
Evan Treborn, chłopak z ciężkim dzieciństwem, po latach odnajduje swój dziennik. Czytając go odkrywa, że posiada zdolność przenoszenia się w czasie i zmieniania swojej (a tym samym swych najbliższych) przyszłości. Jak się okazuje, łańcuch zdarzeń, które początkuje ma później negatywny wpływ na relacje z bliskimi mu osobami. Film wyraźnie próbuje być czymś więcej niż rozrywką. Oparty na zjawisku chaosu deterministycznego, w otoczce kina efektownego, próbuje przede wszystkim młodemu, niewyrobionemu widzowi otworzyć oczy na inne sprawy niźli zabawa, uciecha i beztroska. Robi to za pomocą formy post-MTV i z udziałem młodych pięknych gwiazd (nie zawsze utalentowanych). I choć Ashtonowi Kutcherowi nie można odmówić tego, że próbował, to film dotyka poruszanych spraw dość pobieżnie. Niemniej film jest łatwy w odbiorze i ogląda się go dobrze. Szkoda tylko, że w głowie niewiele pozostaje. |

W dniu 24. urodzin swojej dziewczyny, Nick ze znajomymi i ukochaną Julie wraca ze spotkania. Podczas jazdy samochodem biorą udział w kraksie. Cało z opresji wychodzi tylko Nick. Rok po wydarzeniu wciąż nie może zapomnieć o tej tragedii i w pewnym momencie, pod wpływem bliżej nieokreślonego impulsu, przenosi się w przeszłość. Uświadamia sobie, że może zmienić bieg wydarzeń tamtego feralnego dnia. Lecz jak to wpłynie na jego przyszłość....? Sequel filmu z 2004 roku to typowa produkcja skierowana od razu na rynek dvd/ video. Zatem otrzymujemy galerie papierowych postaci, słabe aktorstwo i reżyserię oraz śladowe ilości dramaturgii. Niestety całość wyraźnie dryfuje w stronę kina efektownego na miarę swojego budżetu, nie zagłębiając się w niuanse psychologiczne. Strata czasu. |

CZY BĘDZIE KOLEJNA CZĘŚĆ? Takie podejście do cyklu, jakie miało miejsce w sequelu powoduje, że trzeciej części możemy się spodziewać bardzo szybko. Jak na razie pozostaje serial. Autor opisu serii: Tomek Urbański - TOMASHEC [kontakt] |
STRONA GŁÓWNA |