniowski, Shigeru Umebayashi - Samotny mężczyzna
(A Single Man)


Najlepsza składanka
z muzyką filmową
Fantastyczny Pan Lis
(Fantastic Mr. Fox)
Bodajże największą zaletą tej "składanki" (w cudzysłowie, bo w rzeczywistości soundtrack zawiera nie tylko piosenki, ale również oryginalną muzykę autorstwa Desplata) jest jej różnorodność. Anderson i Desplat naszpikowali scieżkę dźwiękową filmu bogatą i zwariowaną kombinacją utworów: od folkowych ballad (The Ballad of Davy Crockett), przez klasyki rock rolla (Street Fighting Man Stonesów i Heroes and Villains The Beach Boys), kawałki bluegrassowe (The Grey Goose, Buckeye Jim), po nawet aranżacje jazzowych standardów (Night and Day). Wszystkie piosenki swym urokiem, lekkością i sympatyczną rytmiką zgrabnie przy tym komponują się z oryginalnymi ilustracjami muzycznymi. Co więcej, autorzy składanki wykazali się nie lada humorem i pomysłowością, czy to dowcipnie dobierając utwory do danej sceny (jak w przypadku Night and Day, który na fortepianie popisowo odgrywa wirtuozerski... kret), serwując fajne nawiązania (weźmy na przykład romantyczny "Love" z disneyowskiego Robin Hooda, który był - a jakże - lisem!), czy powierzając wykonanie pociesznej, rewelacyjnie zakręconej piosenki o Fantastycznym Panu Lisie, Jarvisowi Cockerowi. Po prostu fantastyczna składanka. [Jakuzzi]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Idol z piekła rodem (Get Him to the Greek)
Kick-Ass
Mr. Nobody
Wyśnione miłości (Les amours imaginaires)


Najlepsza piosenka
stworzona do filmu
Gdzie mieszkają dzikie stwory - "All is Love"
Wykonuje: Karen Orzolek and the Kids (Where the Wild Things Are)
[PRZESŁUCHAJ PIOSENKĘ]
Piosenka idealnie odzwierciedlająca sedno "Gdzie mieszkają dzikie stwory" Spike'a Jonze, jednego z najpiękniejszych i zarazem najsmutniejszych filmów zeszłego roku. Pełna spontaniczności i dziecięcego wigoru, a jednocześnie liryczna, zawierająca w sobie jakąś niesprecyzowaną nutkę melancholii za czymś na zawsze utraconym. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Bracia (Brothers) - "Winter"
Wykonuje: U2
Książę Persji: Piaski Czasu
(Prince of Persia: The Sands of Time) - "I Remain"
Wykonuje: Alanis Morissette
Szalone serce (Crazy Heart) - "The Weary Kind"
Wykonuje: Ryan Bingham
Uczeń czarnoksiężnika (The Sorcerer's Apprentice) - "Secrets"
Wykonuje: OneRepublic


Najlepszy dźwięk
Tron: Dziedzictwo
(Tron: Legacy)
Ilustracja dźwiękowa cyfrowego świata robi wrażenie różnorodnością dźwięków i niesamowitym brzmieniem. Film oglądałem w kinie IMAX, w którym równie potężne jak ekran jest nagłośnienie - podczas przelotu wielkiego pojazdu z gladiatorami na pokładzie cała sala drżała od huku silników. A później mamy takie dźwiękowe perełki jak pojedynek na dyski, że o pościgu motorowym nie wspomnę. W połączeniu z muzyką Daft Punk, dźwięk tworzy niesamowicie miodną mieszankę, prawdziwą ucztę dla uszu. [Dux]
POZOSTALI NOMINOWANI:
The Hurt Locker. W pułapce wojny (The Hurt Locker)
Incepcja (Inception)
Iron Man 2
Niepowstrzymany (Unstoppable)


Najlepszy montaż
Incepcja
(Inception)
W tej kategorii Akademia znowu popełniła kolosalną pomyłkę, więc musimy za Amerykanów nadrabiać. Montaż w "Incepcji" zasługuje na Złotego Kraba już choćby ze względu na trwającą jakieś pół godziny finalną scenę akcji, która dzieje się na pięciu różnych poziomach percepcji, na dodatek dozując napięcie tak, że oglądany w super-zwolnionym tempie wylot furgonetki z mostu ma w sobie więcej suspensu niż kilka hollywoodzkich blockbusterów razem wziętych. A przecież to tylko najbardziej wyrazisty przykład montażowej perfekcji Lee Smitha. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Kick-Ass
Mr. Nobody
The Social Network
Tlen (Kislorod)


Najlepsza scenografia
Parnassus
(The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Zwycięstwo "Parnassusa" Terry'ego Gilliama w tej kategorii cieszy z dwóch powodów. Po pierwsze, doceniamy kreatywność wizji, w której scenograficznym spoiwem historii jest ledwo jadący ogromny wóz, napędzany płucami żywych koni, posiadający w swoim wnętrzu nieprzebrane bogactwa fantazyjnych detali i barwnych szczegółów. Nie wolno też zapomnieć o fantastycznym wizualnie pomyśle wkomponowania klasycznego imaginarium w nowoczesną galerię handlową. Po drugie, raduje fakt, że w kategorii atakowanej zewsząd komputerowymi projekcjami, migającymi przed oczyma trójwymiarowymi elementami i często zbyt wystylizowaną wizją świata, tryumfuje wizja piękna w swej niedoskonałości. I choć w "Parnassusie" pojawia się trochę efektów komputerowych, nie są one celem samym w sobie, a jedynie uzupełniają scenografię stworzoną w rzeczywistości, namacalną. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Incepcja (Inception)
Moon
Sherlock Holmes
Tron: Dziedzictwo (Tron: Legacy)


Najlepsze zdjęcia
Incepcja
(Inception)
Zdjęcia Wally'ego Pfistera, nadwornego operatora Christophera Nolana doskonały sposób współgrają z efektami specjalnymi i scenografią, celnie oddając charakter chłodnych i "ułożonych" snów zaprojektowanych przez bohaterów filmu. Jednym z największych osiągnięć twórców jest zabawa percepcją widza i uzyskanie za pomocą tony dekoracji, kilku trików realizacyjnych (m.in. obracanie planu między kolejnymi ujęciami i zmiana punktu zaczepienia aktorów na linkach, tak że "prawdziwa" grawitacja działa przez cały czas w różnych kierunkach, przez co w efekcie nie sposób jej dostrzec) i bezbłędnego montażu wrażenie stanu nieważkości. Gdyby nie wyczucie i żelazna dyscyplina autora zdjęć, na nic zdałyby się wspomniane zabiegi a sztuczność raziłaby boleśnie w oczy. [Ciuniek]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Autor Widmo (The Ghost Writer)
Bazyl. Człowiek z kulą w głowie (Micmacs a tire-larigot)
Moon
The Social Network


Najlepsze
efekty wizualne
Incepcja
(Inception)
Nolan jest chyba z nielicznych jeszcze reżyserów kina rozrywkowego, który zamiast czarować nas gigantyczną ilością efektów powstałych w komputerze, woli wydać sporą kasę na zbudowanie czegoś albo wykonanie prawdziwego wybuchu na planie. W "Incepcji" kontynuuje tą zasadę z doskonałym skutkiem. Komputery pracują jedynie w tych scenach w których jest to konieczne jak składającym się mieście czy też wizualizacji rozpadającego się miasta stworzonego przez Doma i Mal. Poza tym Nolan serwuje nam prawdziwe wybuchy (imponującą eksplozja szpitala w górach), masę intrygujących sztuczek optycznych, czy też przede wszystkim niezwykłą wizualizację walki w pozbawionym grawitacji korytarzu. Prawdziwa magia kina, dzięki której "Incepcja" zapada na długo w pamięć. [Pegaz]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Alicja w Krainie Czarów (Alice in Wonderland)
Harry Potter i Insygnia Śmierci: część I
(Harry Potter and the Deathly Hallows: Part I)
Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Tron: Dziedzictwo (Tron: Legacy)


Najlepsze kostiumy
Parnassus
(The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Kolejne zwycięstwo tradycyjnego podejścia do kreacji świata przedstawionego, które niezwykle raduje oko. Kostiumy w "Parnassusie" nie przykuwają od razu uwagi, ale gdy im się przyjrzeć bliżej, od razu widać, że stanowią dodatkowy środek do wyrażania osobowości poszczególnych postaci. Wystarczy przywołać gustowny, skrojony na manipulację garnitur Tony'ego z galerii handlowej, poparty dodatkowo intrygującą maską. Albo szyte na miarę stroje małego Percy'ego, nieład kostiumowy panujący u Antona czy też bardzo wyrazisty ubiór Pana Nicka. Wszystko w służbie filmu. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Alicja w Krainie Czarów (Alice in Wonderland)
Robin Hood
Sherlock Holmes
Tron: Dziedzictwo (Tron: Legacy)


Najlepsza
charakteryzacja
Alicja w Krainie Czarów
(Alice in Wonderland)
Charakteryzacja w "Alicji" nie ukazuje porażających realizmem zniszczeń na ciele Schwarzeneggera. Cóż, w zasadzie w ogóle nie jest realistyczna, gdyż fabuła filmu poprowadziła twórców w zupełnie inną stronę. Dlaczego więc jest najlepsza? Bo mimo groteskowości i przerysowania, wszystkie elementy na ciele danego aktora tworzą razem spójną całość. Niezwykłe połączenie kontrastowych kolorów i bujnych fryzur, w połączeniu z równie bajecznymi kostiumami i scenografią dało jakże fantastyczny efekt. [Gigacz]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Mr. Nobody
Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)
Pirania 3D (Piranha 3D)
Wilkołak (The Wolfman)
Wrota do piekieł (Drag Me to Hell)


Najlepsza scena
Incepcja - Arthur w hotelu z zaburzoną grawitacją
(Inception)
Absolutna epickość. Arthur walczy z grawitacją i nacierającym przeciwnikiem, podczas gdy korytarz, w którym dzieje się cała akcja, wiruje widzowi przed oczyma. Dla scen w hotelowym stanie nieważkości wybudowano specjalną konstrukcję, po której Joseph Gordon-Levitt musiał nauczyć się poruszać, by całość walki wyglądała tak, jakby on rzeczywiście miał przewagę pod względem sprawnościowym. Aktor nie korzystał z pomocy kaskadera, co przełożyło się na absolutną filmową magię sceny, która w zeszłym roku nie miała sobie równych. [Beowulf]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Autor Widmo (The Ghost Writer) - finał
Głód (Hunger) - rozmowa z księdzem
Kick-Ass - Big Daddy na krześle + Hit-Girl w akcji
Maczeta (Machete) - Maczeta zjeżdża na flakach
Toy Story 3 - zabawki w spalarni śmieci


Najlepszy trailer
Poważny człowiek
(A Serious Man)
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]
Zwiastun "Poważnego człowieka" jest po prostu znakomity - bo złośliwy, zabawny i intrygujący. Zmontowany tak, że dosłownie czuć frustracje i niemoc bohatera. Za nim jeszcze pojawi się pierwszy obraz słychać tylko rytmiczny dźwięk a tuż za nim spokojny męski głos, który grzecznie prosi o pomoc. Później widzimy jak ktoś uderza głową autora tej prośby o szkolną tablicę. Po czym ten ktoś troskliwie stwierdza, że WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE. Dalej jest równie tragikomicznie. Z następujących w coraz żywszym tempie fragmentów wyłania się chaotyczny obraz świata pełnego problemów. Pamiętając jednak o pierwszej scenie, która uporczywie powraca, przyprawiając o autentyczny ból głowy - trudno ten narastający zamęt brać na serio. Zwłaszcza wobec widocznej powagi i zagubienia jednego tylko człowieka. Czuć w tym ironię, groteskę i rozpacz. Nie zdradzając zbyt wiele z fabuły filmu, trailer igra z emocjami, zapowiada schizofreniczność filmowej rzeczywistości. Czy może być lepsza zachęta do obejrzenia filmu?! [Haneska]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Incepcja (Inception)
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]
Nostalgia anioła (The Lovely Bones)
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]
Samotny mężczyzna (A Single Man)
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]
The Social Network
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]
Wyspa tajemnic (Shutter Island)
[OBEJRZYJ ZWIASTUN]


Najlepsze wydanie DVD
Incepcja
Limitowana metalowa walizeczka (Blu-ray + DVD)
z książeczką, pocztówkami i bączkiem
(Inception)
Po raz pierwszy w historii Złotych Krabów do kategorii DVD włączyliśmy wydania Blu-ray i od razu nośnik ten zdominował nominacje. Bezapelacyjne zwycięstwo przypadło "Incepcji" w ekskluzywnym, limitowanym wydaniu w walizce. W skład zestawu wchodzą 2 płyty Blu-ray: film + płyta z dodatkami (z polskimi napisami), fotosy, instrukcja użytkowania prawdziwej walizki z filmu Nolana oraz jeden z najbardziej pożądanych gadżetów filmowych wszechczasów - ciężki, wykonany z metalu bączek do sprawdzania czy przypadkiem nie jesteśmy we śnie, który odpowiednio zakręcony potrafi kręcić się 93 sekundy (mój prywatny rekord wykręcony na szklanym stoliku ;). Rewelacyjny film wydany został w sposób w jaki na to zasługiwał i jakiego oczekiwali fani (ach, ten bączek!). [Dux]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Evangelion 1.11: (Nie) jesteś sam (Evangelion 1.11: You Are (Not) Alone)
Limitowany box kolekcjonerski (DVD lub Blu-ray)
z książeczkami, plakatami, pocztówkami i figurką
Obcy - antologia (Alien Anthology)
Limitowany box z wytłoczonym twarzołapem,
zawiera wszystkie filmy serii na nośnikach Blu-ray
Powrót do przyszłości - trylogia (Back to the Future trilogy)
Box ze wszystkimi częściami na nośnikach Blu-ray
Yasujiro Ozu - kolekcja
Box zawierający 6 filmów (DVD): Tokijska opowieść, Kwiat równonocy,
Dzień dobry, Jesienne popołudnie, Późna jesień oraz Dryfujące trzciny


Najlepszy plakat
Dla niej wszystko
(The Next Three Days)
Ułożenie z niewielkich i pozornie niezwiązanych ze sobą elementów jakiegoś większego obrazu nie jest niczym nowym, ale w znacznej ilości przypadków (tych wykonanych z odpowiednią pieczołowitością) sprawdza się bardzo dobrze. Tak też jest w tym przypadku - zdjęcia i notatki głównego bohatera, które stały się na długi czas centralnym punktem jego życia, układają się na kształt jego twarzy. Plakat intryguje i przykuwa uwagę już od pierwszego z nim kontaktu, czyli robi wszystko to, co dobry plakat powinien czynić. [Ciuniek]
POZOSTALI NOMINOWANI:
Alicja w Krainie Czarów (Alice in Wonderland)
Dubel (Double Take)
Każdy myśli swoje (Burrowing / Man tanker sitt)
Opętani (The Crazies)



Podsumowanie: tegoroczni zwycięzcy
Pod względem liczby nominacji i ilości zdobytych nagród


Incepcja (Inception)


Parnassus (The Imaginarium of Doctor Parnassus)

Autor Widmo (The Ghost Writer)

Kick-Ass

Alicja w Krainie Czarów (Alice in Wonderland)

Fantastyczny Pan Lis (Fantastic Mr. Fox)

Gdzie mieszkają dzikie stwory (Where the Wild Things Are)

Tron: Dziedzictwo (Tron: Legacy)

Poważny człowiek (A Serious Man)

Samotny mężczyzna (A Single Man)


POZOSTALI NAGRODZENI
(PO JEDNYM ZŁOTYM KRABIE)
Lourdes
Różyczka
The Walking Dead (sezon pierwszy)
Była sobie dziewczyna (An Education)
Nostalgia anioła (The Lovely Bones)
Maczeta (Machete)
Dla niej wszystko (The Next Three Days)

NAJWIĘKSZA ILOŚĆ NOMINACJI
(BEZ ZDOBYTYCH NAGRÓD)
The Social Network - 8 nominacji
Wyspa tajemnic (Shutter Island) - 5 nominacji
Moon - 4 nominacje
Bazyl. Człowiek z kulą w głowie (Mirmacs a tire-larigot) - 3 nominacje
Mr. Nobody - 3 nominacje
Sherlock Holmes - 3 nominacje


W głosowaniu wzięło udział 26 osób






ŚCIĄGNIJ TAPETĘ ZE ZŁOTYM KRABEM KMF


ZŁOTE KRABY I HEZEKARY
PLEBISCYTY KMF
STRONA GŁÓWNA

e-mailPlebiscyt przeprowadzili: KAROL, ARTEMIS & GIGACZ
Klub Miłośników Filmu, 5 marca 2011