|
||||
Któż nie oglądał tego filmu ? Był to jeden z tych filmów, których po prostu nie można było przestać oglądać. Moja siostra posiadała to na vhs, niemiecka wersja językowa, do tego przesunięty dźwięk, a i tak oglądała ten film co najmniej raz dziennie. Frances Houseman (Jennifer Grey), zwana przez wszystkich Baby, przyjeżdża wraz z rodzicami i siostrą do letniego kurortu Kellermanów. Jest rok 1963, prezydent Kennedy jeszcze żyje, Beatlesi są nieznani. Baby jest niedoświadczoną, młodą dziewczyną, której idolem jest jej ojciec, a ona sama marzy o wstąpieniu do "Korpusu pokoju". Nudząc się i snując po ośrodku, Baby trafia w miejsce, gdzie ludzie tańczą zakazane tańce. Także tam poznaje Johnnego Castle (Patrick Swayze) - młodego i przystojnego instruktora tańca. W wyniku zbiegów okoliczności, Baby zmuszona zostaje do podjęcia nauki tańca, ma zastąpić aktualną partnerkę Johnnego - Penny (Cynthia Rhodes). Zaczyna się długi (i bardzo zabawny) okres przygotowań Baby, która, co oczywiste, zakochuje się w Johnnym... 
 
Tak pokrótce przedstawia się treść tego filmu, który był obiektem westchnień wielu młodych dziewcząt, film, który zrobił z Patricka gwiazdę (która niestety nie poświeciła za mocno...). Także Jennifer Grey nie zrobiła oszałamiającej kariery, choć w czasie, gdy film ten królował na ekranach, byli idolami tysięcy... Co sprawia że ten film jest tak niesamowity ? Głównie składa się na to klimat, świetna muzyka, główne postacie, oraz sama historia, która jest mieszaniną romansu i dramatu, przygoda, którą wielu chciałoby przeżyć. Film jest lekki, zabawny. Oczywiście fenomenalna jest końcówka, która za każdym razem wywołuje u mnie dreszcze. Warto też wspomnieć, że piosenka, przy której Johnny i Baby wykonują swój ostatni taniec, "The Time of My Life" zdobyła Oscara. 
 
Dirty Dancing (który jest wprost niesamowicie przetłumaczony przez genialnych polskich tłumaczy ;) jest filmem, który można oglądać i oglądać. Choć film ma już swoje lata, nadal cieszy i będzie cieszył kolejne pokolenia, a dla tych osób, które obcowały z nim w dzieciństwie, na zawsze pozostanie w głowach i sercach. Świetnie kreacje Patricka Swayze i Jennifer Grey, świetna muzyka, bardzo dobra choreografia, to elementy, które sprawiają, że film jest wyjątkowy i ma w sobie to coś, co nie pozwala oderwać się od niego, choćby to był dziesiąty, pięćdziesiąty czy setny raz. Z obawą czytam informacje, o planowanej kontynuacji... Mam nadzieję, że dadzą sobie spokój. 
Ocena: Jestem na Tak (jak zwykle :) - 9/10
|
