Na teren nieczynnego wojskowego ośrodka dostaje się para turystów szukających miejsca na kemping. Postanawiają się ochłodzić w basenie, w którym hodowane są piranie. Na poszukiwania zaginionych wyrusza dziennikarka Maggie i wynajmuje do pomocy Paula, miejscowego pijaczka. Po dotarciu na miejsce opróżniają zbiornik, wypuszczając mięsożerne ryby do rzeki, przy okazji dowiadując się, że wojsko podrasowało je genetycznie, aby uczynić z nich skuteczną broń. Rozpoczyna się wyścig z czasem. Na trasie piranii, oprócz pojedynczych ofiar, znajdują się kolonie dla dzieci oraz ledwo otwarty ośrodek turystyczny. Szybko pojawia się wojsko, które niespecjalnie pomaga ponieważ... dowodzący akcją pułkownik Waxman zainwestował sporo pieniędzy w ów ośrodek i nie w smak mu straszenie turystów. Joe Dante umiejętnie nadał filmowi znakomite tempo - od początku coś się dzieje i brakuje dłużyzn. Para głównych bohaterów ściga się z rybami, klucząc na wodzie i lądzie, napotykając przeszkody, ale i blokując ruchy przeciwnika. Dosyć istotną wadą są efekty specjalne - do wizualizacji obrażeń nie można się przyczepić, ale już tytułowe piranie są kręcone bardzo topornie i podejrzewam, że w momencie premiery efekty były przestarzałe. Pomimo tej istotnej wady warto zmarnować czas na ten horrorek. |
Pierwsza część zakończyła się w dosyć enigmatyczny, często spotykany w horrorach sposób, sugerujący, że piranie nie tylko przetrwały, ale i wydostały się do oceanu. I faktycznie, w sequelu zagrożenie przychodzi od strony morza. Najwyraźniej wojsko prowadziło wiele eksperymentów, narybek w tej części jest jeszcze gorszy, mutanty to efekt krzyżówki piranii i ryb latających. Dzięki tym ulepszeniom kreatury mogą zjadać swoje ofiary relatywnie daleko od zbiorników wodnych. Aż dziw, że wojsko pozbyło się piranii zamykając je w kontenerze i wyrzucając go do morza zamiast np. zostawić na słońcu, ale nie mnie to oceniać. Ważne, że głodne ryby wydostają się na wolność i zaczynają trapić lokalną ludność. Zamiast amerykańskich moczarów mamy piękny karaibski ośrodek dla wczasowiczów. Główną bohaterką jest pracowniczka miejscowego hotelu i instruktorka nurkowania. Niestety "Pirania II" jest niesamowicie nudna, wszystko zmierza do ostatecznej konfrontacji, ale do tego czasu, czyli właściwie przez cały film, nie dzieje się nic ciekawego oprócz sporadycznych ataków. Ponadto atakuje typowy horrorowy schemat widziany już w zylionie filmów tego gatunku: jedna osoba, której nikt nie wierzy, decydenci głusi na argumenty i finałowa jatka. Ponadto życiowe głównej bohaterki, nieposłuszny syn i kręcący się w pobliżu były mąż (miejscowy szeryf) usypiają widza. Tylko dla zatwardziałych fanów Camerona. |
CZY BĘDZIE KOLEJNA CZĘŚĆ? Na trzecią część nie ma co liczyć, ponieważ powstaje remake (wreszcie kinowy), który zapowiada się wyśmienicie. Świetny design piranii i mocna obsada sugerują, że warto poczekać na ten film. Pirania 3-D zaatakuje kina latem 2010. Autor opisu serii: Dawid Karpiński - DR_BAKIER [kontakt] |
 |
STRONA GŁÓWNA |
 |