Fabularne wywrotki były już wszak obecne choćby u Hitchocka w "Psychozie", a niespodziewany finał na przykład u Romero, w "Nocy żywych trupów". Niewiele się mówi za to o filmie "Czysta formalność" (1994) Giuseppe Tornatore (z Romanem Polańskim i Gerardem Depardieu w rolach głównych), który śmiało można uznać za genialny przedsmak takich dzieł jak "Szósty zmysł" czy "Inni". Jak na dłoni widać, że zaskakujące zakończenia stały się naprawdę modne i często stosowane (wręcz powielane: "Otwórz oczy" - "Vanilla sky") w ostatnich 10. latach (choćby seria "Krzyk" 1996-1997-2000). Niezwykła popularność myśli: "zróbmy totalnie zaskakujący finał" i jej swoisty renesans nastał wraz z rokiem 1995 wraz z dwoma filmami z udziałem Kevina Spacey: "Podejrzani" Bryana Singera i "Se7en" Davida Finchera. I choć niekwestionowanym królem 'niesamowitych zwrotów akcji' jest David Fincher - bo aż dwa jego dzieła znalazły się na podium w naszym plebiscycie (a trzeci: "Gra" 1997 - poza), to najwięcej tego typu 'fabularnych zmyłek' ma na koncie inny reżyser. Najbardziej kojarzonym z tego typu zakończeniami pozostaje bowiem M. Night Shyamalan, którego aż cztery filmy wbiły nas w fotel, wywracając w ostatnich minutach zaskakującego fikołka. Jak widać, na podium trafił tylko "Szósty zmysł" (1999), który dla wielu pozostaje największą filmową zmyłką wszechczasów. Nie załapał się "Niezniszczalny" (2000), "Znaki" (2002) i "Osada" (2004) - które to filmy z tytułu na tytuł cechowały się niestety coraz mniejszą siłą rażenia zaskoczeniem. Widzowie po prostu przywykli do tego, że twórcy 'oszukują' i zmylają ich na dziesiątki sposobów i coraz trudniej sprawić, żebyśmy w finale filmu podskoczyli w fotelu, zaskoczeni i zdezorientowani czymś zupełnie nieoczekiwanym i nowatorskim.

Na koniec warto wspomnieć, że wszystkie trzy filmy, które trafiły na podium w Plebiscycie KMF, znajdują się na liście najlepszych filmów wszechczasów wg IMDb. "Siedem" 44. miejsce, "Fight Club" miejsce 35., a "Szósty zmysł" - 116.

UWAGA! BIORĄC POD UWAGĘ CHARAKTER NINIEJSZEJ KATEGORII, POSTANOWILIŚMY OPISAĆ TYLKO TRZY PIERWSZE MIEJSCA - OPISY ZAWIERAJĄ SPOJLERY! PRZY RESZCIE TYTUŁÓW NIE ZDRADZAMY O JAKIE ZASKOCZENIE CHODZI, WIĘC MOŻNA SPOKOJNIE PRZEGLĄDAĆ WYNIKI :)

To przysłowiowy emocjonalny kop! Cały film trzyma w niezwykłym napięciu, ale to co dzieje się od momentu wkroczenia Johna Doe na posterunek, przykuwa do ekranu do ostatnich minut filmu i nie pozwala nawet na sekundę spadku napięcia. Zawartość pudełka przywiezionego przez kuriera na środek odludzia do dziś przeraża, zaskakuje, intryguje i sprawia, że finał "Se7en" ogląda się jak na szpilkach, z otwartymi z wrażenia ustami. Szkoda, że tak precyzyjnie zbudowane napięcie, zostało przykładowo na Polsacie przerwane blokiem reklamowym w kulminacyjnym momencie. To tak, jakby podczas upojnego sexu, ktoś zapalił światło ;).

Drugi na podium film Finchera, którego odlotowe, anarchistyczne w wydźwięku dzieło, powstało w tym samym roku co opisany niżej "Szósty zmysł". Aż trudno uwierzyć, że w tym samym czasie powstały dwa filmy, w których widz jest na końcu emocjonalnie wręcz poturbowany i zdezorientowany, zaskoczony tym, że to co widział na ekranie przez 1,5 godziny okazało się być czymś zupełnie innym. Gdy wraz z Edwardem Nortonem odkrywamy, że on to Tyler Durden... szczęka opada na podłogę. Wtedy też scena, w której Jack okłada się pięściami w gabinecie szefa - nabiera zupełnie innych kolorów, podobnie jak wszystko co do tej pory widzieliśmy. I tak samo jak w przypadku "Szóstego zmysłu", widzowie nie mogli się oprzeć pokusie pójścia do kina raz jeszcze, żeby zobaczyć, jak inteligentnie zostali przez Finchera nabrani ;).

To bez wątpienia jeden z tych filmów, na które każdy chodził do kina dwa razy. Drugi raz po to, żeby sprawdzić, czy naprawdę się nikt do Bruce'a Willisa nie odzywał ;). I faktycznie, twórcy w żadnym momencie nie popełnili błędu, choć polskie tłumaczenie mogło wprowadzić widza w błąd, bowiem w scenie, w której matka Cole'a woła go na naleśniki używając słowa YOU (ang. Ty lub Wy - zależnie od kontekstu zdania), na kopiach kinowych w Polsce przetłumaczone to zostało na WY ("Macie pół godziny"), a że w pokoju był tylko Bruce Willis i Haley Joel Osment, można było odnieść wrażenie, że Shyamalan popełnił błąd ;). Oczywiście żadnego błędu nie było, a końcówkę "Szóstego zmysłu", w której Bruce Willis odkrywa na swoich plecach zaschniętą krwawą plamę... przeżywamy wraz z nim, będąc tak samo jak on zaszokowany, zaskoczony, zrozpaczony, wreszcie pogodzony ze stanem rzeczy.