J   U   S   T        R   E   M   E   M   B   E   R        W   H   O        Y   O   U        A   R   E

Gdy do kin wszedł "Cube" Vincenza Natali, został niemalże natychmiast zauważony zarówno przez widzów jak i przez krytykę. I pomimo, iż film znalazł również niewielkie grono przeciwników to nikt nie przeszedł obok niego obojętnie. Reżyser zaintrygował nową jakością horroru - science-fiction, pokazał nowe oblicze i nową formę strachu. Przyznam, że ja też dałem się na to nabrać. A więc mamy bardzo dobry debiut, wybijający się wysoko w swoim gatunku. I co będzie dalej? Z niecierpliwością oczekiwałem na jakieś kolejne dokonania reżysera, żeby zobaczyć czy "Cube" nie był aby przypadkowym, jednorazowym przebłyskiem. Chciałem potwierdzenia, że ten człowiek ma swoją własną wizję i będzie ją konsekwentnie realizował. I oto w moje ręce wpadł "Cypher". Początkowo czułem się zdezorientowany. Przedstawiono mi świat niemalże "sterylny". Trochę orwellowski, ale nie aż tak złowrogi. "Sterylny" głównie formą - architektura - oszczędna, wręcz uboga w stylu, dyskretne idealnie przystrzyżone trawniki, czyściutkie ulice. Życie jednostek również wydało się być "sterylne" - wiedzą tyle, ile powinny wiedzieć by wykonywać swoją pracę i nic ponadto, niczym trybiki wielkiego mechanizmu, o istnieniu którego nie mają lub nie chcą mieć pojęcia. Jednak zdają się nie mieć nic przeciwko takiemu stanowi rzeczy, w zamian za co prowadzą dostanie, spokojne i bezpieczne życie w domku gdzieś na przedmieściach. Ot, takie futurystyczne świadome zniewolenie. Tym światem rządzą właściciele potężnych korporacji, którzy znajdują się gdzieś wysoko na szczycie drabiny - chyba nawet dokładnie nikt nie wie gdzie i kim oni są. Ten świat wciągnął mnie i zaciekawił. Od pierwszej minuty filmu oglądałem go z zainteresowaniem czekając, w jakim kierunku potoczy się fabuła - czy będzie to kolejny horror w który bez żadnej konkretnej przyczyny zostaną wplątani niewinni ludzie. Początkowo wiele na to wskazywało. Bohater filmu, Morgan Sullivan, zostaje zatrudniony w jednej z takich korporacji i ma zajmować się szpiegostwem przemysłowym. Na jednym z wyjazdów służbowych poznaje tajemniczą kobietę. Jak się później okazuje, spotkanie to nie było przypadkowe. Kobieta ta zdaje się podążać jego śladem, by w pewnym momencie wyjawić mu prawdę na temat zasad działania firmy dla której pracuje i celu, w jakim został zwerbowany. Przed Morganem odkrywa się prawdziwe oblicze zwalczających się wzajemnie korporacji - nowy, niebezpieczny świat, którego nie rozumie i w którym powoli zaczyna się gubić. Zdany tylko na siebie i będący jedyną osobą której może ufać (czy aby na pewno?) Morgan stara się przetrwać i odnaleźć swoje miejsce w tym świecie. Cóż mogę powiedzieć. Ten człowiek ma wizję. Swym kolejnym (nie wiem czy drugim) filmem Natali przekonał mnie do siebie. Odnoszę wrażenie, że bawi się gatunkiem science-fiction. Najpierw osadza w nim "Cube" - mroczny, dający poczucie beznadziejności horror, by następnie zaserwować nam przygodę sensacyjno-szpiegowską a'la "Total Recall" z odrobiną Jamesa Bonda. Scenariusz może nie jest nowatorski, ale w świetny sposób na starych pomysłach przedstawia nową, bardzo ciekawą historię. Efekty specjalne, montaż, zdjęcia - ogólnie cała strona techniczna jest bardzo dobra i co ważne, nie nachalna - nie ma tam spektakularnych efektów rodem z "Matrixa", wszystko jest wyważone i w odpowiednich proporcjach. Na duże brawa zasługuje Jeremy Northam i wykreowana przez niego postać, która wraz z upływem akcji zmienia się z szarego, niepozornego obywatela w... ale o tym sza. W tle zaś sączy się klimatyczna muzyczka idealnie uzupełniając obraz. "Cyphera" ogląda się bardzo lekko i przyjemnie. Widać, że tematy science-fiction nie sprawiają reżyserowi żadnych problemów, porusza się w nich bardzo pewnie i bez większych trudności. Oby tak dalej czego życzę zarówno Natali'emu, jak i nam - widzom.

Rok produkcji: 2002, USA Czas trwania: 95 min. Reżyseria: Vincenzo Natali Scenariusz: Brian King Muzyka: Michael Andrews Zdjęcia: Derek Rogers Wystąpili: Jeremy Northam (jako Morgan Sulivan) Lucy Liu (jako Rita) Nigel Bennett (jako Finster) Timothy Webber (jako Callaway) David Hawlett (jako Dunn) Kari Matchett (jako Diane) Kristina Nicoll (jako Amy)

Autor recenzji: Dominik Kowalski - DOBERMANN