Karen (Sarah Michelle Gellar) mieszka wraz z chłopakiem (Jason Behr) w Japonii, gdzie w ramach wymiany studenckiej studiuje pomoc społeczną. Pewnego dnia musi zastąpić koleżankę, która z niewiadomych przyczyn nie pojawiła się w pracy. Karen trafia do domu, w którym mieszka staruszka - amerykanka Emma (Grace Zabriskie). Kobieta jest w stanie katatonii, a w domu panuje straszny bałagan. Karen sprzątając trafia na strych, gdzie spotyka ją coś, co na zawsze odmieni jej życie.

Oglądając "nową" "Klątwę" odnosi się wrażenie, że scenariusz spłonął, a film został nakręcony w oparciu o uratowane szczątki. Występuje w nim bardzo dużo niejasności, nieścisłości, pojawiają się sceny, które w zasadzie nie mają żadnego związku z fabułą, postacie znikają i pojawiają się nie wiadomo po co. Słowem, na ekranie panuje straszny bałagan i trudno się w nim połapać. W wersji oryginalnej reżyser przedstawił całą historię nielinearnie, "skacząc" po postaciach mających styczność z klątwą, poruszając się przy tym nieraz w przód, nieraz w tył. Zabieg ten początkowo powodował zamęt, ale przy odrobinie uwagi można było to ogarnąć (przypomnę, że podobne rozwiązania były stosowane w "Pulp Fiction", "Memento", czy "21 gramów"). Remake wygląda tak, jakby ten sam scenariusz przerabiał zupełnie inny reżyser. Trudno uwierzyć że Shimizu się pod tym podpisał. Można jedynie snuć domysły, iż duży wkład w finalną wersję filmu miały osoby trzecie (czyżby Sam Raimi...?).
Jeśli chodzi o kwestię straszenia, to nowa wersja spisuje się nieźle. Co prawda przez ekstremalne upakowanie całej historii (z czterech filmów do jednego) ucierpiało trochę napięcie (żeby nie powiedzieć, że w ogóle się ulotniło...), ale całość nieźle straszy odruchami. Cisza, cisza, cisza... i nagle bum! Jest to metoda bardzo skuteczna, ale jednocześnie dość męcząca (przynajmniej dla mnie) i nie da się ukryć, strasznie wyświechtana, bo stosowana w przytłaczającej większości amerykańskich produkcji z gatunku horroru i grozy. Osoby nie przepadające za japońskim straszeniem (narastanie napięcia w nieskończoność, czasami pozbawione kulminacji) z pewnością będą usatysfakcjonowane, pozostałym polecam oryginalną serię.