TENEBRE
MUZYKA: Goblin ROK PRODUKCJI: 1982 WYTWÓRNIA: Cinevox CZAS TRWANIA: 61:57 min.
"Tenebre" to kolejny makabryczny horror w dorobku mistrza gatunku - Dario Argento, który również sam napisał scenariusz... To także kolejna ilustracja muzyczna w obszarze takiej kompozycji, którą stworzyła włoska formacja Goblin. Nie przypadkiem reżyser ponownie powierza podkład muzyczny swojego obrazu tej właśnie grupie. Goblin doskonale radzi sobie z budowaniem wymaganego klimatu, a jego zdolność do sugerowania widzowi bardziej emocjonalnych fragmentów filmu jest doprawdy zadziwiająca. Jednak fakt ten dotyczy przede wszystkim funkcji muzyki w warstwie wizualnej, o czym wspominałem już parokrotnie przy okazji innych recenzji przedsięwzięć tej grupy. Konstrukcja warstwy muzycznej nawiązuje nieco do wcześniejszych ilustracji (w szczególności do "Deep Red"), z tą różnicą, że położony jest w zdecydowanie większy nacisk na elektroniczne brzmienie. Poza tym w skład linii melodycznej wchodzą jeszcze gitara i organy, które nadają muzyce gotyckiej, typowej dla horroru wymowy. Nie ma sensu, aby szczegółowo rozpisywać się na temat muzyki, ponieważ nie uległa ona jak już wspomniałem radykalnej zmianie. "Tenebre" to całkiem porządna narracja. W porównaniu do wcześniejszych, czy późniejszych ścieżek Goblin'a, umieściłbym ją gdzieś pomiędzy "Dawn of the Dead", do której ma zbliżony poziom, a "Suspiria" i "Sleepless". Kilka tematów scenicznych naprawdę robi spore wrażenie. Dwuznaczny "Slow Circus", ponury "Gemini" czy "Flashing", w którym pojawia się imitacja partii chóralnych, "Waiting Dead" będący drugim, bardziej dramatycznym rozwinięciem otwierającego całość tematu przewodniego oraz alternatywne wersje wspomnianych utworów. To moim zdaniem - obok wspomnianego "Dawn of the Dead" - najlepsza ilustracja tej włoskiej grupy napisana dla horroru. Jako samodzielna muzyka stanowi dobry odnośnik do obrazu, ma odpowiednią dramaturgię oraz ciekawy przebieg. Tym razem Goblin stworzył niezłą ścieżkę dźwiękową, która łączy rozległe obszary elektronicznego brzmienia w jedną, wymowną całość. |
 |
 |
 |
|
|
|
|
 |
|