Świat ogarnęła epidemia wirusa. Prawie 5 miliardów ludzi zmarło, a ci, którzy przeżyli muszą co 8 godzin przyjmować lek wynaleziony przez dr Reynna o nazwie Absolon. Jednak lek nie jest dla wszystkich. Mogą go zażywać tylko ludzie, którzy mają prace i którzy zarabiają. Ceną nie są pieniądze, lecz czas. Każdy ma wyznaczony czas na dane czynności i nie może go marnować bez potrzeby, gdyż musi wystarczyć na codzienną dawkę Absolonu. Ci, którzy są chorzy, a nie stać ich na lek - koczują, a właściwie czekają na śmierć poza granicami miasta. Podczas pracy nad czymś tajemniczym, dr Reynna zostaje zamordowany, a śledztwo w sprawie morderstwa prowadzi Norman Scott - detektyw miejscowej policji wraz ze swoją partnerką. Dostaje również wsparcie rządu.

W trakcie prowadzenia śledztwa dotarł do ucznia profesora, lecz zanim się cokolwiek dowiedział - ten został zabity. Z biegiem czasu i wydarzeń Scott orientuje się, że sam stał się celem, i to celem agentów rządowych, gdyż jak się okazuje ma w swojej krwi nowy lek, nad którym pracował zamordowany naukowiec. Sprawa komplikuje się, gdy wychodzi na jaw, że ów lek w celach bezpieczeństwa składał się z dwóch surowic, które należy przyjąć w odpowiednim czasie aby przeżyć. Teraz detektyw musi - z pomocą pewnej pani doktor - dotrzeć do drugiej części leku, podczas gdy jest cały czas namierzany i ścigany przez rząd. Oczywiście później fabuła jeszcze trochę się zakręca, by koniec końców wszystko skończyło się szczęśliwie.

Absolon to jeszcze jeden niskobudżetowy film z cyklu "kiedyś w niedalekiej przyszłości". Nie jest to żadna rewelacja ani wysokich lotów, dający do myślenia scenariusz. Nie jest to również bzdura ani nie nadający się do obejrzenia film. Po pierwsze - nie nudzi i z zaciekawieniem, chociażby lekkim, śledzimy losy i poczynania bohaterów. Po drugie - cały czas coś się dzieje, nie ma przestojów akcji i nie potrzebnych przegadanych scen. Co prawda jest malutki romansik i scena poświęcona jemu, lecz nieszkodliwa, ot taki mały przerywnik na poprawienie się w fotelu.

Główna rolę w filmie gra Christopher Lambert. Nie potrafię tego aktora ocenić obiektywnie gdyż jest jednym z moich ulubionych aktorów i mam do niego słabość, więc jakby nie zagrał i w czym by nie zagrał - dla mnie zawsze będzie świetny. Głównym i potężnym przeciwnikiem jest Ron Perlman, aktor, który jak trzeba to potrafi być brzydki jak noc, a jak nie trzeba - wygląda całkiem do rzeczy :) Narzędziem od czarnej roboty jest Lou Diamond Philips, bardzo nielubiany przeze mnie aktor, więc jego czarny charakter był jeszcze potęgowany przez subiektywne odczucia. Prawdopodobnie znajdzie się wiele osób krytykujących i bardzo nisko oceniających ten film, ale ponieważ to moja recenzja - film dostaje 5/10.