GLORY
MUZYKA: James Horner ROK PRODUKCJI: 1990 WYTWÓRNIA: Virgin CZAS TRWANIA: 43:16 min.
Film Edwarda Zwicka oglądałam na tyle dawno, że zatarł się niestety w mojej pamięci. Do zapoznania ze ścieżką dźwiękową skłoniła mnie fascynacja Jamesem Hornerem. Tym samym pojawiła się interesująca okazja, by wystawić ocenę muzyce - niezależnie od filmu. Płytę otwiera motyw werbla, który Horner w niemal identyczny sposób wykorzysta później tworząc muzykę do "Apollo 13". Wywoławczo można podzielić ścieżkę dźwiękową do "Glory" na dwie części. Pierwsza jest bardziej refleksyjna i stanowi rodzaj przygotowania. Ma wszystkie cechy najbardziej charakterystyczne dla stylu Hornera, szczególnie chórki, których, nawiasem mówiąc, jest tutaj stosunkowo dużo. Gdyby tę muzykę określać w kilku słowach, można by ją nazwać wzniosłą, szlachetną i heroiczną, chociaż nie jest to ten monumentalny heroizm cechujący na przykład dokonania Vangelisa. A skoro już mowa o Vangelisie, warto zwrócić uwagę na początek "Charging Fort Wagner", zwłaszcza na rytm recytacji chóru. Drugą ze wspomnianych części rozpoczyna ósmy utwór na płycie, "The Year of Jubilee", który niemal natychmiast przywodzi na myśl "Most na Rzece Kwai"; jednak kulminacją przełomu jest utwór dziewiąty, "Preparations for Battle". Z uwagi na swoistą łagodność cechującą ogólnie kompozycje Hornera i także tutaj wybijającą się na pierwszy plan, już sam początek dziewiątego utworu robi wręcz piorunujące wrażenie. Podsumowaniem całej płyty jest końcówka ostatniego, dwunastego utworu, kiedy przez dłuższy czas przewijają się cyklicznie dwa motywy: energiczne wezwanie do walki (werble) i łagodna nostalgia. Generalnie nastrój płyty najlepiej określa tytuł filmu, który ilustruje - chwała. Czego mi tu zabrakło? Najbardziej chyba jakiegoś silniejszego akcentu i większej różnorodności na przestrzeni od pierwszego do ósmego utworu. Z drugiej strony jednak właśnie dzięki tej spokojnej statyczności przełomowe "Preparations for Battle" brzmi tak wyraziście. Wielbiciele Hornera, do których się zaliczam, będą zadowoleni, a pozostali raczej też nie powinni narzekać. |
 |
 |
 |
|
|
|
|
 |
|