Sonatina jest formą sonaty, sonata zaś składa się z części tzw. cyklu sonatowego. Cykl sonatowy, w formie klasycznej, zbudowany jest zwykle z czterech części: część pierwsza utrzymana jest w szybkim tempie, zwykle w tempie allegro; część druga, to część melodyjna, w tempie powolnym; część trzecia to menuet, w tempie umiarkowanym; a część czwarta - finałowa - jest częścią szybką, w formie wariacji lub ronda. Sonatina, określana często jako mała sonata, jest od swej "siostry" mniejsza i zwykle pisana na instrument solo. Krótsza od sonaty, sonatina składa tylko z dwóch, albo z trzech części - np. z partii pierwszej - szybkiej, drugiej - wolnej i trzeciej - finałowej, wariacyjnej i szybkiej. Na podobnej zasadzie zbudowana jest "SONATINA" Kitano. Partia pierwsza filmu - dosyć szybka, wprowadza nas w okrutny świat Yakuzy, gdzie panuje bezwzględne posłuszeństwo wobec przełożonych i gdzie o swoje prawa można walczyć tylko za pomocą twardych pieści, mocnych słów i szybkich kul. Część druga filmu, powolna, ukazuje przybyłych na Okinawę gangsterów, zamieszkałych w bungalowie na plaży. Treścią części trzeciej - najbardziej dynamicznej - jest okrutna zemsta (jakiej dokonuje Murakawa na swych szefach) i samobójstwo gangstera. Wydaje się, że - podobnie jak ma to miejsce w sonatinie muzycznej - film "rozpisany" jest również na "solowy instrument", to znaczy na Takeshiego "Beata" Kitano, odtwarzającego w "SONATINIE" postać Murakawy. Muzyczna sonatina charakteryzuje się tematycznym dualizmem. W jej obrębie kontrastują ze sobą dwa przeplatające się tematy, np. temat szybki, wesoły i wyrazisty oraz temat powolny, bardziej liryczny, cichy i smutny. W części pierwszej sonatiny obydwa tematy znajdują się w opozycji, kontrastują ze sobą - wyraźnie można rozróżnić dwie, występujące obok siebie melodie. W części drugiej, następuje swoista "walka", przemieszanie się tematów, która w części trzeciej przynosi ich uzgodnienie - dwie linie melodyczne powracają w tej samej postaci, albo obydwie są powolne i smutne albo szybkie i wesołe.