Znacie ten dowcip? - Co to jest 500 prawników na dnie morza? - Dobry początek. Dałoby się go bez większych problemów przekuć w sposób adekwatny do filmu "Batman w cieniu Czerwonego Kaptura", który zaczyna się od... śmierci Robina, czyli postaci nie darzonej przez wiele osób (w tym także przez niżej podpisanego) zbytnią sympatią. I chociaż film zaczyna się całkiem nieźle, a kilka scen może się podobać, to jednak w ogólnym rozrachunku pojawia się sporo znaczących niedociągnięć i zgrzytów, ale po kolei... Od śmierci Jasona Todda, który był drugim pomocnikiem Człowieka Nietoperza noszącym żółtą pelerynę, minęło pięć lat. Odpowiedzialny za śmierć chłopaka Joker gnije w Arkham, pierwszy Robin od dawna samodzielnie patroluje ulice w stroju Nightwinga, a światek przestępczy Gotham City rośnie w siłę po zjednoczeniu przez Black Mask. W tym czasie w miescie pojawia się nowy gracz - Red Hood, który robi wszystko, aby przejąć kontrolę nad kartelami narkotykowymi, nie szczędząc przy tym gangsterom ołowiu.

Ten wydany prosto na DVD film animowany stara się zawrzeć w sobie dwie wizje. Z jednej strony chce być swego rodzaju duchowym następcą kultowego serialu Bruce'a Timma z lat 90., a z drugiej czuć w nim wyraźne inspiracje "Mrocznym Rycerzem" Christophera Nolana. Niestety, konwencja nie bardzo wie w którą stronę chce pójść, więc całość rozłazi się w szwach. W jednej scenie widzimy Jokera okładającego jedną z postaci łomem, za chwilę jednak Nightwing (zaskakująco irytujący w tej roli Neil Patrick Harris) podsumowuje jakąś sytuację dowcipnym cool komentarzem, od którego mogą zacząć boleć zęby. Dalej: w jednej chwili Joker w scenie "zupełnie na poważnie" odstawia występ, od którego może ścierpnąć skóra, a w innej Batman walczy z grupą cyber-ninja-wojowników strzelających kolorowymi laserami. Coś tu po prostu nie gra. Nie wiem do kogo twórcy adresowali swój film, bo widzów starszych mogą zirytować elementy infantylne, przerysowane i 'komiksowe' (w złym tego słowa znaczeniu), a brutalność i okrucieństwo niektórych scen jest nieodpowiednia dla widzów młodszych. Nie chciałbym jednak zabrzmieć jak nadwrażliwy dewot. Jest pewna różnica między pokazaniem istotnej dla opowiadanej historii śmierci jakiejś postaci w sposób nie pozostawiający wątpliwości, ale jednocześnie subtelny, a chlapaniem juchą po ścianach tylko w celu pokazania czerwieni. Mimo, że w USA "Batman..." otrzymał rating PG-13 zastanowiłbym się, czy pokazać go przysłowiowemu siostrzeńcowi i po namyśle pewnie bym tego nie zrobił.

Nie za bardzo gra też scenariusz. Jak na film trwający jedynie 75 minut, w najnowszym "Batmanie" jest zaskakująco dużo scen akcji, przy niewystarczającej ilości fabuły. Dający ogromne pole do popisu wątek śmierci jednej z najbliższych osób Bruce'a Wayne'a wydaje się być potraktowany po macoszemu. I gdy już zostaje poruszony głębiej pod koniec filmu, czego efektem jest jedna z lepszych scen, widz może poczuć się oszukany, że jedyną ambicją twórców było upchnięcie maksymalnej ilości lania po mordach w tak krótkim czasie ekranowym. Słabość scenariusza czuć też w pisanych od linijki dialogach, które wzlatują ponad podręcznikową przeciętność w dosłownie dwóch, trzech fragmentach. Tyczy się to nawet Jokera, postaci, która przyzwyczaiła nas do tego, że staje się najjaśniejszym elementem filmu - bez znaczenia, przez kogo jest grana. John DiMaggio (znany z "Futuramy") wychodzi z zadania całkiem nieźle, a jego interpretacja zawieszona jest gdzieś pomiędzy Markiem Hammilem, po którym odziedziczył śmiech i zamiłowanie do uszczypliwych komentarzy, a nie bojącym się śmierci bohaterem Heatha Ledgera. Oczywiście określenie "całkiem nieźle" nie zmienia faktu, że aktor obu tym panom może co najwyżej czyścić buty. Szkoda tylko, że w komentarzach brak jest pazura, a sporo dowcipów to nieśmieszne suchary. W podsumowaniu mógłbym napisać, że animowany Batman musi jeszcze poczekać na dojrzały i dobry film o sobie, ale tego nie zrobię. Taki film już powstał i to ładnych parę lat temu, a zwie się "Mask of the Phantasm", lub w języku ojczystym - "Maska Batmana". "W cieniu Czerwonego Kaptura" można sobie odpuścić bez większych wyrzutów sumienia.

Ocena: 4/10