"O dziewczynie, która spadła z nieba..."
To nieprawdopodobne, że Hayao Miyazaki, mimo podejmowania w swoich kolejnych filmach różnych
tematów i opowiadaniu całkiem odmiennych historii, potrafi każdej nadać specyficzny, niezwykły
klimat. I tak na przykład w
"Porco Rosso"
przenosi nas w świat podniebnych pojedynków,
przepełnionych gwarem nadmorskich portów i zadymionych kafejek, w
"Księżniczce Mononoke"
natomiast
w lasy pełne tajemniczych stworzeń i potężne osady zapracowanych ludzi, a w
"Kiki's Delivery Service"
prosto do małego i przyjaznego, ale niezbyt spokojnego miasteczka. Tym razem ten wspaniały
twórca postanowił opowiedzieć o niezwykłej przygodzie dwójki dzieci poszukujących tajemniczego
zamku.
Pazu, osierocony chłopak z małego górniczego miasteczka, pewnej nocy zauważa obiekt spadający z
wolną prędkością w kierunku ziemi. Z niemałym zaskoczeniem stwierdza, że to śpiąca dziewczyna, na
której szyi wisi świecący się dziwnym, jasnozielonym światłem kamień. Bohater bez chwili wahania
zabiera dziewczynę do domu. Sheeta (bo tak się ona nazywa) opowiada mu, że została porwana przez
tajemniczego mężczyznę. Podczas lotu sterowiec, którym lecieli, został zaatakowany przez Piratów.
Uciekając przez okno statku, osunęła się i zaczęła spadać. Po takim wyjaśnieniu Pazu opowiada nowej
przyjaciółce o swoim największym marzeniu - aby kiedyś odnaleźć Laputę, o której słyszał z
opowieści ojca. Jest to (opisana nawet w "Podróżach Guliwera" Swifta) mistyczna wyspa-zamek,
unosząca się gdzieś pośród chmur, pełna tajemnic i skarbów. Tymczasem do miasteczka przybywa banda
piratów - Klan Dory, czyli mamuśka (herszt bandy) i jej kilku synów, którym bardzo zależy na
odnalezieniu Sheety (a szczególnie jej magicznego kamienia - Levistone). Bohaterowie szybko
decydują się uciekać, tym samym rozpoczynając wielką i bardzo niebezpieczną przygodę. Nie wiedzą
jeszcze, że będą musieli się zmierzyć z przeciwnikiem znacznie bardziej groźnym, niż grupa Piratów,
szukającym Laputy, zachłannym Muską.
Podobnie jak w "Kiki's Delivery Service" czy
"Spirited Away"
głównymi bohaterami opowieści Miyazaki
uczynił dwójkę dzieci i tak samo pozbawionych rodziców. Szczęśliwie, Pazu i Sheeta mogą liczyć na
przyjaciół, którzy zawsze staną w ich obronie (bardzo sympatyczna scena "pojedynku"), a na dodatek
okazuje się też, że "ci źli" nie są znowu tacy straszni i podli, a nawet potrafią być bardzo
sympatyczni, jeśli się ich lepiej pozna. Zresztą galeria postaci występujących w tym filmie jest
bardzo zróżnicowana, pełna różnych typów osobowości, niejednoznacznych, ale wyraźnie nakreślonych.
"Laputa: Casle in the sky" (albo "Tenku no shiro Rapyuta") to przede wszystkim film pełen humoru,
zabawnych sytuacji, ogromnie ciepły, pogodny i optymistyczny. Nie ma w nim niepotrzebnych dłużyzn,
każda scena jest interesująca, przyciąga uwagę, daje do myślenia. Ci, którzy wolą raczej akcję i
napięcie także nie będą zawiedzeni, bowiem w filmie jest kilka scen naprawdę świetnych;
dynamicznych i efektownych, z których zdecydowanie najlepszą jest ucieczka Pazu i Sheety niewielką
lokomotywą, kiedy deski z torów pękają pod wpływem nieproporcjonalnego pojazdu goniącego ich Klanu
Dory.
Wspaniale prezentuje się świat stworzony przez Miyazaki'ego, często porównywany z książkami
Verne'a. Łączy on bowiem epoki - czasy staromodnych pociągów "na węgiel" i automobilów z erą
rozwoju technologii, sterowców, samolotów, czy też latających maszyn przypominających ogromne
owady. Gdy myślę z jaką dokładnością i dbałością o szczegóły powstawał obraz tego magicznego
miejsca, nie mogę wyjść z podziwu dla pracy studia Ghibli, ale przede wszystkim dla samego Hayao
Miyazaki'ego. Jego zaangażowanie w jak najdrobniejsze i pozornie najmniej istotne detale w
rzeczywistości dodaje filmowi uroku. Reżyser wie, że świat nie jest czarno-biały, ale składa się z
różnych elementów, gestów, ulotnych chwil, jakichś pojedynczych słów i przelewa to na swoją
twórczość. Jeśli chce nam opowiedzieć o bohaterze, nie musi uwzględniać jego cech w dialogu -
wystarczy, że pokaże, jak taki Pazu wdrapuje się na dach, wypuszcza gołębie z klatki i zaczyna
sobie grać melodię na trąbce, tak na dzień dobry, w stronę położonego nieopodal miasteczka. Scena,
wydawało by się, nic nie znacząca, ale w rzeczywistości przecież tak dużo mówiąca! Czyżby na tym
polegała magia filmów Miyazaki'ego? Na tworzeniu świata z detali, z niepozornych sytuacji i
dialogów? Być może, ale to tylko moje osobiste odczucie.
"Laputa: Castle in the sky" to kolejna wspaniała opowieść anime, która zachwyciła mnie swoim
klimatem, fabułą i szczegółowością. To historia pełna uroku, która pozwala na chwilę oderwać się od
rzeczywistości i zanurzyć w magicznym świecie latających pojazdów, przedziwnych zwierząt i miejsc.
Jest to film bardzo uniwersalny, nie skierowany do konkretnego grona odbiorców, przez co można go
oglądać z rodziną. Bo w gruncie rzeczy "Laputa" to film bardzo podobny do wczesnych produkcji
Disney'a, ale o wiele od nich lepszy. Polecam bez cienia wątpliwości - lektura obowiązkowa dla
każdego miłośnika anime i dobry początek dla nie obeznanych w temacie.
|
 |
LAPUTA: CASTLE IN THE SKY
Tytuł oryginalny: Tenku No Shiro Rapyuta
Rok produkcji: 1986, Japonia
Czas trwania: 124 min.
Reżyseria: Hayao Miyazaki
Scenariusz i manga: Hayao Miyazaki
Produkcja: Yasuyoshi Tokuma
Muzyka: Joe Hisaishi
Głosy podkładali:
Mayumi Tanaka (Pazu),
Keiko Yokozawa (Sheeta),
Katoe Hatsui (Dola),
Monori Terada (Muska),
Fujio Tokita (Pomme),
Ichiro Nagai (Shogun Mouro)
Przeczytaj recenzję soundtracku -
KLIKNIJ TUTAJ
|
 |
|
 |
Autor recenzji i zdjęć: Karol Baluta - KAROL
|
Moja ocena: 8/10 |
