Jednak prawdziwy 'Czas Scorsese' rozpoczął się w 1975 roku, kiedy wraz z Robertem De Niro oraz scenarzystą Paulem Schraderem (którego losy były bardzo podobne do losów Scorsese, z tą różnicą, że Schrader miał zostać pastorem), stworzyli "Taksówkarza" - film, który po dziś dzień zachwyca kolejne pokolenia kinomanów. "Taksówkarz" to historia szalonego weterana wojny w Wietnamie (De Niro), który postanawia "zrobić porządek" na ulicach Nowego Yorku - pełnych nastoletnich prostytutek i handlarzy narkotyków. W swej krwawej krucjacie bohater zabija min. obleśnego sutenera (Keitel) stręczącego nastolatkę (Jodie Foster - jej pierwszy Oscar). Mistrzostwo filmu Scorsese polegało nie tylko na wykreowaniu na ekranie sugestywnej atmosfery miejskiego piekła, ale i na narzuceniu widzowi akceptacji zbrodniczych działań samotnego mściciela. "Taksówkarz" zdobywa Złotą Palmę na festiwalu w Cannes, z miejsca stając się "filmem kultowym". W latach 70. Scorsese porzuca na chwilę reżyserię na korzyść montażu i współtworzy takie klasyki muzycznego dokumentu jak "Woodstock" (1971) i "Ostatni walc" (1978) - film o ostatnim koncertowym tournee zespołu The Cream. (Obok filmu, drugą pasją Scorsese jest właśnie muzyka rockowa i... operowa, które lubi łączyć w ścieżkach dźwiękowych swoich filmów). Pozostając w świecie muzyki, w 1977 roku, Scorsese tworzy realistyczny musical "New York, New York" - opowiadający o nieszczęśliwej miłości saksofonisty (De Niro) i piosenkarki (Liza Minelli - na topie po sukcesie wielkiego "Kabaretu" [1971] Boba Fossa). Ambitny film został jednak odrzucony przez publiczność nie akceptującą w filmie muzycznym ulicznego realizmu Scorsese.

W 1980 r, Scorsese i Schrader ponownie łączą swe siły, realizując kolejne, filmowe arcydzieło - poruszającego "Wściekłego byka". Oparty na biografii autentycznego boksera wagi średniej Jacke'a La Motty film, był opowieścią o człowieku, którego przemoc - konieczna do odnoszenia zwycięstw na ringu - popycha do krzywdzenia bliskich i samego siebie. Dopiero całkowite wyrzeczenie się brutalności, za cenę samotności, doprowadza do pogodzenia się bohatera ze światem. Ten głęboko chrześcijański film, mówiący o możliwości zbawienia nawet najgorszego grzesznika, z wielką rolę Roberta De Niro w roli La Motty (który przytył do roli aż 20 kilogramów i otrzymał za swój wysiłek Oscara), został oprawiony w sugestywną czarno - białą formę, zaś realistyczne i brutalne sekwencje bokserskich walk zyskały miano najlepszych w całej historii kina.

Jakby dopełnieniem "opowieści o zbawieniu" będzie trzeci film Scorsese, ze scenariuszem Schradera - kontrowersyjne "Ostatnie kuszenie Chrystusa" (1988), według powieści autora "Greka Zorby" - Nikosa Kazantzakisa. W tym krytykowanym, a zwykle nie oglądanym filmie, Jezus Chrystus (w tej roli Willem Dafoe) zostaje pokazany przede wszystkim jako cierpiący człowiek, w którym - jak w każdym z ludzi - toczy się walka pierwiastka cielesnego z duchowym. W ostatniej scenie filmu (gdzie dochodzi do tytułowego kuszenia), duchowość Chrystusa ostatecznie triumfuje nad jego cielesnością i Jezus umiera na krzyżu by zbawić ludzkość. Podpalone kina i protesty wrogo nastawionej do filmu Scorsese publiczności, która nie zaakceptowała realistycznej wizji postaci Zbawiciela, spowodowały, że do tego głęboko poruszającego dzieła, niesłusznie przylgnęła etykieta "filmu wyklętego".