Akcja toczy się w małym miasteczku, w którym wszyscy się znają (Santa Mira).

Akcja toczy się w dużym mieście (San Francisco).

Akcja toczy się w bazie wojskowej.

Akcja toczy się w dużym mieście (Washington).

Zarodniki osiadają na pobliskiej farmie, tworząc strąki. Strąki kopiują dane na odległość, a podczas snu następuje kompletny transfer informacji i zakończenie procesu.

Zarodniki reagują z różnymi roślinami tworząc mutacje, z których wyrastają strąki. Strąki kopiują dane na odległość ale gdy są wystarczająco blisko, wyciągają w kierunku obiektów macki. Podczas snu następuje kompletny transfer informacji i zakończenie procesu.

Zarodniki osiadają w pobliskich bagnach i w nich tworzą się strąki. Strąki kopiują dane na odległość ale gdy są wystarczająco blisko, wyciągają w kierunku obiektów macki. Podczas snu następuje kompletny transfer informacji i zakończenie procesu.

Zarodniki przybywają wraz z promem kosmicznym, którego szczątki zostają po katastrofie rozrzucone na dużym obszarze. W filmie nie ma żadnych strąków. Obca forma życia rozprzestrzenia się w postaci wirusa, który zaczyna działać i przejmować kontrolę nad obiektem dopiero podczas snu. Brak elementu podmieniania ludzi, zamiast tego są zwyczajnie zarażani drogą doustną, w dość ohydny sposób.

Główny bohater, Miles Bennell to miejscowy lekarz.

Główny bohater, Matthew Bennell to pracownik departamentu zdrowia.

Główną bohaterką jest Marti Malone, córka naukowca badającego chemikalia w bazie.

Główna bohaterka, Carol Bennell jest psychiatrą.

Sprzymierzeńcem bohatera jest Becky Driscoll, dawna przyjaciółka, która powróciła do miasta po długiej nieobecności.

Sprzymierzeńcem bohatera jest Elizabeth Driscoll, koleżanka z pracy.

Sprzymierzeńcem bohaterki jest świeżo poznany pilot helikoptera, Tim Young.

Sprzymierzeńcem bohaterki jest jej przyjaciel, Ben Driscoll, lekarz.

W prologu widzimy bohatera w szpitalu, pod okiem lekarzy uważających go za chorego psychicznie, ze względu na jego nieprawdopodobne opowieści.

W prologu obserwujemy drogę, jaką przebyły zarodniki z przestrzeni kosmicznej na Ziemię.

W prologu poznajemy całą rodzinę Malone'ów jadącą do bazy.

W prologu widzimy wydarzenia z końca filmu - bohaterka biega po sklepie w poszukiwaniu środków zapobiegających zaśnięciu. Następnie pokazana jest katastrofa promu.

Po przyjeździe z konwencji medycznej, Miles orientuje się, że w mieście dzieje się coś niepokojącego. Kolejni pacjenci przychodzą do niego mówiąc, że ich bliscy nie zachowują się normalnie. Po kilku dniach pacjenci mówią, że wszystko w porządku. Psychiatra Dan Kauffman również odnotował kilka takich przypadków, uznając je ze masową iluzję.

Jako pierwsza niepokoi się Elizabeth. Zauważa dziwnie zachowujących się ludzi na ulicach. Zaniepokojona jest również nietypowym zachowaniem męża. Z prośbą o pomoc do Matthew zwraca się właściciel pralni, twierdzący, że z żoną jest jakiś problem. Po kilku dniach twierdzi, że wszystko jest w porządku. Matthew i Elizabeth widzą na ulicy przerażonego mężczyznę próbującego ich ostrzec przed najeźdźcami. Po chwili zostaje on potrącony przez samochód, uciekając przed ścigającym go tłumem. Jak się później okazuje, policja tym faktem zbytnio się nie zainteresowała. Podczas promocji książki psychiatry, Davida Hibnera, Elizabeth widzi innych ludzi zaniepokojonych o swoich bliskich, podobnie jak i ona. Rozmawia z dr. Kibnerem, ale ten wszystko bagatelizuje sprowadzając problem do zwykłych zaburzeń.

Już w drodze do bazy, Marti zostaje zaczepiona na stacji benzynowej przez przerażonego żołnierza próbującego ją ostrzec. Jej młodszy brat niepokoi się po tym, jak dzieci w przedszkolu patrzą na niego, jak na odmieńca. Później widzi, jak jego mama zostaje podmieniona, ale nikt prócz siostry nie chce mu uwierzyć. Do ojca Marti zwraca się zaniepokojony żołnierz, który zaobserwował dziwne zachowanie wśród kompanów, zastanawia się czy mogą mieć na to wpływ chemikalia składowane w jednostce.

Pierwszym sygnałem dla Carol jest pacjentka zaniepokojona dziwnym zachowaniem męża. Carol zauważa na ulicach coraz więcej dziwnie zachowujących się ludzi, następnie zostaje zaczepiona w tunelu przez przerażoną kobietę próbującą ją ostrzec. Kobieta wpada pod samochód ale ani policja, ani kierowca samochodu nie są przejęci całym zajściem, co napawa bohaterkę niepokojem.

Gdy Becky po długiej nieobecności wraca do domu, jej ojciec jest już podmieniony. Na początku nie widzi różnicy bo dawno go nie widziała, ale po chwili się orientuje, że problem dotknął i jego. To ojciec podkłada w piwnicy strąk dla Becky.

Elizabeth nieświadomie przynosi do domu zmutowany kwiat, z którego w nocy wyrasta strąk duplikujący jej męża. Następnie mąż przygotowuje strąk dla niej.

Macocha Marti, Carol Malone zostaje podmieniona dzięki strąkowi przyniesionemu przez żołnierzy wraz z przyborami dla męża. Ona podkłada później strąki dla pozostałych członków rodziny.

Były mąż Carol, Tucker Kaufman, zostaje zarażony po kontakcie z fragmentem promu. Potem próbuje zarazić ją i ich syna.

Belicecowie to przyjaciele Milesa, odrywają w filmie znaczną rolę. Poznajemy ich gdy wzywają Milesa do nagłego przypadku. Jack Belicec jest pisarzem.

Bellicecowie to przyjaciele Matthew, prowadzą zakład kąpieli błotnych i odgrywają w filmie znaczna rolę. Pierwszy raz widzimy Jacka na przyjęciu z okazji promocji książki dr. Kibnera.

W filmie brak postaci Beliceców i odniesienia do związanych z nimi wydarzeń.

Belicecowie to przyjaciele Bena, dyplomaci z Czech. Pierwszy raz widzimy ich na wspólnym przyjęciu na którym poznajemy również Yorisha, dyplomatę z Rosji. Po wydarzeniach z ciałem nie widzimy więcej Beliceców.

Belicecowie znajdują w domu nieuformowane ciało. Wzywają Milesa, który przyjeżdża z Becky.

Bellicecowie znajdują ciało w swoim zakładzie kąpieli błotnych, po czym wzywają Matthew.

-

Ludmila Belicec wzywa Bena gdy znajduje w mieszkaniu Yorisha opanowywanego przez wirusa podczas snu. Ben przyjeżdża razem z Carol i dwójką zaprzyjaźnionych naukowców.

Po wstępnych oględzinach Miles zaleca Belicecom obserwować ciało i nic więcej nie robić. Odwozi Becky i wraca do domu.

W trakcie oględzin ciała, Matthew zaczyna martwić się o Elizabeth i gdy ta nie odbiera telefonu, jedzie do niej.

-

Po obejrzeniu Yorisha, Carol postanawia pojechać po syna, który jak się okazuje, jest przetrzymywany przez ojca. Tucker zaraża Carol.

Jack kaleczy rękę na rozbitej szklance, przygotowując drinki. Gdy śpi, na znalezionym ciele pojawia się rana. Przerażeni Belicecowie jadą do Milesa.

Jack krwawi z nosa po zderzeniu z przerażoną żoną. Gdy śpi, znalezione ciało również krwawi.

-

-

Zaniepokojony Miles jedzie do Becky żeby sprawdzić czy wszystko w porządku. W piwnicy znajduje jej nieukończony duplikat. Zabiera Becky do siebie. Przed wyjściem z domu wezwał dr. Kauffmana.

Matthew znajduje w mieszkaniu Elizabeth jej nieukończony duplikat. Zabiera ją i wraca do Belliceców. Dr. Kibnera kazał wezwać jeszcze u Belliceców.

-

Carol wraca do Beliceców sama.

Gdy Miles i Jack chcą pokazać ciała Kauffmanowi, okazuje się że obydwa zniknęły. Gdy przeszukują piwnicę w domu Becky, zjawia się jej ojciec i policjant wezwany prawdopodobnie przez niego.

Ciało u Belliceców znika zaraz po przyjeździe Kibnera. Matthew wzywa policję i zgłasza znalezienie ciała w domu Elizabeth. Gdy przyjeżdża na miejsce razem z Kibnerem i policją, ciała już nie ma.

-

Carol i Ben z dwójką naukowców opuszczają dom Beliceców gdy zjawia się podejrzanie wyglądający Henryk Belicec z grupą ludzi.

Belicecowie i Becky zostają na noc u Milesa

Prawdopodobnie u Matthew zostaje również dr. Kibner.

-

-

Podczas przygotowywania się do wspólnego obiadu, Miles znajduje w szklarni 4 strąki z wykluwającymi się ciałami.

Gdy bohaterowie śpią, w ogrodzie zaczynają wyrastać strąki, a z nich ciała. Nancy, która nie spała, orientuje się co się dzieje i budzi pozostałych.

Gdy Marti, jej ojciec i brat śpią, ze strąków zaczynają wyrastać ich kopie. Marti budzi się, gdy pod ciężarem duplikatu, nad łazienką zawala się sufit, po czym budzi ojca i brata.

-

Miles próbuje dodzwonić się do FBI, operator mówi mu że linia jest zajęta. Po chwili orientuje się że telefony zostały przejęte.

Matthew już następnego dnia po znalezieniu ciał u Belliceców i Elizabeth, próbuje skontaktować się z różnymi instytucjami, wszędzie radzą mu aby zachował spokój i nie siał wśród ludzi paniki.

Ojciec Marti widzi, jak żołnierz z którym wcześniej rozmawiał, próbuje wezwać pomoc, operator mówi mu, że linia jest zajęta, po czym orientuje się, że telefony zostały przejęte.

Bohaterowie kontaktują się z innymi naukowcami którzy badają wirusa, i zamierzają się do nich udać.

Bohaterowie się rozdzielają, Belicecowie jadą szukać pomocy w innym mieście, a Miles i Becky próbują skontaktować się z Sally, pielęgniarką Milesa. Okazuje się, że jest już podmieniona, a oni poszukiwani są przez policję i całe miasto. Ukrywają się w gabinecie Milesa.

Bohaterowie muszą uciekać przed policją i masowym ruszeniem. Bellicecowie biegną szukać pomocy, a Matthew i Elizabeth ukrywają się w biurze departamentu zdrowia.

Marti z ojcem i bratem, po wyjściu z domu uciekają przed masowym ruszeniem. Na ulicach widzą zbrojną walkę pomiędzy żołnierzami i obcymi. Mart i brat ukrywają się w magazynie z chemikaliami, a ojciec idzie szukać pomocy.

Carol i Ben udają się do jej gabinetu, a para naukowców jedzie do laboratorium, w którym prowadzone są badania. W gabinecie sprawdzają akta pacjentki Carol, która mimo odbycia drzemki nadal jest zdrowa. Dzięki przebytej w przeszłości chorobie, jest odporna na wirusa. Na to samo chorował również syn Carol, Oliver. Bohaterowie się rozdzielają, Carol jedzie po syna. Po wykradnięciu go od ojca i ucieczce, ukrywają się w sklepie.

Z gabinetu bohaterowie obserwują jak z ciężarówek rozdawane są dla mieszkańców strąki wyhodowane na pobliskich farmach. Każdy ma za zadanie dostarczyć strąki dla znajomych i rodziny z innych miast.

Bez zmian.

Bohaterowie widzą na ulicy jak ciężarówki ze strąkami są rozsyłane do innych baz wojskowych.

Bohaterowie widzą na ulicy jak ludzie są prowadzeni przez zakażonych, na zastrzyki i drzemkę.

Miles i Becky biorą tabletki żeby nie zasnąć.

Matthew i Elizabeth biorą tabletki na pobudzenie, należące do kolegi Elizabeth.

Tabletki łyka żołnierz próbujący wezwać pomoc.

Carol poszukuje w sklepie leków pomagających utrzymać się na nogach. Daje synowi strzykawkę i każe mu zrobić jej zastrzyk, jeśli zaśnie.

Do gabinetu przychodzi nowonarodzony Jack i dr. Kauffman. Tłumaczą bohaterom, że ich świat jest lepszy. Przynoszą dla nich strąki i namawiają do współpracy.

Bez zmian.

Przemówienia na temat lepszego świata dokonuje dowódca jednostki, Generał Platt. Tłumaczy to żołnierzowi próbującemu wezwać pomoc. Chce go nakłonić do poddania się. Żołnierz popełnia samobójstwo. Całości przysłuchuje się ojciec Marti.

Nowonarodzony Ben, po dotarciu do sklepu tłumaczy Carol, że świat który oferują jest lepszy. Namawia ją do poddania się.

Jack i dr Kauffman zostają obezwładnieni za pomocą środków usypiających.

Kibner zostaje ogłuszony, a Jack zabity poprzez wbicie w kark lotki.

Po powrocie do magazynu, ojciec Marti jest już podmieniony. Marti orientuje się dopiero po dziwnym zachowaniu ojca w samochodzie, który rzekomo miał pomóc im w ucieczce. Ojciec zostaje zastrzelony przez pojawiającego się nagle Tima.

Carol strzela Benowi w nogę zdobytym wcześniej pistoletem. Najpierw zabija grupkę ludzi zamkniętych w sklepowym magazynie i wypuszczonych przez Bena.

Bohaterowie orientują się jak można zmylić obcych, po rozmowie z dr. Kauffmanem. Od ucieczki z domu Milesa, Theodory więcej nie widzimy.

Matthew i Elizabeth spotykają Nancy, która mówi im jak oszukać obcych.

Marti dowiaduje się tego od duplikatu ojca, który mówi jej to, by wzbudzić zaufanie.

Ludzie w metrze mówią Carol jak się powinna zachowywać, żeby jej nie zdemaskowano.

Zdemaskowanie bohaterów następuje, gdy Becky wydaje przeraźliwy krzyk na widok o mało nie rozjechanego psa na ulicy.

Elizabeth przeraziła się na widok zmutowanego ze swym właścicielem psa.

Marti została zdemaskowana przez duplikat swojej koleżanki, która celowo wspomniała jej o bracie, żeby sprawdzić jej reakcję

Carol została zdemaskowana w domu byłego męża, wykradając syna.

Miles i Becky chcą się dostać do autostrady.

Po rozdzieleniu z Nancy, która na widok psa z ludzką twarzą zachowała zimną krew, Matthew i Elizabeth chcą dostać się na statek i uciec.

Marti z bratem i Timem planują uciec z bazy helikopterem.

Carol z synem próbują dostać się do budynku, na dachu którego ma czekać helikopter, który zabierze ich do laboratorium.

Gdy Miles wraca z obchodu, podczas którego znalazł farmę na której hodowane są strąki, Becky jest już podmieniona.

Matthew rozglądając się po porcie, widzi, jak na statek ładowane są strąki, co znacznie zniechęca go do rejsu. Gdy wraca, Elizabeth jest już podmieniona.

Gdy Tim idzie po helikopter, czekający w samochodzie Marti i brat zostają zabrani przez żołnierzy na przymusową drzemkę. Tim przychodzi po nią i budzi chwilę przed zakończeniem procesu kopiowania. Brata nie znajdują.

Ben zostaje zakażony po rozdzieleniu się z Carol, która pojechała po syna. Dowiadujemy się o tym, gdy dociera do sklepu, w którym czeka Carol.

Po znalezieniu farmy, Miles wraca do Becky.

Po utracie Elizabeth, Matthew niszczy fabrykę w której hodowane są strąki.

Po ucieczce, bohaterowie niszczą rakietami z helikoptera część bazy i kilka ciężarówek wiozących strąki

-

W filmie nie pokazano, co dzieje się z oryginalnym ciałem po wytworzeniu duplikatu.

Oryginalne ciało się rozsypuje, następnie zostaje sprzątnięte przez duplikat i wyrzucone do śmietnika.

Oryginalne ciało się rozsypuje, następnie zostaje sprzątnięte przez duplikat i wyrzucone do śmietnika.

Podczas snu, ciało zarażonego pokrywa się kleistą tkanką, po zakończeniu procesu aktywacji wirusa, tkanka odpada i ciało pozostaje nienaruszone.

Nowonarodzone osobniki zachowują się bardzo spokojnie, stronią od przemocy. Używają siły tylko do obezwładniania ludzi.

Bez zmian.

Bez zmian.

Zakażone osobniki wykazują skłonność do agresji.

Pozytywne, dające nadzieje zakończenie. Miles dociera do autostrady, na której próbuje ostrzec ludzi, ale zostaje wzięty za wariata i zatrzymany. Nikt nie wierzy w jego opowieść dopóki do szpitala nie zostaje przywieziona ofiara wypadku z udziałem ciężarówki wiozącej strąki z Santa Mira.

Negatywne i nie pozostawiające złudzeń zakończenie. Matthew w końcu również zostaje schwytany i zduplikowany. Najdłużej udało się przeżyć Nancy, jednak ostatnie spotkanie z nowonarodzonym Matthew nie wróży jej świetlanej przyszłości.

Negatywne i nie pozostawiające złudzeń zakończenie. Gdy Marti i Tim docierają do innej bazy wojskowej, człowiek z obsługi naziemnej wita ich niezbyt optymistycznym oświadczeniem.

Zdecydowanie pozytywne zakończenie. Z krwi Olivera zostaje wytworzona szczepionka, dzięki której wszyscy zostają wyleczeni. Sytuacja wraca do normy.

W czasach zimnej wojny i narastających obaw przed komunizmem, nietrudno było spotęgować ludzki strach, wizją bezdusznych najeźdźców, próbujących pozbawić ludzkość wszelkich emocji i wcielić ich do jednomyślnego organizmu nie uznającego wartości jednostki. Pomimo, że historia opowiedziana w "Inwazji Porywaczy Ciał" oraz jej literackim pierwowzorze "The Body Snatchers" Jacka Finneya, mogłaby się dziać w jakichkolwiek czasach i rzeczywistości, to w latach 50. ubiegłego wieku odebrano ją właśnie jako aluzję do komunizmu. Choć przesłanie wydało się wszystkim jasne, Don Siegel nie planował opowiedzieć o niczym więcej, niż przerażającej inwazji obcych. Plan ten wyszedł mu znakomicie, bo postawił ludzkość w obliczu inwazji, jakiej jeszcze nie widziała. W przeciwieństwie do innych filmów o najeźdźcach z kosmosu, tutaj nie ma żadnych stworów czy latających spodków, charakterystycznych dla produkcji z tamtych lat. Film prezentuje nowy wymiar inwazji, która przeraża znacznie bardziej niż okrutne monstra rozrywające nas na strzępy, bądź spektakularnie wysadzające Biały Dom. Tytułowi porywacze ciał, zamiast stosować wobec nas okrutną przemoc, zakradają się po cichutku, pod postacią naszych bliskich i w momencie kiedy czujemy się najbezpieczniej na świecie, podmieniają nas na "lepsze egzemplarze". Można dać im się przez chwilę zwieźć wizją świata który oferują, świata bez nienawiści i wojen, którego po przebudzeniu się, będziemy częścią. Z pozoru pokojowe zamiary uczynienia Ziemi miejscem pełnej zgody i ładu, to w rzeczywistości plan zagłady rasy ludzkiej. Tak jak pół wieku temu, wizja ta przeraża również dziś. Mimo upływu lat, film się nie zestarzał i ciągle ogląda się go z niesamowitym przejęciem. Dzieło Dona Siegela to absolutny klasyk.

Wydawać by się mogło, że nie można w ten sam sposób przerazić kogoś po raz drugi. Sztuka ta jednak udała się w roku 1978 Philipowi Kauffmanowi. Nowa "Inwazja Porywaczy Ciał" idzie z zastraszaniem o krok dalej od swojego pierwowzoru. W rozsiewaniu nowej grozy pomaga przeniesienie opowieści do znacznie większego miasta, w którym nawet bez pomocy Obcych można poczuć się zagubionym i osaczonym. Tym razem nie jesteśmy już otoczeni przez niemal samych znajomych ludzi, lecz rzesze obcych, u których o wiele trudniej zaobserwować jakiekolwiek nieprawidłowości. Film Kaufmana jest przesiąknięty niesamowitym klimatem grozy. Nie odpuszcza on nam ani na chwilę, począwszy od wzbudzającego niepokój prologu gdzieś w przestrzeni kosmicznej, aż po elektryzujący i powodujący zjeżenie się każdego włosa na ciele, finał. Wielkie miasto potęguje u bohaterów poczucie osaczenia, mogące doprowadzić do szaleństwa. Prócz spotęgowania grozy, remake jest również bardziej dopracowany niż oryginał, brak tu niedopowiedzeń, takich jak okoliczności w jakich została podmieniona towarzyszka głównego bohatera. Tym razem sprawa prezentuje się jasno, podczas gdy w oryginale moment ten można uznać za wpadkę bądź niedopatrzenie. Istny Terror - tak można najstosowniej określić "Inwazję Porywaczy Ciał" Philipa Kaufmana, która bez wątpienia jest jednym z najlepszych horrorów science fiction.

Kolejny raz, z tematem nietypowej inwazji postanowił zmierzyć się Abel Ferrara ze swoimi "Porywaczami Ciał" z roku 1993. Również i ten remake należy zaliczyć do udanych. Największą zaletą tej wersji jest zupełna zmiana lokalizacji i przeniesienie akcji z miasta do bazy wojskowej. Istotna i potrzebna zmiana, która wnosi wiele świeżości do znanej już historii. Także i w tej wersji mamy sporą dawkę nieustającej grozy, którą dodatkowo wzmaga nowe umiejscowienie opowieści. Ze względu na organizację, baza wojskowa jest miejscem z którego o wiele trudniej uciec i trudniej również się ukryć. Zdyscyplinowane duplikaty żołnierzy wydają się również być lepiej przygotowane do przeprowadzenia inwazji niż zwykli ludzie, co zmniejsza szansę bohaterów na pokrzyżowanie im planów. Ferrara stworzył świetny horror, mający wiele mocnych i przyprawiających o dreszcze scen, lecz w sianiu terroru nie przebił swojego poprzednika.

W ostatnich latach 'rimejkowane' jest wszystko co się rusza i na drzewo nie ucieka. Nie mogli temu procederowi umknąć porywacze ciał. Ponieważ dotychczasowe remake'i dorównywały poziomem oryginałowi, można było z optymizmem oczekiwać na nową wersję, która po kilkunastu latach mogłaby wnieść do tematu coś nowego. Historia znowu umiejscowiona jest w mieście, ale żeby się nie powtarzać, zmieniony zostaje sposób rozprzestrzeniania się obcych. Nowe rozwiązanie daje nowe możliwości, ale nie ma niestety tego uroku, jaki wnosiły słynne strąki. W zamian dostajemy wirusa, którego jak się później okazuje można wyleczyć, a to nie jest już takie straszne, jak zastąpienie człowieka duplikatem. Nikomu nie stała się krzywda, można spokojnie iść spać. Inwazja z roku 2007, kosztem klimatu, stawia bardziej na dynamiczną akcję, co nie jest najlepszym wyjściem w tego typu historiach. Odpowiednio dla XXI-wiecznej produkcji mamy również drażniącą oczy formę wraz z licznymi i irytującymi, komputerowymi wstawkami ilustrującymi wnikanie wirusa do organizmu. Jako osobny film, "Inwazja" sprawdza się dobrze i w porównaniu do współczesnych produkcji prezentuje się nieźle, lecz stawiając ją obok wszystkich poprzednich wersji, wypada niestety blado. Najnowsi porywacze ciał są najmniej porywający.

Każda z ekranizacji powieści "The Body Snatchers" Jacka Finneya wnosi jakieś nowe elementy, powodujące, że możemy je oglądać z zaciekawieniem pomimo, że dobrze już tę historię znamy. Kolejne wersje dowodziły, że ten sam pomysł można sprzedać wiele razy, zawsze stymulując umysł widza nowymi doznaniami. Najlepiej sprawdza się "Inwazja Porywaczy Ciał" z roku 1978, ta wersja dostarcza najwięcej wrażeń i generuje największą grozę. Ten film to najlepszy przykład na to, jak bez żadnego rozlewu krwi, potworów czy morderców, można przestraszyć widza szerząc niezrównany terror.

Pierwotnie oryginalna wersja miała się kończyć tak, że bohater Miles Bennell (Kevin McCarthy) krzyczy na szosie do przejeżdżających ludzi: "Będziecie następni, będziecie następni!". Jednak wytwórnia pragnęła bardziej optymistycznego zakończenia, które zapewniłoby widownię, że wysiłki głównego bohatera nie były bezcelowe. Z tego powodu dodano scenę otwierającą, gdzie Miles w zakładzie dla chorych umysłowo opowiada swoją historię dwóm doktorom i scenę końcową, gdzie historię tę poznają inni doktorzy, a jeden z nich zawiadamia FBI.

Don Siegel, reżyser oryginału, pojawia się w roli taksówkarza w wersji z roku 1978.

Mężczyznę, który na ulicy woła o pomoc i wpada na maskę samochodu Donalda Sutherlanda, w wersji z roku 1978, zagrał Kevin McCarthy, gwiazda oryginalnej wersji.

Huśtający się ksiądz w prologu wersji z 1978 roku to Robert Duvall.

Niedokończony dowcip, który w wersji z roku 1978 Matthew opowiada Elizabeth, wygląda następująco: Angielski Korpus Pustynny został otoczony przez armię Rommla. Żołnierze są uwięzieni na Saharze już 40 dni, kończy im się jedzenie. Pewnego dnia przychodzi dowódca i mówi: "Żołnierze, mam dla was trochę dobrych wiadomości i trochę złych. Złe są takie, że nie mamy żadnego jedzenia prócz wielbłądziej kupy, dobre są takie, że mamy jej pełno".

Veronica Cartwright grająca Nancy Bellicec w wersji z roku 1978, pojawiła się w wersji z 2007 roku w roli pacjentki Carol, Wendy Lenk.

Najładniejszymi kobietami ze wszystkich wersji są Dana Winter i Gabrielle Anwar :)