Dlaczego "Pulp Fiction"? Wprawdzie Travolta i Thurman otrzymują w filmie za swe taneczne wygłupy trofeum (a raczej kradną je - o czym dowiadujemy się w dalszej części filmu :), ale ich wyczyny na parkiecie trudno nazwać widowiskowymi czy porywającymi. A jednak ta scena należy do grona najlepiej rozpoznawalnych w całym kinie lat 90-tych. Dlaczego? Otóż jest to jeden z nielicznych przypadków, kiedy fenomenalnie tańczący aktor decyduje się sparodiować swój zasadniczy ekranowy wizerunek. Tarantino daje Travolcie okazję wykpienia tego, co robił w "Gorącze sobotniej nocy" czy "Grease". W jakim innym filmie mamy "autoironiczny" taniec?

Jedną z najbardziej pamiętnych, a już na pewno najoryginalniejszą sceną tańca jest tragikomiczny danse macabre w krótkometrażowej animacji komputerowej pt. "Sztuka Spadania". Nikt bowiem nie przejdzie obojętnie obok tak niesłychanie pokręconego pomysłu, jak szalony taniec Generała do jego autorskiej choreografii tanga martwych ciał. Owa choreografia stanowi kulminacyjny punkt całego filmu, angażując wszystkich pojawiających się w nim bohaterów. Mamy zatem Sierżanta w roli trenera, "tańczących" szeregowców, rejestrującego ten taniec na kliszy aparatu lekarza polowego i samego Generała, inicjatora tej szalonej rozrywki i reżysera makabrycznego klipu. Galeria martwych szeregowców, których ciała układają się w dziwaczne pozy stanowi wyjście dla warsztatu montażowego Generała, a w nas pozostawia dziwne uczucie zażenowania, współczucia i komizmu sytuacji.

Niecodzienna scena tańca w "Beetlejuice" to pomysł pary głównych bohaterów na wygnanie z własnego domu nieproszonych mieszkańców. Z założenia miał to być taniec straszny, a jak wyszło naprawdę - to wiedzą Ci, którzy mają w pamięci to znakomite dzieło Tima Burtona. Zaczyna się niepozornie, bo od kolacji dwóch rodzin przy stole, gdy nagle jedna z bohaterek filmu - Delia (Catherine O'Hara) - zaczyna śpiewać nie swoim głosem. Wkrótce wszyscy przy stole mimo własnej woli wciągani są w nieco zwariowany, dziwaczny taniec w rytm kapitalnej piosenki Day-O "The Banana Boat Song". Scena dość niezwykła i nawet trochę na swój sposób magiczna, zrobiona z pomysłem i z ciekawą choreografią, dodatkowo okraszona specyficznym humorem - takim, w jaki obfituje cały "Sok z Żuka". Ale przede wszystkim jest to scena wielce oryginalna, bo podobnej nie zobaczycie w żadnym innym filmie - styl Tima Burtona jest niepodrabialny.