Prezydent Marshall patetycznym wcieleniem Johna McClane'a?
 | |
|
Oglądając "Air Force One"
nie mogę się pozbyć wrażenia pewnego rodzaju Deja Vu.
Nie chodzi mi oczywiście tylko o podobny do "Die Hard" (Szklana pułapka) kręgosłup akcji;
samotną walkę bohatera z terrorystami w odizolowanym od świata miejscu. Pisanie o tym znanym przez (chyba) wszystkich
fakcie, byłoby zresztą truizmem, gdyż każdy kto oglądał
"Szklaną pułapkę" i "Air Force One" - pewne rozwiązania dramaturgiczne wykorzystane
w obydwu filmach - spokojnie wyłapał sam. W niniejszym tekście chciałbym się jednak skupić na
podobieństwach nieco subtelniejszych i na pierwszy rzut oka - nie tak oczywistych
jak zbliżona do siebie w wydźwięku, budowa obydwu scenariuszy. Zacznijmy jednak
od kwestii skrajnie... rozbieżnych; "Szklana pułapka" to oczywiście Wieżowiec Nakatomi,
"Air Force One" to pokład samolotu prezydenckiego. W filmie McTiernana chodzi o zwykły
(choć na dużą sumę) rabunek, u Petersena w grę wchodzą jak najbardziej poważne
kwestie polityczne. McClane dwoi się i troi aby uratować żonę i zakładników,
Prezydent Marshall dodatkowo odpowiedzialny jest za życie córki i los kilku
krajów znanego nam Świata. Willis rzuca wciąż
zabawnymi 'one-linerami' i szyderczo się uśmiecha; Ford to chodząca powaga, odpowiedzialność,
smutek i łzy. W filmie McTiernana patosu brak, u Petersena aż wylewa się
z prezydenckiego samolotu. Tyle o różnicach; przejdźmy teraz do meritum niniejszego tekstu, czyli
bijących (i tych mniej bijących) po oczach zapożyczeniach z filmu "Szklana pułapka", wykorzystanych
w nieco zmienionej formie w filmie "Air Force One".
1.
Terroryści w obydwu przypadkach pochodzą z Europy; w "Szklanej pułapce"
są to Niemcy, w "Air Force One" Rosjanie. W obydwu przypadkach, terrorystyczny
protagonista to typ charyzmatyczny, nieco szalony, nieobliczalny i...
noszący charakterystyczną bródkę ;)

2.
W obydwu filmach główny bohater pozytywny skazany jest w działaniu tylko na
siebie, atakuje z zaskoczenia i ukrycia - stanowi 'ludzki element' który terroryści
pominęli podczas pierwszego ataku i muszą za to zapłacić wysoką cenę. W obydwu filmach,
terroryści przez długi czas nie wiedzą, KTO dziesiątkuje ich szeregi. W "Szklanej
pułapce" myślą, że to 'jakiś glina', w "Air Force One" podejrzenia kierowane są w stronę
'jakiegoś Agenta Bezpieczeństwa'.

3.
W "Szklanej pułapce" McClane zabija terrorystę, dzięki czemu pozyskuje karabin
maszynowy. W ten sam sposób, karabin maszynowy trafia w ręce Prezydenta Marshalla.

4.
W obydwu filmach przywódca terrorystów grozi bronią żonie bohatera pozytywnego.
Także finałowa walka z czarnym charakterem w filmie McTiernana i Petersena ma podobny
przebieg; żona jako zakładnik.

5.
Zarówno w "Szklanej pułapce" jak i w "Air Force One" jest sekwencja, w której do
Terrorystów zgłasza się pewny siebie 'negocjator' próbujący dyskusji na własną rękę.
W obydwu niestety przypadkach, 'negocjator amator' kończy z kulką w głowie.

6.
W "Szklanej pułapce" McClane dzwoni na policję, gdzie Pani przy słuchawce nie daje wiary
w jego opowieść o okupacji budynku NAKATOMI PLAZA - wtedy McClane krzyczy na pannę, żeby
go namierzyła i przysłała policję. Dokładnie to samo przydarza się Prezydentowi Marshallowi,
gdy Pani przy słuchawce nie wierzy, że dzwoni do niej Prezydent USA. W końcu Prezydent Marshall
każe jej namierzyć sygnał, aby uwierzyła kto i skąd dzwoni.

7.
McClane w początkowej niewiedzy oddaje broń w ręce przywódcy terrorystów - którego znał tylko
z głosu w CB-radiu. Ten sam błąd popełnia Prezydent Marshall, oddając karabin maszynowy w ręce
Agenta-zdrajcy. Jedyna różnica polega na tym, że karabin maszynowy, który Prezydent przypadkiem
oddaje w ręce wroga - jest nabity.

8.
W obydwu filmach na miejsce wydarzeń przybywa latający środek transportu, który zostaje
zniszczony w efektownej eksplozji; w "Szklanej pułapce" jest to helikopter z Agentami FBI,
który wylatuje w powietrze podczas wysadzania dachu. W "Air Force One" w równie spektakularny
sposób kończy swoją służbę powietrzną samolot-cysterna, który wybucha na skutek wycieku
paliwa podczas przymusowo przerwanego tankowania w locie.

9.
Zarówno McClane jak i Prezydent Marshall w pewnym momencie dokonują rzeczy niespodziewanej
i z pozoru irracjonalnej - bardzo zaskakującej dla widza i... bohaterów filmu. W "Szklanej pułapce"
McClane zrzuca do szybu windy ładunki wybuchowe - co mogło wyglądać z zewnątrz niemalże
na próbę wysadzenia budynku NAKATOMI PLAZA w powietrze. Prezydent Marshall z kolei,
wydaje rozkaz wystrzelenia w kierunku Air Force One (na pokładzie którego oczywiście sam
wciąż się znajduje) rakiety powietrze-powietrze. Obydwa te posunięcia były tyleż
szalone, co w efekcie genialne - w "Szklanej pułapce" gigantyczna eksplozja powstrzymała
terrorystów od zabicia policjantów, a w "Air Force One" wystrzelona w kierunku prezydenckiego
samolotu rakieta, spowodowała automatyczny manewr uniku, co pozwoliło Marshallowi obezwładnić
napastnika.

10.
Obydwaj Panowie uganiają się za bandytami, dzierżąc w dłoniach karabin maszynowy H&K MP5.

SZKLANA PUŁAPKA
AIR FORCE ONE
Rok produkcji: 1988 USA / 1997 USA
Czas trwania: 131min. / 124min.
|
 |
Reżyseria: John McTiernan
Reżyseria: Wolfgang Petersen
Scenariusz: Jeb Stuart/Steven de Souza
Scenariusz: Andrew W. Marlowe
Wystąpili:
Bruce Willis
Alan Rickman
Harrison Ford
Gary Oldman
|
 |
|
Autor tekstu: Rafał Donica - DUX
|