Klub Miłośników Filmu | 20 KLASYCZNYCH AMERYKAŃSKICH KOMEDII Z LAT 1980-1989

Ta niezbyt wysublimowana komedia stała się początkiem prawdziwego fenomenu. Właściwie można powiedzieć, iż stworzyła cały podgatunek filmowy. Ale po kolei.

Nowo wybrana pani burmistrz zmienia zasady naboru do Akademii Policyjnej. Teraz każdy ma możliwość zostania stróżem porządku. Mnóstwo osób korzysta zatem z nadarzającej się okazji. Znajdziemy wśród nich: kwiaciarza (Bubba Smith), któremu zbrzydło robienie bukietów; wielbiciela wszelkiej maści broni (David Graf); córkę milionera (Kim Cattrall), pragnącą poznać "zwykłych ludzi"; kobieciarza (Andrew Rubin); Murzyna potrafiącego naśladować każdy odgłos (Michael Winslow); mężczyznę siłą zmuszonego do wstąpienia do Akademii (Steve Guttenberg) i wielu innych. Władze instytucji nie są zachwycone pomysłem przewodniczącej ratusza. Nie mogą wprawdzie wyrzucić ochotników, ale nic nie stoi na przeszkodzie by nieco "zachęcić" kandydatów do odejścia. Pieczę nad tym zadaniem przejmuje porucznik Thaddeus Harris (G. W. Bailey). Scenariusz napisali Neil Israel ("Bachelor Party", "Look Who's Talking"), Hugh Wilson ("The First Wives Club") oraz Pat Proft (stały współpracownik tria ZAZ). Stworzyli oni zwariowaną gromadę bohaterów i postawili ich przed koniecznością przejścia wyczerpującego treningu policyjnego. Pozwoliło to na doprawienie historii ogromną liczbą zabawnych dialogów oraz sytuacji. Dodajmy do tego całkiem niezłe aktorstwo (naturalnie biorąc poprawkę na gatunek oraz konwencję), świetny, wpadający w ucho motyw przewodni skomponowany przez Roberta Folka i otrzymamy produkt będący w stanie zapewnić półtorej godziny solidnej rozrywki. Od razu należy jednak zaznaczyć, iż humor prezentowany w filmie nie jest wysokich lotów. Mimo to twórcy nie przekroczyli granicy dobrego smaku, a kilka motywów na stałe weszło do historii komedii (jak na przykład słynny gag z barem "Błękitna Ostryga").

Widzowie dopisali i w kieszeniach producentów znalazło się ponad osiemdziesiąt milionów dolarów. Szybko zapadła więc decyzja o nakręceniu kontynuacji. Ponieważ i ona spodobała się publiczności, stworzono kolejne. W sumie powstało siedem filmów (z których pierwsze cztery trzymają niezły poziom, natomiast siódma to kompletnie nieporozumienie), serial animowany (liczy 64 epizody, aktorzy nie podkładali głosów) oraz komediowy serial aktorski (doczekał się jednego sezonu). W tej ostatniej produkcji gościnnie pojawiali się bohaterowie oryginalnej serii, natomiast postać Larvella Jonesa (Michael Winslow) widz dostrzeże w każdej produkcji spod znaku "Police Academy". Wielu odtwórców głównych ról kojarzonych jest wyłącznie z opisywanym cyklem. Najlepszym przykładem został Steve Guttenberg, który chyba do końca życia nie pozbędzie się etykietki Mahoneya (mimo, iż zagrał w kilku innych znanych produkcjach jak na przykład "Cocoon" czy "Short circuit").

Wspominałem wcześniej, iż "Police Academy" zapoczątkowała podgatunek. Uraczono zatem widzów wszelkiego rodzaju "Akademiami" - "Combat Academy", "South Beach Academy". Poziom większości z tych filmów pozostawia wiele do życzenia - ich twórcy chcieli bowiem, żerując na sukcesie oryginalnej "Police Academy", napełnić sobie kieszenie "sprzedając" wątpliwej jakości produkty.

Seria ta cieszyła się ogromną popularnością również w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych i została przebojem wypożyczalni kaset wideo. Z całą pewnością można stwierdzić, iż wychowało się na cyklu co najmniej jedno pokolenie. Dziś żarty nikogo już nie zaszokują, ale wciąż bawią i zapewniają całkiem niezłą rozrywkę. Polecam przypomnieć sobie dawne czasy lub (jeśli ktoś nie widział jeszcze żadnego z filmów wchodzących w skład cyklu) zapoznać się z serią o przygodach absolwentów tej szacownej instytucji - Akademii Policyjnej.