TROY - FULL REJECTED SCORE
MUZYKA: Gabriel Yared ROK PRODUKCJI: 2004 WYTWÓRNIA: Nieznana (bootleg) CZAS TRWANIA: 76:22 min.
Nareszcie - takim wstępem pragnę rozpocząć recenzję drugiego odrzuconego score'a do "Troi". Jednak już na początku rozwieję wątpliwości i nadzieję co poniektórych czytelników - niestety, nie jest to oficjalne wydanie. Internetowa petycja, podpisana przez tysiące osób, niestety nie zrobiła na producentach żadnego wrażenia i wspaniała partytura Gabriela Yareda nie ujrzała oficjalnie światła dziennego, ani nie znalazła się na wydaniu DVD, jako alternatywna opcja. Cóż - powoli musimy się przyzwyczajać do tego, że niektórzy producenci i niektórzy wydawcy mają za przeproszeniem gdzieś prośby, petycje i propozycje fanów. Zatem co to za wydanie zapytacie? Przecież już jeden "rejected score" był dostępny do odsłuchania na oficjalnej stronie kompozytora. Jednak była to wersja mocno skrócona, okrojona wręcz, niekompletna (zaledwie ponad 30 minut) i w słabej jakości. Teraz nadciąga kompletny zapis odrzuconej partytury, w pięknej jakości, z w pełni rozwiniętymi, kompletnymi utworami i motywami, trwający aż ponad 76 minut! Spragnieni starożytnej kompozycji spod ręki Gabriela Yareda - oto jest upragniony, pełny "rejected score"! Głupio byłoby w tym miejscu opisywać kwintesencję tej kompozycji, jej brzmienie, styl, linię melodyczną i poszczególne motywy, skoro w dziale już jest jedna recenzja odrzuconego score'a oraz obszerna analiza porównawcza w sekcji z artykułami. Aby poznać istotę tego dzieła i właściwą ocenę muzyki - zapraszam do obszernej lektury, tutaj natomiast skupię się stricte na tym, co oferuje "nowy" odrzucony score. Na początku trzeba wspomnieć, że lepsza, znakomita jakość całości oczywiście lepiej wpływa na odsłuchiwanie - dopiero teraz jesteśmy w stanie odczuć piękno i potęgę Yaredowej partytury. Aż chce się słuchać! Zatem poprzedni, kiepskiej jakości "rejected score" możecie odsunąć na bok, wyrzucić, zastąpić tym nowszym - ewentualnie pozostawić sobie jako pewnego rodzaju ciekawostkę czy porównanie do lepszej jakościowo wersji. Ale słuchać ponownie nie warto, mając teraz w rękach kompletne wydanie. A w jaki sposób opisywana ścieżka ujrzała światło dzienne? Zapewne jest to jakiś egzemplarz promocyjny, wypuszczony przez samego Yareda, a dalej puszczony w obieg... no właśnie, w to zdecydowanie nie warto wnikać - ważne, że jest :) Jak wyglądają poszczególne utwory? Czym się różnią? Jak zostały wydłużone? I czy są jakieś całkiem nowe fragmenty i motywy? Po kolei... Niektóre utwory (oraz nazwy) pozostały niezmienione, poza drobnym wydłużeniem (o lepszej jakości nagrania już nawet nie wspominam, bo to kwintesencja opisywanego wydania) - należą tu "Approach Of The Greeks", "Helen & Paris", "Hector! Hector!", "Greek Funeral Pyres" i "Hector's Funeral". Bardzo duża część utworów z poprzedniego "rejected score'a" okazuje się zaledwie wycinkami, krótkimi fragmentami w pełni kompletnych ścieżek, a obecnych dopiero tutaj. Tak więc stare "D-Day Landing" i "The Flurry" były tylko częścią długiego "D-Day Battle", "1000 Ships" jest znacznie dłuższy i posiada inne rozpoczęcie, "Seeking Of Troy" zawiera się teraz w "Sacking Of Troy", "Armies Approach" to teraz "Opening", rozpoczynający się jednak brzmieniem piosenki przewodniej z wersji Yareda (nawiasem mówiąc teraz nie ma już wątpliwości, że ów motyw dotyczy początku filmu i dwóch potężnych armii stojących na przeciw siebie); "Achilles" i "Boagrius" były krótkimi wycinkami prawie 4-minutowego "Achilles & Boagrius", a "Prince's Welcome" jest zawarty w "Achilles' Destiny", która to ścieżka jest dodatkowo ilustracją obrazującą - jak sama nazwa mówi - przeznaczenie greckiego herosa. Warto też dodać, że "Achilles & Briseis" uległo ponad 4-minutowemu wydłużeniu i rozwinięciu. Połączone zostały dwie ścieżki - "Hector & Achilles Fight" oraz "Achilles Drags Hector" - w jedną (teraz to "Achilles & Hector Fight"). Prócz tego wszystkiego mamy 2 zupełnie nowe utwory. Pierwszy z nich - "Sparta" - to całkowicie nowe, perkusyjne brzmienie, jakby sielskie, z wplecioną gitarą i fletem. Drugi - "Mourning Women" - to ponownie żeński lament, identyczny z tym, który słychać podczas pogrzebu Hektora. W sumie także "Achilles' Death" można uznać za całkiem nową ścieżkę, a zamykającą całą płytę, a z tematów słyszalnych wcześniej składa się choćby "Battle Of The Arrows". Prócz tych wszystkich porównań, różnic, wydłużeń czy rozwinięć można także usłyszeć, iż głównym motywem przewodnim odrzuconej partytury Gabriela Yareda jest melodia słyszalna w "Approach Of The Greeks" - powtarzająca się w nieco zmienionych formach w np. "Sacking Of Troy", "Battle Of The Arrows", "Achilles' Death" czy "D-Day Battle". Również inne, świetne motywy powtarzają się w zmienionych aranżacjach podczas całej partytury, co zwyczajnie cieszy, podnosi jakość, a co za tym idzie - w pełni kształtuje bardzo wysoką ocenę końcową. Teraz można doskonale dostrzec (dosłyszeć) geniusz, wzniosłość i doskonałość konstrukcji w tych najdłuższych, najbardziej zróżnicowanych utworach - a mowa o ilustracji zdobywania przez Greków plaży, gdzie Achilles, demon wojny, wiedzie armię do pierwszej wygranej walki, efektownie czyniąc dosłowną rzeź wśród Trojan ("D-Day Battle" - 4:53 min.); o pierwszej przegranej dumnych Greków, powalonych gradem strzał ("Battle Of The Arrows" - 7:11), o utrzymanej w złowrogim klimacie ilustracji podstępnego zdobyciu miasta, które do tej pory nie uległo żadnemu najeźdźcy ("The Sacking Of Troy" - 7:48), wreszcie o śmierci Achillesa, nieco smutnej, bo jakże niefortunnej, połączonej ze spokojną muzyką wieńczącą całość partytury ("Achilles' Death" - 8:48). Ogólnie mowiąc ten kompletny "rejected score" zawiera wszystko, co do szczęścia jest potrzebne. Tak na marginesie do niedawna nie wiedziałem, skąd pochodzi wspaniały podkład muzyczny z trailera i ze strony oficjalnej, ale dzięki uprzejmości jednego z czytelników (podziękowania dla mtomasky'ego) już wiem, że jest to kompozycja formacji Musikvergnuegen, zatem przekazuję w tym miejscu informację potencjalnym zainteresowanym :) Na zakończenie trzeba tylko dopisać, że jest to kompozycja prawie genialna, a niektórym jej fragmentom wręcz nie można odmówić mistrzowskiego wykonania, brzmienia i dopasowania do tematu. Dopiero teraz w pełni można poznać się na odrzuconym scorze. Odrzuconym zdecydowanie niesłusznie, ale to przecież wiedzą wszyscy, którzy zapoznali się zarówno z wersją pana Yardea, jak i z tą gorszą, Hornerowską... Ocena końcowa to 4,5 gwiazdki, czyli jeszcze ciut wyżej niż wcześniej opisywany, pierwszy "rejected score". Aby wystawić ocenę maksymalną musiałbym mimo wszystko usłyszeć tę muzykę w samym filmie. Rejected score - kliknij tutaj | Ścieżka Hornera - kliknij tutaj | Analiza porównawcza - kliknij tutaj |
 |
 |
 |
|
|
|
|
 |
|