DEEP RED
MUZYKA: Goblin, Giorgio Gaslini ROK PRODUKCJI: 1975 WYTWÓRNIA: Cinevox Records CZAS TRWANIA: 30:09 min.
W pierwotnym założeniu jedynym autorem kompozycji do filmu "Deep Red" ("Profondo Rosso") miał być Giorgio Gaslini. Jednak jego roboczy projekt nie przekonał Dario Argento, który uznał go za zbyt spokojny i statyczny. W konsekwencji swoją szansę otrzymał kwartet Goblin, który stworzył niezależną interpretację muzyczną tego niezwykle krwawego horroru. Ilustracja Goblin'a na tyle spodobała się reżyserowi, że postanowił prawie w większości powierzyć oprawę swojego filmu tej formacji, ograniczając rolę Giorgio Gaslini'ego do trzech tematów: "School at Night", "Deep Shadows" oraz "Gianna". Powstała w efekcie takiej współpracy ilustracja, łączy w sobie fragmentowo gotycką wizję Goblin'a z orkiestralnym sposobem kompozycji pana Gaslini'ego. Nie sposób jednak nie odnieść wrażenia, że ta część ścieżki dźwiękowej, za którą była odpowiedzialna włoska grupa jest po prostu ważniejsza, patrząc na całość z perspektywy przebiegu fabuły. Tradycyjnie posiada jednak jeden charakterystyczny element łączący ją z innymi kompozycjami tej formacji. Ten element to zbyt mała wymowa narracji poza ekranem... Muzyka jest bardzo dobrze zsynchronizowana z obrazem w wyraźny sposób sugerując pewny ciąg zdarzeń, poza nim nie potrafi obronić się w żaden sensowny sposób. Brak jakiejś estetyki, melodyki - jedynie monotonia i ten specyficzny oszczędny styl. Moim zdaniem część kompozycji autorstwa Giorgio Gaslini'ego jest po prostu lepsza i wypada znacznie korzystniej z autonomicznego punktu widzenia. Drugim sporym minusem tej ścieżki dźwiękowej jest czas trwania, który nieznacznie przekracza 30 minut. To spory błąd konstrukcyjny, ponieważ ilustracja powinna spełniać ogólnie przyjętą "zasadę 3:1", według której dla 90-minutowego filmu kompozytor pisze około 30 minut muzyki. Tymczasem "Deep Red" trwa przeszło 2 godziny... Wspólne przedsięwzięcie grupy Goblin oraz kompozytora Giorgio Gaslini'ego jest zupełnie przeciętną kompozycją. Oczywiście spełnia swoje zadanie jako bezpośrednie drugoplanowe tło filmowych zdarzeń. Poza ekranem prezentuje się jsłabo, co w większym stopniu dotyczy części ścieżki dźwiękowej autorstwa formacji Goblin. Pod tym względem trzy tematy sceniczne G. Gaslini'ego prezentuje się znacznie lepiej, co jednak w żaden sposób nie zmienia ogólnego wrażenia całej kompozycji. |
 |
 |
 |
|
|
|
|
 |
|